Charlie Brooker, Faber & Faber, 396 blz. 'I went to a fashionable London nightclub on Saturday. Not the sort of sentence I get to write very often, because I enjoy nightclubs less than I enjoy eating wool.' Soms weet je al van in het begin of een boek spek voor jouw bek is of niet. Als je bovenstaand citaat grappig vindt en het gevoel van de schrijver tegenover nachtclubs deelt, dan kunnen we je The Hell of it All van harte aanraden; zoniet blijf je er...

Charlie Brooker, Faber & Faber, 396 blz. 'I went to a fashionable London nightclub on Saturday. Not the sort of sentence I get to write very often, because I enjoy nightclubs less than I enjoy eating wool.' Soms weet je al van in het begin of een boek spek voor jouw bek is of niet. Als je bovenstaand citaat grappig vindt en het gevoel van de schrijver tegenover nachtclubs deelt, dan kunnen we je The Hell of it All van harte aanraden; zoniet blijf je er beter zo ver mogelijk van af. Charlie Brooker is al sinds jaren een van de vaste tv-recensenten van de Britse kwaliteitskrant The Guardian. In de wekelijkse rubriek Screenburn bespreekt hij de nieuwe programma's op de tv van over het Kanaal, en iedere maandag schrijft hij zijn ergernis over de toestand van de wereld in het algemeen van zich af in een column. En dat Brooker zich nogal eens durft te ergeren, blijkt al uit de titel van dit nieuwe boek, waarin zijn bijdragen aan The Guardian van de afgelopen drie jaar verzameld zijn. Brooker is een misantroop pur sang, die met lede ogen toeziet hoe zowel zijn tv-scherm als de wereld om hem heen steeds meer ingenomen wordt door banaliteit en oppervlakkigheid, en die vindt dat alles naar de verdoemenis gaat. Een van zijn columns - over hoe een dubieuze leermethode ingang heeft gevonden in het Britse onderwijssysteem - begint zelfs letterlijk met de waarschuwing: 'Man the lifeboats. The idiots are winning.' Omdat Brooker vooral over Britse televisie en media schrijft, zijn sommige namen en gebeurtenissen natuurlijk weinig bekend voor lezers hier. Maar van veel programma's die hij aanpakt - de Big Brothers en X-Factors van deze wereld - zijn er ook Vlaamse versies gemaakt, zodat zijn columns herkenbaar blijven. Bovendien zijn de tv-programma's voor Brooker vaak maar een aanleiding om zijn hart te luchten over een fenomeen dat hem dwars zit, en hij doet dat op zo'n grappige en scherpe manier dat het niet eens uitmaakt of je de uitzending in kwestie al dan niet gezien hebt. Een documentaire van Richard Dawkins over de erfenis van Charles Darwin gebruikt hij bijvoorbeeld om de vloer aan te vegen met de creationisten die met de Bijbel in de hand de evolutietheorie blijven bestrijden. 'If the Bible had contained a passage that claimed gravity is caused by God pulling objects toward the ground with magic invisible threads', zo schrijft hij, 'we'd still be debating Newton with idiots too.' Een man naar ons hart. Stefaan Werbrouck