PAC-MAN was aanvankelijk bedoeld om meer vrouwen aan het gamen te krijgen

Eind jaren zeventig werden arcadehallen voornamelijk bevolkt door mannen. Daar wilde de Japanse gamedesigner Toru Iwatani graag verandering in brengen, en dus ging hij op zoek naar een game die ook vrouwen zou aanspreken. Eentje waarin je kunt eten in plaats van mensen uit te moorden, bijvoorbeeld. (Want vrouwen eten graag, redeneerde Iwatani.) Enter Pac-Man, het gulzige gele figuurtje dat geïnspireerd is op een pizza. Het werkte nog ook: steeds meer vrouwen vonden hun weg naar de arcades.
...

Eind jaren zeventig werden arcadehallen voornamelijk bevolkt door mannen. Daar wilde de Japanse gamedesigner Toru Iwatani graag verandering in brengen, en dus ging hij op zoek naar een game die ook vrouwen zou aanspreken. Eentje waarin je kunt eten in plaats van mensen uit te moorden, bijvoorbeeld. (Want vrouwen eten graag, redeneerde Iwatani.) Enter Pac-Man, het gulzige gele figuurtje dat geïnspireerd is op een pizza. Het werkte nog ook: steeds meer vrouwen vonden hun weg naar de arcades. Lawson was een van de weinige Afro-Amerikanen in de gameindustrie toen hij er begin jaren zeventig als elektrotechnicus aan de slag ging. Uiteindelijk werd hij door Fairchild Semiconductor ingeschakeld om een revolutionaire uitvinding in goede banen te leiden: de Fairchild Channel F, de eerste console met verwisselbare cartridges (waardoor je meerdere games op één toestel kon spelen). Het veel grotere Atari kwam evenwel snel met een soortgelijke console, waardoor de Fairchild Channel F en Lawsons pionierswerk volledig overschaduwd werden. In de jaren tachtig werd Nintendo voor de rechter gesleept door Universal Studios omdat Donkey Kong, de aap uit het gelijknamige spel, té hard op King Kong leek. Nintendo won de zaak met de hulp van advocaat John Kirby. Als dank kreeg hij een roze, kaal en bolvormig personage naar zich vernoemd. Al had hij daar naar eigen zeggen niet om gevraagd. Enkele jaren geleden bleek een onwaarschijnlijke gamelegende na een opgraving alsnog te kloppen: Atari had in 1983 effectief onverkochte exemplaren van de geflopte E.T.-game begraven in New Mexico. Om maar te zeggen dat zelfs het gamemerk zich schaamde voor E.T. the Extra-Terrestrial. Maker Howard Scott Warshaw legt in High Score uit hoe het zover is kunnen komen: de man kreeg amper vijf weken tijd om het spel in elkaar te flansen. Het resultaat werd hoogstpersoonlijk goedgekeurd door Steven Spielberg en ging vervolgens de geschiedenis in als de slechtste game ooit. Atari werd twee jaar na de release opgesplitst en verkocht. In 1992 verscheen GayBlade, volgens de overlevering de allereerste lgbtq-roleplayinggame. Het concept: homofobe vijanden, waaronder een personage dat verdacht hard lijkt op de rechtse populist Pat Buchanan, verslaan vanachter je computerscherm. GayBlade groeide uit tot een bescheiden culthit binnen de lgbtq-community. Tot maker Ryan Best al zijn originele bronbestanden kwijtraakte tijdens een verhuizing en jarenlang op zoek moest naar een kopie van het spel. Na de opnames van High Score heeft hij er eentje gevonden, en intussen is de game zelfs gratis te downloaden op het wereldwijde web. Tomohiro Nishikado raakt naar eigen zeggen amper tot het tweede level. Hij vindt dat zelf ook een beetje gênant. Eind jaren tachtig stortte Digital Pictures zich op Night Trap, een ambitieuze interactieve film over een sleepover die wordt geterroriseerd door moordlustige wezens, die de speler vervolgens in de val moet zien te lokken. Night Trap werd echter een productionele ramp en wat een spannende film noir-game met angstaanjagende ninja's moest worden, resulteerde in een campy B-game vol strompelende wezens gehuld in vuilniszakken. Vandaag oogt Night Trap hilarisch oubollig en saai, maar toen het spel in 1992 verscheen, leidde dat tot wanhopige ouders, verontwaardiging over nodeloos geweld en een hoorzitting in het Congres. Samen met Mortal Kombat zou Night Trap uiteindelijk leiden tot de Entertainment Software Rating Board, een organisatie die de inhoud van games beoordeelt en voorziet van een leeftijdslabel.Een van de minder vanzelfsprekende stemmen die High Score aan het woord laat is Chris Tang, de winnaar van Rock The Rock, een wedstrijd uit 1994 georganiseerd door MTV en Sega met een ietwat vreemd concept. Om te beginnen werden overal ter wereld de beste Sega-spelers geselecteerd. Die werden vervolgens met handboeien en in gevangenistenue naar het gevangeniseiland Alcatraz geëscorteerd door een acteur in politiekostuum. Daar werden ze in kudde naar de cellen geleid om het tegen elkaar op te nemen in een spelletje Sonic & Knuckles. Tussendoor kreeg een overenthousiaste MTV-presentator een rondleiding van een ex-gevangene. Uiteindelijk won Chris Tang een kruiwagen gevuld met vijfentwintigduizend dollar, verpakt in jute zakken. De jaren negentig, het waren speciale tijden.