MUSEUM KUNST PALAST
...

MUSEUM KUNST PALAST Ehrenhof 4-5 in Düsseldorf, van 14 februari tot 31 mei. www.museum-kunst-palast.de Voor een zoveelste retrospectieve kwamen we ons bed niet uit, maar dat ligt anders met het Warholfestijn dat Museum Kunst Palast in petto heeft. Andy Warhol, The Late Work laat de schlagers voor wat ze zijn en brengt een formule die het imago van het popicoon moet bijschaven. Elvis- en Marilynbandwerk in leuke kleurtjes? Er is meer, vinden ze in Düsseldorf, want de late Warhol was in de ban van schoonheid en dood en dat zijn thema's die de gebruikelijke kijk op het popfenomeen overstijgen. Ook verdiepte Warhol zich in verschillende media en probeerde hij abstracte composities uit. Kortom, de artiest met het albinokapsel sloeg geregeld nieuwe wegen in en valt dus niet zomaar in een krap keurslijf te persen. The Late Work trapt af met werk vanaf 1972, vijftien jaar voor Warhols dood op bijna zestigjarige leeftijd. Vertrekpunt is de Mao-portrettenreeks die Warhol schilderde in de vroege jaren zeventig, hoewel hij beweerd had dat hij de schilderkunst definitief voor bekeken hield. Hij mixte er prints met een textuur van borstelstreken en een weloverwogen gebruik van kleur. Een paar jaar later maakte hij Shadows en Oxidations: de start van zijn zogeheten meditaties op doek. Hij begon te schilderen op grote schaal en kon de typische Warholstempel handhaven ondanks een toenemende abstractie. De Reversals of Marilyn Monroe, de Camouflages, Mona Lisa en The Last Supper groeiden uit tot taferelen van soms tien meter lang, groot en breed opdat ze de kijker een tijdlang in de greep zouden houden. Museum Kunst Palast zet een compilatie van de reuzenschilderijen op het programma en belooft ook een installatie rond de Wallpapers. In een bepaalde slagorde, omdat Warhol een uitgesproken visueel effect zocht door bijvoorbeeld de Toys-doeken te combineren met Fish-behang. Naast de schilderkunst passeren ook foto's en films de revue. Daarin komt Warhol voor de dag als Social Observer die de wereld voorzag van beeldmateriaal over New York en een eigen draai gaf aan evenementen en trends uit de jaren tachtig. Een van Warhols favoriete onderwerpen - het rollenpatroon en de beeldvorming daarrond - komt aan bod in de filmreeks L'Amour, Women in Revolt en Heat. The Late Work rondt af met een autobiografische noot, vastgelegd in de Diaries en in het tijdschrift Interview. Te verwachten: een afgezwakt popartetiket en een minder welig tierende productie van The Factory in het voordeel van een opgeblonken veelzijdigheid. Of zoals het museum het formuleert: 'a picture of our view of him as the great Recording Angel of his epoch'. En dat werd hoogtijd, want over die soepblikken waren we ondertussen toch echt he-le-maal uitgezongen. Els Fiers Els Fiers