Kunst scheppen om orde te brengen in het warrige hoofd: dat is wat Eefje de Visser als artieste definieert. Al van kindsbeen af schrijft ze liedjes. Niet uit behaagzucht, laat staan uit ambitie. Liever dan haar carrière - die zich laat ijken aan de hand van debuut De koek (2011) en opvolger Het is (2013) - zo snel en zo breed mogelijk te ontplooien, hield ze lang vast aan haar deeltijdse job in de thuiszorg. Ondanks die terughoudendheid is De Visser in Nederland en V...

Kunst scheppen om orde te brengen in het warrige hoofd: dat is wat Eefje de Visser als artieste definieert. Al van kindsbeen af schrijft ze liedjes. Niet uit behaagzucht, laat staan uit ambitie. Liever dan haar carrière - die zich laat ijken aan de hand van debuut De koek (2011) en opvolger Het is (2013) - zo snel en zo breed mogelijk te ontplooien, hield ze lang vast aan haar deeltijdse job in de thuiszorg. Ondanks die terughoudendheid is De Visser in Nederland en Vlaanderen bezig aan een stevige opmars. Haar stijl is fris maar indringend, een combinatie van boterzachte abstractie en natuurlijke weemoed. Nachtlicht gaat op dat elan verder: muzikale poëzie waar geen opzichtige ganzenveer aan te pas komt. 'Soms kijk ik om naar de Noordzee en dan duik ik kopje-onder/ Zo het zand uit m'n haar onder water daar waar ik mezelf niet hoor.' Scheef heet het betreffende liedje, het eerste van de plaat, en het illustreert meteen het onderwatergevoel waarmee Eefje de Visser songs schrijft. Een staat van lichte onthechting is dat, maar tevens van transparantie: soms wordt de realiteit haar pas duidelijk wanneer daarin golvende vervormingen optreden. Die realiteit lijkt op Nachtlicht een verbroken relatie te zijn. In heden, verleden of toekomst: we mogen volop raden. Want meer dan ooit drapeert De Visser haar kleine openbaringen graag over een vreemdsoortig metrum, met soms lichte betekenisverschuivingen tot gevolg. En ze drukt zich dan wel uit in eenvoudige, spontane spreektaal, vaak maakt ze haar zinnen niet af. 'Je kent hier de weg en je wijst me een slaapplek waar we de nacht.' Resultaat: songs met lange nagisting. Als dit lijkt alsof Eefje de Visser bewust een harde noot om te kraken speelt: is niet zo. Haar al even buitengewone melodieën trekken je zo naar binnen. Voor deze derde plaat gaf ze gehoor aan de hunker naar muzikale verruiming. Het effect van zwellende synthesizers, flitsende geluidsfrequenties of dansbare ebbenhouten ritmes is in de beste gevallen koddig en stuwend. Maar als ze te plastiekerig wordt, en dat gebeurt soms, dan doet die inkleuring afbreuk aan de puurheid van de boodschap. Blijven zoeken is wat Eefje de Visser bovenal moet doen. Ondertussen is er Nachtlicht: aanknippen maar, en kopje-onder gaan. EEFJE DE VISSER **** Nachtlicht pop Eefjes Platenmaatschappijtje DOWNLOAD Mee Wacht Jong KURT BLONDEEL