De laatste jaren is er een overaanbod aan nieuwe muziek die je op allerlei platformen kunt terugvinden. Hoe scheid je het kaf van het koren? En wat maakte Glints en Illuminine voor zo bijzonder?

JONA KOEKELCOREN: Wat vandaag werkt, werkt morgen misschien al niet meer: die gedachte vind ik interessant, maar ook een tikkeltje angstaanjagend. Drie jaar geleden waren blogs en SoundCloud het van het, nu zijn die op hun retour. The Hype Machine was tot voor kort een blog waar je hoog op moest scoren, vandaag heeft hij nog maar de helft van zijn impact. Spotify neemt het over, en eigenlijk zouden we nu al moeten anticiperen op de opvolger van Spotify. Zowat alles rondom de muziek is dus veranderd. Het enige dat níét gewijzigd is, is het belang van songs. Nadat je een nummer gehoord hebt, moet je het als luisteraar opnieuw willen opzetten. Een herkenbare sound, dat heeft zowel Glints als Illuminine.
...

JONA KOEKELCOREN: Wat vandaag werkt, werkt morgen misschien al niet meer: die gedachte vind ik interessant, maar ook een tikkeltje angstaanjagend. Drie jaar geleden waren blogs en SoundCloud het van het, nu zijn die op hun retour. The Hype Machine was tot voor kort een blog waar je hoog op moest scoren, vandaag heeft hij nog maar de helft van zijn impact. Spotify neemt het over, en eigenlijk zouden we nu al moeten anticiperen op de opvolger van Spotify. Zowat alles rondom de muziek is dus veranderd. Het enige dat níét gewijzigd is, is het belang van songs. Nadat je een nummer gehoord hebt, moet je het als luisteraar opnieuw willen opzetten. Een herkenbare sound, dat heeft zowel Glints als Illuminine.Glints stond nagenoeg nergens toen ik ermee in zee ging. En toch wist ik op basis van één nummer al welk geluid zanger Jan Maarschalk Lemmens voor ogen had. Dat Britse accent, die rijke teksten en minimalistische elektronica: het zat er allemaal al in. Illuminine was wél al verder gevorderd op het moment dat ik erbij betrokken raakte. Dat maakte het moeilijker in te schatten wat Kevin Imbrechts, de man achter Illuminine, al kon en wat ik hem nog kon bijbrengen. Kevin is een even goeie muzikant als producer, en vanaf het begin was duidelijk dat hij op het niveau van Nils Frahm en genregenoten kan meedoen. Ik wil er als manager mee voor zorgen dat hij dat niveau ook daadwerkelijk kan bereiken. KOEKELCOREN: Heel simpel: dat heeft Kevin zelf gedaan. Naast Birgisson is ook Alex Somers - de vriend van Sigur Rós-frontman Jónsi die ook al veel gelijkaardige platen mixte - fan van Illuminine. Hij heeft spontaan een remix van het album gemaakt. We zullen nog zien wat we daarmee doen. Maar merken dat andere muzikanten en producers in het genre mee zijn: altijd een goed teken.KOEKELCOREN: Zulke lijstjes zijn heel fijn om te lezen, maar ik denk dat bijna geen enkele artiest op één jaar tijd zulke verwachtingen kan inlossen. En toch: Glints is in 2016 van een concert in het Brusselse café Bonnefooi naar een uitverkochte AB Club geëvolueerd. In vele opzichten was 2016 dus het jaar van Glints, ja. Maar het is niet zo dat we plots de underground zijn ontgroeid en in de mainstream zijn beland. Dat was dan ook niet de doelstelling.KOEKELCOREN: Zeker en vast. Er was al van bij het begin veel internationale belangstelling voor Glints. Op Spotify merken we dat er vooral in topsteden als Berlijn, Londen, Hamburg, Istanboel en Amsterdam naar Glints geluisterd wordt. Er staat niet eens een Belgische stad in de top vijf! Glints heeft dus blijkbaar wel een sound die internationaal aanslaat. Op landen als Frankrijk, Duitsland en Nederland hebben we al redelijk intensief ingezet. Wat het Verenigd Koninkrijk betreft, is het een kwestie van het juiste moment af te wachten. Dat wordt niet evident. In Londen moeten artiesten door de moordende concurrentie nóg harder werken om hun plek te verdienen. Maar het is wel van daar uit, en vanuit New York en LA, dat de muziekindustrie nog altijd geregeerd wordt. Met Glints moeten we ons dus klaarstomen om mee te kunnen in het Verenigd Koninkrijk en de VS. Bij Illuminine ligt dat anders. In zijn genre gebeurt er ook iets buiten Engeland en Amerika om.KOEKELCOREN: Vroeger was een manager de tussenpersoon tussen band, label en agent. Vandaag moet je veeleer al die rollen kunnen overbruggen. Je moet de PR kennen, het streamingwereldje begrijpen, goede zalen en agents kennen in binnen -en buitenland, weten hoe een goede lichtshow eruit ziet, een team rond je artiesten kunnen bouwen. Er is op iedereen meer druk komen te liggen, waardoor het gevaar van de burn-out wel eens dreigt. Maar ik vind het wel interessant om de hele tijd met één project bezig te zijn, zonder dat elke dag dezelfde is, omdat je met zo veel verschillende facetten van de muziekwereld in aanraking. komt.KOEKELCOREN: Mensen zeggen vaak graag dat ze druk bezig zijn, ook al zijn ze niet per se nuttig bezig. Je moet het overzicht altijd zien te bewaren. Dat is wat ik als manager probeer te doen: de mensen rondom mij de ruimte geven om hun job te doen. Elke zondag voor jezelf houden: daar is niks mis mee, dan ben je de rest van de week veel productiever. Niet alleen jonge managers, maar alle jonge professionals zouden zogezegd voortdurend met hun carrière bezig moeten zijn. Ik denk dat succesvolle mensen juist diegenen zijn die zo veel mogelijk gedaan krijgen met zo weinig mogelijk inspanning.KOEKELCOREN: Nooit. Met Sky Castles hebben we wel het een en ander bereikt (ze wonnen in 2012 de internationale Play & Stay at Aloft-wedstrijd en mochten bijgevolg een song schrijven met het Amerikaanse We Are Scientists, nvdr.), maar ik was meer bezig met onze carrière dan met de muziek zelf. Kort nadat ik als manager ben beginnen te werken, heb ik gemerkt dat ik daar veel beter in ben dan in muziek spelen. Dus heb ik besloten mij voor de volle honderd procent achter artiesten te scharen die meer talent hebben dan ik. (lacht) Als ik Glints of Illuminine zie optreden en het publiek is mee, dan geniet ik daar tien keer meer van dan van zelf op een podium te staan.