1. Stradella. Ze mogen alles van me afnemen, maar niet mijn met parels bezette accordeon die ik als prille tiener kocht bij signor Fiocchi in Brussel. Moeder heeft jarenlang de kleren van vrijgezelle mijnwerkers gewassen om het instrument af te betalen. Een rendabele investering: ik heb er Marina op bedacht.
...

1. Stradella. Ze mogen alles van me afnemen, maar niet mijn met parels bezette accordeon die ik als prille tiener kocht bij signor Fiocchi in Brussel. Moeder heeft jarenlang de kleren van vrijgezelle mijnwerkers gewassen om het instrument af te betalen. Een rendabele investering: ik heb er Marina op bedacht. 2. Marina. De Amerikaanse single, uitgegeven door het beroemde label Laurie. Jaarlijks verschijnen er nog twintig tot vijftig nieuwe covers van Marina. Het is voorlopig de enige Belgische song ooit die officieel de status van 'evergreen' heeft gekregen. Ik ben het meest trots op de versies van Toots Thielemans, Flaco Jiménez en de Waalse saxofonist Pierre Vaiana. 3. Kawai. Hier stond tot voor kort een authentieke Steinway, bouwjaar 1923, die ik ooit bij wijze van betaling cadeau gekregen heb van een Oost-Duitse promotor. Ik heb hem verkocht, maar kreeg er snel spijt van. Nu staat deze Kawai er in de plaats. 4. Vaas. Ze is gemaakt in mijn geboortedorp Figline Vegliaturo in Calabrië, ze moet ongeveer vier à vijfduizend jaar oud zijn en je ruikt nog de geur van de olijfolie die erin bewaard werd. Ze scherpt mijn herinneringen. 5. Flessenhouder. De luxueuze oceaanstomer Andrea Doria was een symbool van nationale trots toen hij in juli 1956, amper drie jaar na zijn maiden voyage, voor de kust van New York verging. Ik heb de hand kunnen leggen op een viertal opgediepte authentieke decorstukken. 6. Wijnboek. De beste wijn die ik ooit gedronken heb, is een Chateau Trotanoy van 1976. Een Pomerol. Dat was toen mijn vrouw weer thuiskwam van een reis naar de Caraïben. Ik weet dat omdat ik sinds 1981 van elke waardevolle fles die ik gedronken heb het etiket bewaar in dit boek, compleet met wie-wat-waar-wanneercommentaar. 7. De Mijnwerker. Ik heb twee versies van deze 'Mijnwerker': een Italiaanse en een Belgische. Ze zijn eenvoudig uit elkaar te houden: de Italiaanse mijnwerker is het meest stijlvol gekleed. 8. Schelck. Een portret van de hand van Maurice Schelck, een van de laatste volgelingen van de Latemse School. Ik ben een bescheiden kunstverzamelaar, ja. 9. Minidiscs. Ik bewaar alles op minidiscs: eigen werk, covers van mijn werk, maar ook, bijvoorbeeld, een opname van Julien Schoenaerts die werk van Vlaamse dichters voordraagt op muziek. Mijn nieuwe plaat Rocco con Buscemi, die ik met Buscemi heb gemaakt, staat er ook al op. KAREL DEGRAEVE