'Zelfs als hij een windje laat, ruikt het lekker', zei een collega ooit over de Nederlandse animatiefilmregisseur Michael Dudok de Wit. Het zegt iets ...

'Zelfs als hij een windje laat, ruikt het lekker', zei een collega ooit over de Nederlandse animatiefilmregisseur Michael Dudok de Wit. Het zegt iets over diens bejubelde klarelijnstijl. Dit sprookje, een betoverende ecologische fabel over een schipbreukeling die aanspoelt op een onbewoond eiland, waar hij een speciale band opbouwt met een mysterieuze reuzenschildpad, maakte De Wit voor de vermaarde Japanse animatiestudio Ghibli. Veel dialogen of een klassieke plot heeft De Wit niet nodig. Zijn grotendeels met de hand getekende variant op Robinson Crusoe heeft het op een meditatieve, melancholische manier over respect voor de natuur, de grenzen tussen mens en dier en de cyclus van het leven. Onweerstaanbaar mooi.