Ik heb een visueel geheugen: ik heb beelden nodig om me dingen te herinneren. Vandaar deze collage. Wat je allemaal ziet? Met de klok mee, uiterst links te beginnen: mijn platenkast, een foto van mezelf, mijn Vespa, de drumpads van mijn sampler, een analoog mengpaneel, mijn vrouw en zoon, een heruitgave van de Air Jordan III-sneaker en, tot slot, mijn andere zoon. Allemaal beelden die veel voor mij betekenen. Trouwens, mijn zelfportret samplen: het is achteraf gezien ...

Ik heb een visueel geheugen: ik heb beelden nodig om me dingen te herinneren. Vandaar deze collage. Wat je allemaal ziet? Met de klok mee, uiterst links te beginnen: mijn platenkast, een foto van mezelf, mijn Vespa, de drumpads van mijn sampler, een analoog mengpaneel, mijn vrouw en zoon, een heruitgave van de Air Jordan III-sneaker en, tot slot, mijn andere zoon. Allemaal beelden die veel voor mij betekenen. Trouwens, mijn zelfportret samplen: het is achteraf gezien meer hiphop dan ik dacht. Muziek staat voor mij gelijk met vinyl. Daarmee is het voor mij allemaal begonnen, en ik blijf eraan verslingerd. Het heeft een zekere klank, een warmte die samenhangt met de muziek van die periode - ik luister nogal veel naar oude soul en funk - en die je bij digitale geluidsdragers mist. Die hang naar oude, analoge technieken is een rode draad in mijn muziek: mijn sampler en mengtafel zijn ook al een tijdje voorbijgestreefd. Ik heb het wel geprobeerd, hoor, mixen en samplen met een computer, maar het was niet mijn ding. Geen knopjes en schuivertjes meer, alleen nog een muis: het voelde te onwennig. Een beetje als een tekenaar die plots met Photoshop moet werken. Ik houd van klassiek tijdloos design. Ik rijd bijvoorbeeld al een jaar of tien met een Vespa, en ik ben ondertussen een echte Vespaficionado geworden. Niet dat het vroeger allemaal beter was: ik heb gewoon de indruk dat er meer aandacht werd besteed aan design. Ook op vlak van sneakers, mijn guilty pleasure. Ik heb net een heruitgave van de legendarische Air Jordan III van Nike gekocht. Een beetje een jeugddroom: toen ze voor het eerst uitkwamen, had ik het geld niet om ze te kopen. Ik was er nochtans vrij fanatiek in: op het hoogtepunt van mijn verzameling had ik dertig paar sneakers in mijn kast staan. Binnen de hiphopcultuur viel dat nog mee, hoor. Ik ken mensen die naar New York trokken om hun sportschoenen te kopen. Er is meer in het leven dan muziek, weet ik sinds de geboorte van mijn kinderen. Vroeger was muziek een doel op zich, nu is het meer een middel. Je focus verandert. Je kunt jezelf voor een stuk kwijt in het omgaan met je kinderen. En je moet meer plannen: als ik inspiratie had, kon ik vroeger rustig een nachtje doorwerken. Nu pas ik daar-voor, omdat ik weet wat de gevolgen 's anderendaags zijn. Hiphopper en gezinsman: de combinatie bestaat. GEERT ZAGERS