In The Man Who Sold His Skin tatoeëert een gerenommeerde kunstenaar een Schengen-visum op de rug van een Syrische vluchteling. Als mens is die niet welkom in Europa, als kunstwerk wel. Uit dat gegeven smeedde de Tunische Kaouther Ben Hania een onuitgegeven mix van kunst- en maatschappijkritiek en komedie die haar terecht een Oscarnominatie opleverde. Haar inspiratie vond ze bij Belgisch kunstenaar Wim Delvoye. 'Delvoye tatoeëerde de rug van een jongeman - Tim ...

In The Man Who Sold His Skin tatoeëert een gerenommeerde kunstenaar een Schengen-visum op de rug van een Syrische vluchteling. Als mens is die niet welkom in Europa, als kunstwerk wel. Uit dat gegeven smeedde de Tunische Kaouther Ben Hania een onuitgegeven mix van kunst- en maatschappijkritiek en komedie die haar terecht een Oscarnominatie opleverde. Haar inspiratie vond ze bij Belgisch kunstenaar Wim Delvoye. 'Delvoye tatoeëerde de rug van een jongeman - Tim Steiner - en 'verkocht' dat werk. Wanneer Tim overlijdt, wordt die tatoeage uitgesneden en aan de koper bezorgd', vertelt Koen De Bouw, die de faustiaanse kunstenaar in de film vertolkt. 'In de aanloop naar de draaiperiode heb ik met Delvoye afgesproken. We zouden een uurtje praten, het werd een volledig dag. Die man is ongelofelijk: buitengewoon geïnspireerd, intelligent én geestig.' Kaouther Ben Hania is volgens De Bouw dan weer een zeer geëngageerde, ambitieuze, intelligente filmmaakster met 'heel veel verhalen in haar hoofd'. 'De opnames waren chaotisch. Toen ik daarna terug thuis kwam, was ik onzekerder dan ooit. Ze had me gevraagd om ver te gaan in de improvisatie. Mijn personage is een extravagante figuur die de aandacht naar zich toe zuigt. Het was balanceren op de grens van de geloofwaardigheid maar dat trok Kaouther zich niet aan. Zij wilde een haast sprookjesachtige figuur. Zoiets kan goed vallen maar ook slecht. Ik vind wat ze daaruit gedestilleerd heeft ongelofelijk. Met humor en zonder drammerige boodschap werpt haar film essentiële vragen op. Vragen als: is een kunstwerk meer waard dan een mens? Of: waarom mogen voorwerpen vrij reizen en mensen niet?' De lievelingsacteur van Erik Van Looy noemt de Oscarnominatie al een overwinning op zich. 'Competitie is iets voor hardlopers en voetballers. Films tegen elkaar uitspelen vind ik onsmakelijk. Maar we zijn uiteraard heel blij met de extra aandacht. Normaal kun je pas deelnemen aan de Oscarrace als je geruggensteund wordt door een grote speler met veel financiële middelen. Voor een kleine film uit Tunesië is het absoluut niet evident om erbij te zijn. Vandaar: beter dan de nominatie wordt het niet.'