Er staat sinds juni 2009 een video op YouTube waarin we de twaalf jaar jonge Mustafa Ahmed zijn gedicht A Single Rose zien voordragen tegen de achtergrond van de Nelson Mandela Park Public School in Toronto. Zijn lerares Engels daar kon destijds nauwelijks geloven dat de opgeschoten snaak - een van zes kinderen van Soedanese migranten, thuis in een van de oudste socialewoningblokken van het land - met zulke maturiteit, flair en fijngevoeligheid die wijze woorden over armoede, empathie e...

Er staat sinds juni 2009 een video op YouTube waarin we de twaalf jaar jonge Mustafa Ahmed zijn gedicht A Single Rose zien voordragen tegen de achtergrond van de Nelson Mandela Park Public School in Toronto. Zijn lerares Engels daar kon destijds nauwelijks geloven dat de opgeschoten snaak - een van zes kinderen van Soedanese migranten, thuis in een van de oudste socialewoningblokken van het land - met zulke maturiteit, flair en fijngevoeligheid die wijze woorden over armoede, empathie en hoop zelf had gepend. Ander decennium, andere video: maart 2020, in de clip van Stay Alive, zien we Mustafa, nu 23, samen met zijn homies rondhangen in zijn wijk Regent Park. Ze kijken uitdagend in de camera, maken gangstergebaren, pronken met juwelen. De muziek is geen stoere gangsterrap, maar een ingetogen, van delicaat gitaargetokkel en ragfijne achtergrondharmonieën voorziene folksong over verloren vrienden. Ene James Blake zat mee aan de knoppen, en daarmee is er een cirkel rond. Mustafa The Poet (zoals hij zich vroeger liet noemen) had immers van gerenommeerd spokenwordartiest vlot naar hiphop kunnen springen - ook Tupac dichtte tenslotte ooit over een roos die ontkiemde uit schraal beton. Maar via een cover van Blake raakte hij in de ban van Joni Mitchell, slechts een kleine stap verwijderd van Leonard Cohen en Bob Dylan. Helemaal over de streep getrokken werd Mustafa door Richie Havens, de Afro-Amerikaanse singer-songwriter die Woodstock op gang trapte en zijn akoestische folk garneerde met rhythm-and-blues en soul. When Smoke Rises doet hetzelfde, anno 2021. Met meer toeters en bellen zou Separate niet misstaan op een setlist van The Weeknd, maar het is een toets flamenco die hier de show steelt, geen kwikzilveren synths. The Hearse is een hybride van Tracy Chapman en Antony and the Johnsons, waarin Jamie xx goochelt met snippers percussie en harp. In het bezwerende Air Forces doet Mustafa die truc nog eens over met een sample van Mickey Newbury, cultzanger uit Nashville. De rode draad die er doorheen geweven is, bestaat uit verzen over de stadsjungle waarin het makkelijk verdwalen is, of opgezogen worden door het moeras. De minidichter werd groot, en maakte als zanger een innig klein, intiem plaatje. Dat het stempel van zijn leermeesters allerhande - Come Back kreunt onder de invloed van James Blake - er nog moet afslijten, dat neemt u er maar bij.