Brutale actie, virtuoos in beeld gebracht geweld, esthetisch verantwoorde moordlust: Max Payne had eigenlijk evengoed John Woo Mastermind kunnen heten. Het moet gezegd: de spelontwikkelaars van het Finse Remedy Entertainment hebben hun bewondering voor de regisseur uit Hongkong (zie onder andere Mission: Impossible 2) en voor het oosterse actiefilmgenre in zijn geheel niet onder stoelen of banken gestopt. Woo zou wellicht goe...

Brutale actie, virtuoos in beeld gebracht geweld, esthetisch verantwoorde moordlust: Max Payne had eigenlijk evengoed John Woo Mastermind kunnen heten. Het moet gezegd: de spelontwikkelaars van het Finse Remedy Entertainment hebben hun bewondering voor de regisseur uit Hongkong (zie onder andere Mission: Impossible 2) en voor het oosterse actiefilmgenre in zijn geheel niet onder stoelen of banken gestopt. Woo zou wellicht goedkeurend knikken bij het aanschouwen van de kogelregens en het ander vuurgeweld in deze pc-game. Voor de speler is er echter weinig tijd om stil te staan bij de mise-en-scène, want hij zit middenin de vuurlinie en ziet de kogels langs zijn neus voorbijzoeven. Hoofdpersonage Payne is een New Yorkse undercoveragent met een bekraste ziel: hij heeft zijn vrouw en baby verloren bij een brutale moordpartij en zint op wraak. Wat zich vertaalt in onorthodox politiewerk, met behulp van een uitgebreid arsenaal vuurwapens, granaten en molotov-cocktails. Het strijdtoneel, New York na zonsondergang, is bezaaid met schurken en andere vijanden. Via het toetsenbord stuur je Payne de juiste richting uit, met de muis breng je de wapens in stelling. Heel knap: met de rechtermuisknop activeer je een slow motion-functie, een ideetje dat de ontwikkelaars hebben gepikt uit The Matrix. De oplaadtijden tussen de verschillende niveaus worden gevuld met video-animaties, waardoor je nooit het gevoel hebt dat je de game verlaat. Het verhoogt de spanning, maar het is slecht voor je tikker. Max Payne wordt door gamers over de hele wereld bedolven onder lofbetuigingen, maar jammer is wel dat de ontwikkelaars van Remedy geen multiplayer-mogelijkheden hebben voorzien. Zo lang werken aan een game en dan zo'n evidentie over het hoofd zien, het is merkwaardig. Ook de weergave van de polygonen laat het soms afweten, met name wanneer de actie zich te dicht in de buurt van de camera afspeelt. Ondanks die minpunten: weinig games in het genre kunnen uitpakken met zo'n visuele rijkdom en bloedstollende gameplay. Het constant wisselende decor en de snelle actie maken dat de tijd voorbijvliegt. Té snel misschien, want als bedreven gamer bereik je al na 10 à 15 uur de finish. Tot slot: wie niet beschikt over een pc met een processor van 700 MHz of meer, wacht best tot Max Payne wordt uitgebracht op PlayStation en Xbox. Precieze verschijningsdata zijn er nog niet, maar Remedy heeft de console-releases wel al officieel bevestigd.