070 Shake - Modus Vivendi

Met Lil Peep, XXXTentacion en Juice WRLD verloor de wereld van de emorap drie van zijn jonge boegbeelden. Aan 070 Shake om het genre naar een nieuw en hoger niveau te tillen op haar langverwachte debuut. En dat lukt: het muzikale vizier van 070 Shake reikt een heel eind verder dan emorap uit het boekje. Modus Vivendi is pop, het is hiphop, maar ook meer. Mainstream-spacerap? Emoprog voor kids? Wat dan ook, hier gebeurt íéts, iets vreemds en spannends. Binnenkort zullen weinigen nog vragen wie 070 Shake is.

Fiona Apple - Fetch the Bolt Cutters

Zangeres, pianiste en neurotica Fiona Apple heeft na acht jaar nog eens een plaat afgerond, en prompt houdt de halve wereld de broek niet meer droog. Al sinds haar debuut Tidal (1996) ontgint de Amerikaanse haar trauma's en plein public. Het maakte Apple tot 'patroonheilige van de geestesziekten', zoals ze klaagde in een portret in The New Yorker. Haar jazzy pianostukken van weleer moeten op Fetch the Bolt Cutters het overwicht dulden van een percussieve werkmansliederenstijl en geagiteerd woordspel. De helft van Apples huisraad in Venice Beach, LA werd tot instrument gepromoveerd - haar honden inclusief. Fetch the Bolt Cutters is niet perfect, maar dat is Sgt. Pepper's evenmin.

Caribou - Suddenly

Suddenly van Caribou is een plaat over liefde en sterfelijkheid. Sloofde Dan Snaith zich op voorgangers Our Love (2015) en Swim (2010) nog uit om de zaak sonisch coherent te houden, dan vond hij nu in de gebeurtenissen van zijn familiale leven - de geboorte van zijn tweede dochter, schielijke sterfgevallen, de afbrokkelende gezondheid van zijn ouders - een artistieke verantwoording om de dingen te laten zoals ze zich manifesteerden. Je hebt een patent op vernuftig uit elektronica gepuurde verrukking of je hebt het niet.

Charli XCX - How I'm Feeling Now

Tijdens de eerste maand in lockdown schreef Charli XCX wat wel eens haar eerlijkste plaat tot nu toe zou kunnen zijn. Waar de Britse popster op Charli (2019) nog een hoop gasten (zoals Clairo en Christine and the Queens) uitnodigde, rekent ze nu op de input van haar fans. Die zogenaamde 'angels' kozen onder meer de titel van favoriet Claws, waar ze haar tijdens de quarantaine hervonden verliefdheid op haar vriend Huck Kwong in scheurende elektropop en simpele teksten giet: 'Like your mind / Like your smile / Like your eyes / I could die'. How I'm Feeling Now luistert als het romantische quarantaineverhaal waar we stiekem allemaal op zaten te wachten. Het hoeft niet altijd ingewikkeld te zijn.

Bob Dylan - Rough and Rowdy Ways

Julius Caesar, Indiana Jones, Anne Frank, Martin Luther King, Etta James, generaal George Patton, Allen Ginsberg, Al Pacino: deze en nog véél meer lieden fluit Bob Dylan (79) samen op zijn negenendertigste plaat. Dylan verweeft zijn eigen mythologie met die van illustere voorbeelden, terwijl hij de wereld langzaam naar het afvoerputje ziet glijden. Jolige thema's zoals geweld, verderf en moord dienen zich aan, culminerend in de zeventien minuten durende Billboard- nummer 1-hit Murder Most Foul. In al die briljant rijmende doemverzen krijgt men nochtans ook zicht op spiritualiteit, troost en liefde. Maar de heilzaamheid daarvan laat de bard, geslepen artiest als hij is, uiteraard in het midden.

Perfume Genius - Set My Heart on Fire Immediately

Er vloeit zelden aangrijpende kunst uit het stofzuigen van de mat of aaien van de hond. Sinds zijn vierde plaat No Shape (2017) heeft Mike Hadreas het geluk gevonden. De driften en twijfels die hij uit zijn dagelijkse leven weert, woelt hij met blote handen om wanneer hij aan het componeren slaat. Wie nauw luistert, zal horen hoe Set My Heart on Fire zwiept van tevredenheid naar onrustig verlangen en terug. Op de plaat verzoent Perfume Genius toegankelijkheid met raffinement, luchtigheid met diepgang en duidelijkheid met mysterie - is het heerlijk huppelende On the Floor nu valse reggae of folky disco? Een smeulend meesterwerkje.

Run The Jewels - RTJ4

Run The Jewels heeft nog geen enkele keer de bal verkwanseld. Ook deel vier van hun franchise vlamt en knalt zo mogelijk nog grootser en baldadiger dan de vorige episodes. Kregen een bijrol: Pharrell Williams en Zack de la Rocha van Rage Against The Machine, die in Just mee het geïnstitutionaliseerde racisme aanklagen van een land waar voormalige slavenmeesters op de bankbiljetten poseren. Met RTJ4 mogen oudgedienden Killer Mike en El-P zich stilaan tot de kroonjuwelen van de hiphop rekenen.

Sault - Untitled (Black Is)

Muziekmakers die niet minstens twee deugdelijke platen per jaar uitbrengen, zijn luiwammesen. Dat lijkt Sault, het gezelschap van - vermoedelijk - zangeres Cleo Sol, producer Inflo (Michael Kiwanuka, Jungle) en rapster-zangeres Kid Sister, te willen zeggen op hun nieuwe dubbelplaat, de tweede van Sol dit jaar. Untitled (Black Is) schaart zich voluit achter de Black Lives Matter-beweging. Ondanks enkele strijdbare oprispingen over boontje en loontje of te late excuses schuift Sault op Untitled (Black Is) ook volharding en trots naar voor, in wat uiteindelijk wegluistert als een bedaarde viering van zwarte cultuur.

Rina Sawayama - Sawayama

Nadat poprebel Rina Sawayama de muziekwereld drie jaar geleden bestormde met haar gedurfde, catchy ep Rina, lagen de verwachtingen voor een debuutplaat hoog. Die lost ze ruimschoots in. Sawayama probeert in haar muziek haar Japanse en Britse identiteit te verzoenen. Tussendoor snijdt ze ook thema's als mannelijke privileges, uitgedoofde vriendschappen en de lgbtq+-community aan en switcht ze moeiteloos tussen ninetiesdance, nilliespop, metal en country. Sawayama is véél, maar het werkt wonderwel.

Shabaka and the Ancestors - We Are Sent Here By History

Met We Are Sent Here By History verstevigt Saxofonist Shabaka Hutchings zijn positie in de hedendaagse jazzcanon. Als die positie met zijn werk voor Sons of Kemet en The Comet Is Coming nog niet behoorlijk stevig was, tenminste. Met zijn Zuid-Afrikaanse ensemble The Ancestors nestelt Shabaka zich het dichtst bij de spirituele jazz van Pharoah Sanders en John Coltrane. We Are Sent Here by History is een krachtig, poëtisch, uit de assen van onze uitgeroeide voorgangers rijzend statement tegen de apathie waarmee we tegen het herhalen van onze destructieve geschiedenis aankijken.

Eervolle vermeldingen voor: Phoebe Bridgers (Punisher), Burning Fik (De Fik 1), Eefje de Visser (Bitterzoet), Jay Electronica (A Written Testimony), Dua Lipa (Future Nostalgia), Poppy (I Disagree), Brigid Mae Power (Head Above the Water), Gil Scott-Heron (We're New Again, A Reimagining by Makaya McCraven) en The Strokes (The New Abnormal).

070 Shake - Modus Vivendi Met Lil Peep, XXXTentacion en Juice WRLD verloor de wereld van de emorap drie van zijn jonge boegbeelden. Aan 070 Shake om het genre naar een nieuw en hoger niveau te tillen op haar langverwachte debuut. En dat lukt: het muzikale vizier van 070 Shake reikt een heel eind verder dan emorap uit het boekje. Modus Vivendi is pop, het is hiphop, maar ook meer. Mainstream-spacerap? Emoprog voor kids? Wat dan ook, hier gebeurt íéts, iets vreemds en spannends. Binnenkort zullen weinigen nog vragen wie 070 Shake is.Fiona Apple - Fetch the Bolt CuttersZangeres, pianiste en neurotica Fiona Apple heeft na acht jaar nog eens een plaat afgerond, en prompt houdt de halve wereld de broek niet meer droog. Al sinds haar debuut Tidal (1996) ontgint de Amerikaanse haar trauma's en plein public. Het maakte Apple tot 'patroonheilige van de geestesziekten', zoals ze klaagde in een portret in The New Yorker. Haar jazzy pianostukken van weleer moeten op Fetch the Bolt Cutters het overwicht dulden van een percussieve werkmansliederenstijl en geagiteerd woordspel. De helft van Apples huisraad in Venice Beach, LA werd tot instrument gepromoveerd - haar honden inclusief. Fetch the Bolt Cutters is niet perfect, maar dat is Sgt. Pepper's evenmin.Caribou - Suddenly Suddenly van Caribou is een plaat over liefde en sterfelijkheid. Sloofde Dan Snaith zich op voorgangers Our Love (2015) en Swim (2010) nog uit om de zaak sonisch coherent te houden, dan vond hij nu in de gebeurtenissen van zijn familiale leven - de geboorte van zijn tweede dochter, schielijke sterfgevallen, de afbrokkelende gezondheid van zijn ouders - een artistieke verantwoording om de dingen te laten zoals ze zich manifesteerden. Je hebt een patent op vernuftig uit elektronica gepuurde verrukking of je hebt het niet. Charli XCX - How I'm Feeling Now Tijdens de eerste maand in lockdown schreef Charli XCX wat wel eens haar eerlijkste plaat tot nu toe zou kunnen zijn. Waar de Britse popster op Charli (2019) nog een hoop gasten (zoals Clairo en Christine and the Queens) uitnodigde, rekent ze nu op de input van haar fans. Die zogenaamde 'angels' kozen onder meer de titel van favoriet Claws, waar ze haar tijdens de quarantaine hervonden verliefdheid op haar vriend Huck Kwong in scheurende elektropop en simpele teksten giet: 'Like your mind / Like your smile / Like your eyes / I could die'. How I'm Feeling Now luistert als het romantische quarantaineverhaal waar we stiekem allemaal op zaten te wachten. Het hoeft niet altijd ingewikkeld te zijn.Bob Dylan - Rough and Rowdy WaysJulius Caesar, Indiana Jones, Anne Frank, Martin Luther King, Etta James, generaal George Patton, Allen Ginsberg, Al Pacino: deze en nog véél meer lieden fluit Bob Dylan (79) samen op zijn negenendertigste plaat. Dylan verweeft zijn eigen mythologie met die van illustere voorbeelden, terwijl hij de wereld langzaam naar het afvoerputje ziet glijden. Jolige thema's zoals geweld, verderf en moord dienen zich aan, culminerend in de zeventien minuten durende Billboard- nummer 1-hit Murder Most Foul. In al die briljant rijmende doemverzen krijgt men nochtans ook zicht op spiritualiteit, troost en liefde. Maar de heilzaamheid daarvan laat de bard, geslepen artiest als hij is, uiteraard in het midden.Perfume Genius - Set My Heart on Fire Immediately Er vloeit zelden aangrijpende kunst uit het stofzuigen van de mat of aaien van de hond. Sinds zijn vierde plaat No Shape (2017) heeft Mike Hadreas het geluk gevonden. De driften en twijfels die hij uit zijn dagelijkse leven weert, woelt hij met blote handen om wanneer hij aan het componeren slaat. Wie nauw luistert, zal horen hoe Set My Heart on Fire zwiept van tevredenheid naar onrustig verlangen en terug. Op de plaat verzoent Perfume Genius toegankelijkheid met raffinement, luchtigheid met diepgang en duidelijkheid met mysterie - is het heerlijk huppelende On the Floor nu valse reggae of folky disco? Een smeulend meesterwerkje.Run The Jewels - RTJ4 Run The Jewels heeft nog geen enkele keer de bal verkwanseld. Ook deel vier van hun franchise vlamt en knalt zo mogelijk nog grootser en baldadiger dan de vorige episodes. Kregen een bijrol: Pharrell Williams en Zack de la Rocha van Rage Against The Machine, die in Just mee het geïnstitutionaliseerde racisme aanklagen van een land waar voormalige slavenmeesters op de bankbiljetten poseren. Met RTJ4 mogen oudgedienden Killer Mike en El-P zich stilaan tot de kroonjuwelen van de hiphop rekenen.Sault - Untitled (Black Is)Muziekmakers die niet minstens twee deugdelijke platen per jaar uitbrengen, zijn luiwammesen. Dat lijkt Sault, het gezelschap van - vermoedelijk - zangeres Cleo Sol, producer Inflo (Michael Kiwanuka, Jungle) en rapster-zangeres Kid Sister, te willen zeggen op hun nieuwe dubbelplaat, de tweede van Sol dit jaar. Untitled (Black Is) schaart zich voluit achter de Black Lives Matter-beweging. Ondanks enkele strijdbare oprispingen over boontje en loontje of te late excuses schuift Sault op Untitled (Black Is) ook volharding en trots naar voor, in wat uiteindelijk wegluistert als een bedaarde viering van zwarte cultuur.Rina Sawayama - Sawayama Nadat poprebel Rina Sawayama de muziekwereld drie jaar geleden bestormde met haar gedurfde, catchy ep Rina, lagen de verwachtingen voor een debuutplaat hoog. Die lost ze ruimschoots in. Sawayama probeert in haar muziek haar Japanse en Britse identiteit te verzoenen. Tussendoor snijdt ze ook thema's als mannelijke privileges, uitgedoofde vriendschappen en de lgbtq+-community aan en switcht ze moeiteloos tussen ninetiesdance, nilliespop, metal en country. Sawayama is véél, maar het werkt wonderwel.Shabaka and the Ancestors - We Are Sent Here By History Met We Are Sent Here By History verstevigt Saxofonist Shabaka Hutchings zijn positie in de hedendaagse jazzcanon. Als die positie met zijn werk voor Sons of Kemet en The Comet Is Coming nog niet behoorlijk stevig was, tenminste. Met zijn Zuid-Afrikaanse ensemble The Ancestors nestelt Shabaka zich het dichtst bij de spirituele jazz van Pharoah Sanders en John Coltrane. We Are Sent Here by History is een krachtig, poëtisch, uit de assen van onze uitgeroeide voorgangers rijzend statement tegen de apathie waarmee we tegen het herhalen van onze destructieve geschiedenis aankijken.Eervolle vermeldingen voor: Phoebe Bridgers (Punisher), Burning Fik (De Fik 1), Eefje de Visser (Bitterzoet), Jay Electronica (A Written Testimony), Dua Lipa (Future Nostalgia), Poppy (I Disagree), Brigid Mae Power (Head Above the Water), Gil Scott-Heron (We're New Again, A Reimagining by Makaya McCraven) en The Strokes (The New Abnormal).