Zwarte jazzzangeressen en zwaarlijvigheid: het hoort bij elkaar als primetime-tv en Rik Torfs. Diane Reeves, Cassandra Wilson, Nina Simone, Ella Fitzgerald, Dee Dee Bridgewater, Etta James, Sarah Vaughan, noem maar op: volslank is de norm bij de mooiste zwarte stemmen. Dinah Washington hoorde ook thuis in dat rijtje, maar was daar zelf niet bepaald gelukkig mee.
...

Zwarte jazzzangeressen en zwaarlijvigheid: het hoort bij elkaar als primetime-tv en Rik Torfs. Diane Reeves, Cassandra Wilson, Nina Simone, Ella Fitzgerald, Dee Dee Bridgewater, Etta James, Sarah Vaughan, noem maar op: volslank is de norm bij de mooiste zwarte stemmen. Dinah Washington hoorde ook thuis in dat rijtje, maar was daar zelf niet bepaald gelukkig mee. 'Een loodkuur ondergaan', was het vermageringsadvies van haar platenlabel Mercury Records, maar de diva slikte zoveel dieet- en slaappillen dat ze er op haar 39e aan bezweek. 'Een overdosis Secobarbital en Amobarbital': zo luidde het officiële autopsierapport. Secobarbital joeg ook Judy Garland, Tennessee Williams en Jimi Hendrix de dood in, al dan niet per ongeluk. Amobarbital is dan weer het spul waaraan acteur Robert Walker stierf; tijdens het Ardennenoffensief kregen oorlogsmoeë soldaten het toegediend om weer hersenloos aan het front te kunnen gaan vechten. Afblijven dus, al is dat niet zo simpel: beide pillen zijn heel verslavend, en wie een lange kuur plots afbreekt, kan sterven. Washingtons bloedonderzoek legde nog een ander probleem bloot: alcoholisme. Ondanks al haar onmiskenbare talent en goeddraaiende business was Dinah Washington bijzonder onzeker. Zichzelf moed in- drinken voor het optreden evolueerde nogal snel naar foute tooghangers mee naar huis nemen. Klein probleem: van alcohol word je dik. En in combinatie met beide paardenmiddelen is het dodelijk. Quod erat demonstrandum. Dinah had geld, succes en kilo's in overvloed, maar smachtte eigenlijk maar naar één ding: de liefde van een man. Dat lukte niet zo best. Op twintig jaar tijd slaagde de labiele diva erin om acht keer te trouwen en zeven keer te scheiden. 'Tijdens haar optredens stond haar ex-man in het publiek, droop haar huidige man af en wachtte haar nieuwe vlam in de kleedkamer', schrijft Nadine Cohodas gevat in haar biografie Queen: The Life and Music of Dinah Washington. Drie jaar was de langste periode tussen twee huwelijken. Haar relatie met Rafael Campos duurde zelfs zo kort dat een artikel over pasgetrouwden in Sepia Magazine al achterhaald was toen het eenmaal in de rekken geraakte. Tussen haar huwelijken door versleet Dinah nog talloze minnaars, onder wie Quincy Jones, de producer van Michael Jacksons Thriller. Dat ze maar twee kinderen aan haar partnerhopping overhield, is een wonder: Amobarbital neutraliseert immers het effect van de pil. Waarom ze nooit definitief van straat raakte, begreep ze zelf niet. 'Ik verwacht niet van mijn man dat hij zoveel verdient als ik. Ik wil gewoon goed gezelschap. Geld is geen probleem, dat is er in overvloed. Maar vind maar eens een man die op mijn kosten wil leven. Ik begrijp niet dat niemand wil samenzijn met een queen zoals ik.' Misschien lag het aan haar felle bek (ze noemde al de vrouwen in haar omgeving 'bitches'), moodswings en spendeerzucht. Een volle bankrekening leverde niet het gewenste geluk op, dus gooide Washington maar haar geld over de balk. Ze sponsorde niet alleen royaal haar familie, voor wie ze de enige kostverdiener was, maar vooral de luxesector. Schoenen, bontmantels en auto's: haar kleerkast en garage puilden uit van de dure impulsaankopen. Washington stierf twee weken voor Kerstmis. Vlak voor haar dood leek haar leven nochtans op de rails. Ze had net een restaurant geopend in Detroit, haar compilatieplaat This is My Story werd in de magazines getipt als ideaal kerstgeschenk en behalve haar contract met Mercury afhandelen, had ze tijdens de kerstvakantie betrekkelijk weinig te doen. Thuis lagen de cadeaus klaar onder de boom. Haar man Dick Lane - een beroemde American Footballspeler - had vrijaf en ook haar twee zoons waren present. Op haar laatste avond had ze nog gedineerd met haar begeleidingstrio, de Allegros. Het morning after-gevoel na haar overdosis was immens. De jazz- en blueswereld verloor de vrouwelijke Ray Charles. De zwarte roddelbladen waren hun vette kluif kwijt. En Dinahs familie zag haar geldbron terstond helemaal opdrogen. Vooral voor hen klonk haar wereldhit What a Difference a Day Makes plots erg bitter. THIJS DEMEULEMEESTER