Gelderland in de jaren negentig. De jonge Bettie heeft het niet getroffen. Haar vader is een alcoholicus en haar oudere broer sukkelt in de criminaliteit. Haar moeder Zwaantje is lang geleden vertrokken en blijft dus ...

Gelderland in de jaren negentig. De jonge Bettie heeft het niet getroffen. Haar vader is een alcoholicus en haar oudere broer sukkelt in de criminaliteit. Haar moeder Zwaantje is lang geleden vertrokken en blijft dus een groot raadsel voor haar dochter. Behalve een videocassette met een halve aflevering van Het rad van fortuin waarin haar moeder meedeed, kan Bettie weinig sporen van haar vinden. Ze gaat praten met vroegere buren en collega's om toch een beeld van Zwaantje te krijgen. Daardoor krijgt ze ook ongewild te maken met goedbedoelde hulp van zieltjeswinnende vrome dorpsgenoten. Als verhaal over een kind in armoede en de daarmee verbonden miserie doet Zwanendrifters wat denken aan De helaasheid der dingen, maar het is er hoogstens een zachte, sfeervolle tegenhanger van. Het kleurgebruik en de langzame momenten in dit debuut van de Nederlandse Dido Drachman verraden een sterke verteller, al kan ze nog terrein winnen in stijlvastheid, vertelroutine en helderheid. Een subtiel en doorleefd eerste boek.