'We're rolling', hoor je Steve Albini mompelen op de openingstrack, en dan begint de industriële hellevaart van geluidsbricoleur Ben Frost. Opnieuw geen vrolijke ...

'We're rolling', hoor je Steve Albini mompelen op de openingstrack, en dan begint de industriële hellevaart van geluidsbricoleur Ben Frost. Opnieuw geen vrolijke plaat - getuige titels als Trauma Theory en Entropy in Blue - en opnieuw geen melodische toegevingen, of het moet dat spookriedeltje in A Sharp Blow in Passing zijn. Loodzware bassen, dertien lagen distortion en snerpende synths die je trommelvliezen doorboren: het degelijke Frost-recept, toch voor wie van betoncake houdt. Naast het bloed proef je de rauwe aanpak van Albini, maar of de Australiër dat nodig heeft? We horen hem liever subtieler dreigen zoals op By the Throat (2009) dan genadeloos platwalsen, maar dat kan ook aan ons liggen.