In tijden van Ableton en drumpads worden instrumentalisten bijna exotisch. Dat merkte Lander Gyselinck (STUFF., BeraadGeslagen, LABtrio en veel meer) nu hij vaak onder producers actief is. 'Veel beatmakers kijken vol respect naar een drummer of bassist, ook al zijn we uiteindelijk met hetzelfde bezig. Vijftien jaar geleden zouden diezelfde artiesten nog een instrument studeren, nu lijken instrumentalisten zeldzamer te worden. Heel fascinerend.'

Vanuit die fascinatie groeide intuïtief een experiment en uiteindelijk een doctoraat in de kunsten aan het conservatorium in Gent (KASK). Over de confrontatie van akoestisch en synthetisch, van geïmproviseerde (live)muziek en computergestuurde dansbeats. Gyselinck is van beide markten thuis - STUFF. combineerde als een van de eerste Belgische bands jazz met hiphopbeats. Hij groeide op in het eerste en wil groeien in het tweede.

Gyselincks nieuw soloproject Hihats In Trees lijkt dan ook een combinatie van beiden - als dat al kan met zo'n verschillende manieren van musiceren. Hij laat in ieder geval beide tradities elkaar in de ogen kijken en pent zijn bevindingen neer. Een deel van het resultaat zijn nummers die in mei gebundeld worden in een soloplaat, Disleksikon.

R&B

Disleksikon is volledig opgebouwd uit percussie en bestaande materialen. Hout, steen, staal, stokken, plastic en rubber. Het resultaat van die klankenbrij was volgens Gyselinck aanvankelijk best donker, omdat de ruimte tussen de beats niet opgevuld werd door melodie. Maar Gyselinck heeft een zwak voor harmonie, zegt hij. Hij luistert moeiteloos naar zowel r&b als naar avant-garde muziek van pakweg John Zorn. 'De beats konden nog een vorm van harmonie gebruiken. Die heb ik er gaandeweg in kunnen vlechten.'

Zo is Kalimero John, het eerste nummer van Hihats In Trees, voornamelijk gemaakt met een hoop kleine trommels. De verschillende lagen van het nummer - en van het volledige album - zijn akoestisch opgenomen, maar Gyselinck producet ook: 'Ik wou als instrumentalist de productiekant beter begrijpen en nadenken over de textuur en constructie van een nummer. Een helemaal ander perspectief dan wanneer je als muzikant in een opnamestudio zit.'

Dat klinkt allemaal best abstract, zou je kunnen denken. Je bent niet de enige. Gyselinck leerde als kind op een eigenzinnige, niet-klassieke manier drummen, geïnspireerd door de al even eigenzinnige Frank Zappa. 'Wauw dat is zo anders. Speciaal zeg', is zo naar eigen zeggen een veelvoorkomende reactie.

Net omdat Hihats In Trees ietwat 'een raar eendje is', was een juiste familie voor de plaat vinden niet gemakkelijk, vertelt Gyselinck. Hij vond uiteindelijk een thuis voor het project in Los Angeles op het label Paxico Records, in samenwerking met het Belgische Buteo Buteo waar de debuutplaat van STUFF. op verscheen.

De Rode Zee

Gisteren kwam het tweede nummer van Hihat In Trees uit, Whale. Vandaag volgt de videoclip. Videograaf Grégoire Verbeke kreeg van Gyselinck carte blanche en gaf de muziek een bijzonder passend beeld. Verbeke is een van de dichte vrienden van Lander en schoot ook voor BeraadGeslagen al videoclips. Hij filmde de beelden voor Whale in Egypte met een analoge 16mm filmcamera. Van de zandduinen in de Sahara tot het water van de Rode Zee. De natuur is, voor zowel Gyselinck als Verbeke, dan ook een belangrijke, zo niet de belangrijkste, inspiratiebron. Zeker nu.

'Nu in quarantaine veel menselijk contact wegvalt, besef ik hoeveel nood ik heb aan echte muziek die live gespeeld wordt.' Die 'echte livemuziek' staat dan tegenover computergestuurde synthetische beatmuziek, zonder dat Gyselinck het ene boven het andere wil plaatsen.

'Ik ga in Hihats In Trees op zoek naar wat echt is, maar ook naar wat niet echt is. Ook al is dit project gebaseerd op akoestische opnames, ik ben geen puritein die synthetische elektronische muziek van de wereld wil bannen.' Hij luistert net voornamelijk naar dat laatste. Gyselinck vindt het vooral interessant om de mogelijke linken en contrasten tussen de twee manieren van musiceren te zien. 'Muziek zal toch voor een groot stuk dat ondefinieerbare mysterie blijven. Gelukkig maar.'

Disleksikon komt uit op 8 mei.

In tijden van Ableton en drumpads worden instrumentalisten bijna exotisch. Dat merkte Lander Gyselinck (STUFF., BeraadGeslagen, LABtrio en veel meer) nu hij vaak onder producers actief is. 'Veel beatmakers kijken vol respect naar een drummer of bassist, ook al zijn we uiteindelijk met hetzelfde bezig. Vijftien jaar geleden zouden diezelfde artiesten nog een instrument studeren, nu lijken instrumentalisten zeldzamer te worden. Heel fascinerend.'Vanuit die fascinatie groeide intuïtief een experiment en uiteindelijk een doctoraat in de kunsten aan het conservatorium in Gent (KASK). Over de confrontatie van akoestisch en synthetisch, van geïmproviseerde (live)muziek en computergestuurde dansbeats. Gyselinck is van beide markten thuis - STUFF. combineerde als een van de eerste Belgische bands jazz met hiphopbeats. Hij groeide op in het eerste en wil groeien in het tweede.Gyselincks nieuw soloproject Hihats In Trees lijkt dan ook een combinatie van beiden - als dat al kan met zo'n verschillende manieren van musiceren. Hij laat in ieder geval beide tradities elkaar in de ogen kijken en pent zijn bevindingen neer. Een deel van het resultaat zijn nummers die in mei gebundeld worden in een soloplaat, Disleksikon.R&BDisleksikon is volledig opgebouwd uit percussie en bestaande materialen. Hout, steen, staal, stokken, plastic en rubber. Het resultaat van die klankenbrij was volgens Gyselinck aanvankelijk best donker, omdat de ruimte tussen de beats niet opgevuld werd door melodie. Maar Gyselinck heeft een zwak voor harmonie, zegt hij. Hij luistert moeiteloos naar zowel r&b als naar avant-garde muziek van pakweg John Zorn. 'De beats konden nog een vorm van harmonie gebruiken. Die heb ik er gaandeweg in kunnen vlechten.'Zo is Kalimero John, het eerste nummer van Hihats In Trees, voornamelijk gemaakt met een hoop kleine trommels. De verschillende lagen van het nummer - en van het volledige album - zijn akoestisch opgenomen, maar Gyselinck producet ook: 'Ik wou als instrumentalist de productiekant beter begrijpen en nadenken over de textuur en constructie van een nummer. Een helemaal ander perspectief dan wanneer je als muzikant in een opnamestudio zit.'Dat klinkt allemaal best abstract, zou je kunnen denken. Je bent niet de enige. Gyselinck leerde als kind op een eigenzinnige, niet-klassieke manier drummen, geïnspireerd door de al even eigenzinnige Frank Zappa. 'Wauw dat is zo anders. Speciaal zeg', is zo naar eigen zeggen een veelvoorkomende reactie.Net omdat Hihats In Trees ietwat 'een raar eendje is', was een juiste familie voor de plaat vinden niet gemakkelijk, vertelt Gyselinck. Hij vond uiteindelijk een thuis voor het project in Los Angeles op het label Paxico Records, in samenwerking met het Belgische Buteo Buteo waar de debuutplaat van STUFF. op verscheen.De Rode ZeeGisteren kwam het tweede nummer van Hihat In Trees uit, Whale. Vandaag volgt de videoclip. Videograaf Grégoire Verbeke kreeg van Gyselinck carte blanche en gaf de muziek een bijzonder passend beeld. Verbeke is een van de dichte vrienden van Lander en schoot ook voor BeraadGeslagen al videoclips. Hij filmde de beelden voor Whale in Egypte met een analoge 16mm filmcamera. Van de zandduinen in de Sahara tot het water van de Rode Zee. De natuur is, voor zowel Gyselinck als Verbeke, dan ook een belangrijke, zo niet de belangrijkste, inspiratiebron. Zeker nu.'Nu in quarantaine veel menselijk contact wegvalt, besef ik hoeveel nood ik heb aan echte muziek die live gespeeld wordt.' Die 'echte livemuziek' staat dan tegenover computergestuurde synthetische beatmuziek, zonder dat Gyselinck het ene boven het andere wil plaatsen. 'Ik ga in Hihats In Trees op zoek naar wat echt is, maar ook naar wat niet echt is. Ook al is dit project gebaseerd op akoestische opnames, ik ben geen puritein die synthetische elektronische muziek van de wereld wil bannen.' Hij luistert net voornamelijk naar dat laatste. Gyselinck vindt het vooral interessant om de mogelijke linken en contrasten tussen de twee manieren van musiceren te zien. 'Muziek zal toch voor een groot stuk dat ondefinieerbare mysterie blijven. Gelukkig maar.'