Dinsdag 21/4, 21.00, één
...

Dinsdag 21/4, 21.00, één Wat Veerle Baetens deed in kostuumvehikel The White Queen doet Titus De Voogdt (de Gentse film- en theateracteur die u kent van onder meer Welp en Steve + Sky) in de achtdelige Britse thrillerreeks The Missing: met een groot deel van de schermtijd gaan lopen in een internationale coproductie van BBC en VRT. Ook nu klopte de filmploeg grotendeels overuren in ons land. En de cast is niet min, met hoofdrollen voor internationale kleppers als James Nesbitt (Bloody Sunday, The Hobbit) en Jason Flemyng (The Curious Case of Benjamin Button). Wanneer een vijfjarig Brits jongetje met zijn ouders op vakantie in Noord-Frankrijk verdwijnt, begint voor het ouderpaar een afdaling naar de hel. En Titus' personage is meteen hoofdverdachte nummer één. De plot heeft overigens meer om het lijf en is meeslepender dan je zo op het eerste gezicht zou denken. 'Ja, ik speel dus een kinderlokker. In de eerste aflevering krijg je me nog niet te zien. Als er mensen speciaal voor mij kijken, dan moeten ze dus even doorbijten', lacht Titus De Voogdt. TITUS DE VOOGDT: Hij is inderdaad geen gemene, nietsontziende pedofiel. Ik was blij dat ik geen clichépersonage moest spelen. Als ze mij vragen om een cocaïnedealer te vertolken, dan weet ik waarom: omdat ik er blijkbaar zo uitzie. Maar pedofielen worden doorgaans neergezet door zwaarlijvige mannen van middelbare leeftijd met zweterig voorhoofd. Ik vond het fijn dat de regisseur en de scenaristen besloten hebben om dat eens anders aan te pakken. DE VOOGDT: De producenten zochten Vlaamse acteurs die Frans en Engels spraken. Als ze ook nog eens iemand zoeken van een jaar of 35, met mijn uiterlijk, die voor een crimineel kan doorgaan, dan blijven er niet zoveel meer over (lacht). Een Brusselse castingagent spoorde me aan auditie te doen. Tom Shankland, de regisseur van The Missing, was meteen enthousiast. Ik weet nog dat hij na onze ontmoeting zei: 'You nailed it.' Toen wist ik nog niet eens waar het precies over ging. Het grappige is: mijn personage doet in de reeks aan vliegvissen. Ikzelf vliegvis ook, dat is een van mijn hobby's. We hadden meteen een goed gesprek, misschien heeft dat geholpen. Ik had me op voorhand geen illusies gemaakt: een BBC-reeks, voor hetzelfde geld is dat iets van drie of vier draaidagen. Pas toen ik de lijst met acteurs zag en wat over de reeks ben beginnen op te zoeken op het internet, begon het me te dagen hoe omvangrijk de productie was: de ene acteur heeft met Steven Spielberg samengewerkt, een andere met David Fincher en nog een andere met Woody Allen - oké, het is dus van dat niveau! (lacht)DE VOOGDT: Een goed scenario en een regisseur met wie ik het kan vinden, geven voor mij de doorslag. Je krijgt eerst het scenario van zes afleveringen doorgestuurd, de zevende en achtste krijg je pas nadat je een juridisch document hebt ondertekend. Op elke pagina staat ook je naam in grijze letters gedrukt - voor het geval dat het in verkeerde handen zou vallen. Iederéén wil tegenwoordig weten hoe een serie gaat, maar de plot moet toch lekker geheim blijven. Ik hoorde dat de scenario's van Breaking Bad eens uit de auto van hoofdrolspeler Bryan Cranston zijn gestolen. Onbegrijpelijk! Je wilt toch niet weten hoe een serie eindigt? Dan is de fun eraf. DE VOOGDT: In de filmindustrie is niets wat het lijkt. Veel dingen zijn gewoon in de studio opgenomen. Ik ga binnenkort een film in de Balkan draaien met Peter Brosens en Jessica Woodworth (het Belgisch-Amerikaanse regisseursduo achter Altiplano en Khadak, nvdr.). Hongarije, Bulgarije, Joegoslavië, dat lijkt allemaal op elkaar. We draaien alles in Bulgarije, maar als iemand je zou zeggen: we zitten hier in Hongarije, dan geloof je dat. Dat geldt ook voor Noord-Frankrijk of het zuiden van België: je ziet geen verschil. Ik denk dat de makers gewoon zoeken naar de interessantste productiehuizen om mee samen te werken, of naar de goedkoopste tarieven. DE VOOGDT: Ik denk gewoon dat er in België een hoop getalenteerde mensen rondlopen. Niet alleen acteurs en regisseurs, ook productiehuizen. We liggen ook centraal in Europa, en we hebben een aangenaam filmbeleid. Ik bedoel: het is niet evident om in andere landen te filmen. Als je in hartje Londen wilt draaien, kost dat veel geld, tijd en moeite. Ik weet dat steden als Gent, Brussel of Antwerpen veel inspanningen doen om dat wél mogelijk te maken, om zo het imago van de stad op te krikken en het toerisme een duwtje in de rug te geven. Kijk naar Brugge met The White Queen. Blijkbaar hebben wij goeie voorwaarden en vinden producenten makkelijk de weg naar hier. Maar worden er in Frankrijk ook geen coproducties gedaan met de BBC? Of met de Denen? Ik ga nu in Bulgarije draaien. Blijkbaar worden ook daar veel films gemaakt en zijn daar grote studio's. Elk land heeft wel zijn troeven, denk ik. DE VOOGDT: Ik speel een uitgeweken Belg die in Frankrijk terechtkomt en voornamelijk Engels spreekt omdat hij in contact komt met Engelstalige rechercheurs. Ook mijn personage spreekt dus zijn moedertaal niet. Dat hielp wel. Het zou ook gewoon onzin zijn om mij als een echte Parisien of Brit te verkopen. Johan Leysen, die ook een kleine rol speelt in de serie, vertelde mij onlangs: 'Ik woon al vijftien jaar in Frankrijk, mijn vrouw en ik spreken perfect Frans, en toch word ik nog steeds gecast als de crimineel uit het Oostblok of de ingeweken Fransman.' Nu, je kunt maar je best doen om zo veel mogelijk talen te spreken. Ik hoop voor iemand als Matthias Schoenaerts dat hij voldoende Amerikaans Engels spreekt om Amerikaanse personages te spelen. Maar ook Amerika is een land van inwijkelingen en verschillende culturen. DE VOOGDT: Jazeker. Het is niet mijn ambitie om een internationale carrière na te jagen. Ik speel graag in België, mijn gezin woont hier en ik vind dat ik hier een solide basis aan het opbouwen ben. En laat ons wel wezen: ik denk dat er in het buitenland niemand op mij zit te wachten. Het is niet omdat je eens gevraagd wordt om in een Britse serie mee te spelen dat je moet gaan denken dat het buitenland aan je voeten ligt. Dat zou wel héél ijdel zijn, en ik zou van een kale kermis thuiskomen, denk ik. ANDREAS ILEGEMS