1 'De Tekstbaronnen' was een pure luisterquiz. Is het wel zo'n goed idee om die op het scherm te brengen?

Natuurlijk! Het is ook niet zo uitzonderlijk dat radioprogramma's naar het scherm worden overgeheveld: Wie wordt multimiljonair? was in eerste instantie een succesvolle radioshow. We wilden voor de televisieversie de sfeer oproepen van wat er zich zou afspelen na een goed kasteelfeest: De Tekstbaronnen als een elegant spel achteraf.
...

Natuurlijk! Het is ook niet zo uitzonderlijk dat radioprogramma's naar het scherm worden overgeheveld: Wie wordt multimiljonair? was in eerste instantie een succesvolle radioshow. We wilden voor de televisieversie de sfeer oproepen van wat er zich zou afspelen na een goed kasteelfeest: De Tekstbaronnen als een elegant spel achteraf. Ik betwijfel dat die trend om tv-adaptaties te maken van radioprogramma's zo nieuw is. De Drie Wijzen was oorspronkelijk ook een radioshow. Maar wat niet eerder beproefde programmaformules voorhebben op tv is dat ze kunnen groeien op de radio. Terwijl je op tv één blinde duik krijgt, en dan is het maar de vraag of je olympisch kampioen wordt of je nek breekt. Fred Brouwers wacht nu wel op mijn maandelijkse cheque. (lacht) Ik verdien natuurlijk niet alle krediet: De Tekstbaronnen heeft een goede redactie die vragen opstelt. En wat ik ook geleerd heb, is dat twee plus twee best wel eens vijf kan zijn: als je twee komieken naast elkaar plaatst, tillen die elkaar op en worden ze nóg grappiger. Ik merk dat ik zelf ook gevatter ben in het gezelschap van geestige mensen. Er is een jury, maar die zal nauwelijks in beeld komen. De essentie blijft behouden: De Tekstbaronnen is een vrolijk onderzoek naar het collectieve geheugen. De blijmoedige geestigheid van het programma moest onaangeroerd blijven, daarom is de redactie dezelfde gebleven en nodigen we vergelijkbare gasten uit. Ik heb geen goden, maar ik heb wel een grote bewondering voor Terry Wogan. Ik hou eigenlijk van alle sterke, geestige en intelligente gastheren die liefde betuigen voor het vak en andere mensen. Voor het jubileumjaar van de openbare omroep ben ik nog maar naar een twee- tal openingsrecepties gegaan, maar ik viel écht van de ene blinde adoratie in de andere goddelijke verering. (lacht) Ik heb héél veel respect voor iedereen die ooit bijval genoot, en ik heb een fascinatie voor hun oudere verweerde glans. A.v.A. is een feitelijke vereniging die soelaas brengt aan artiesten met materiële of andere problemen: als hun huis afbrandt of als ze nood hebben aan juridische en medische bijstand. Ikzelf heb weinig angst: Vlaanderen heeft een erg goed sociaal vangnet en ik zal altijd mijn geld kunnen verdienen. Ik ben niet bang om desnoods mijn handen uit de mouwen te steken. Op dit moment geef ik mediatraining aan een partijvoorzitter en twee Vlaamse ministers. Maar ook omroepers, presentatoren en sprekers komen ten rade bij me. Namen zal ik uit discretie niet noemen, maar af en toe zie je mijn naam wel opduiken in interviews met die mensen. Het niveau is inderdaad merkelijk hoger in België dan in Nederland. Dat komt, denk ik, omdat er in Nederland een grotere wildgroei is aan commerciële zenders. Bij ons is de grootste zender de openbare omroep, die niet zo nodig hevig commercieel moet denken: op de VRT is er wel degelijk plaats voor niet eerder beproefde formats. EK Kripto, een voetbalquiz die ik heb gedaan op SBS6. Ik stond toen onder zware zakelijke druk: ik leerde het vak bij Joop Van Den Ende en hij stelde me de quiz voor. EK Kripto kon zonder mij niet aan de zender verkocht worden. Eigenlijk viel het wel mee hoor, maar ik noem het een dieptepunt omdat ik niet graag presenteer zonder voorkennis, en van voetbal weet ik nu eenmaal geen knijt af. ldoor GUNTER VAN ASSCHE