'Hoe moeilijk was het om een originele twist te geven aan iets wat zo vaak in het nieuws komt als de vluchtelingencrisis?
...

'Hoe moeilijk was het om een originele twist te geven aan iets wat zo vaak in het nieuws komt als de vluchtelingencrisis? Jos Verlooy: We hebben geprobeerd om heel erg vanuit de taal te schrijven. Hoe formuleert zo'n jongen die zijn land moet verlaten en naar Europa vlucht? We wilden de taal eenvoudig houden omdat ze van een opgroeiend kind moest zijn, maar tezelfdertijd moest er ook verwondering en poëzie in doorklinken. En dan is er de gefnuikte seksuele ontwikkeling, natuurlijk. Wat zijn de gevolgen van een abnormale jeugd? Wanneer je niet op een gezonde manier met het andere geslacht hebt leren omgaan, heeft dat gevolgen. 'Zijn jullie ook met vluchtelingen gaan praten? Verlooy: Neen. Deze roman is ontstaan vanuit onze verbeelding, ons inlevingsvermogen. Dat neemt niet weg dat ik bijvoorbeeld een jaar of dertig geleden samen met een vriend een maand in Syrië heb rondgereisd. Vader Assad was toen nog aan de macht en van opstanden en rellen was geen sprake. Ik trof daar een heel fijne samenleving aan. Anderzijds hebben Nicole en ik ten tijde van De ontelbaren een tijdje een Nigeriaanse vluchteling opgevangen. We hebben toen gemerkt dat er wel degelijk sprake is van een cultuurclash. Zo dacht die jongen carrière te kunnen maken als profvoetballer, terwijl men hier natuurlijk niet op hem zat te wachten. Hij redeneerde ook anders dan wij. Wij vertrekken vanuit het individu dat initiatief moet nemen. Hij had een veel afwachtender houding, wachtte tot de groep, de familie hem zei wat hij moest doen. Aangezien hij hier alleen was, gebeurde er weinig tot niets. 'Komt het wel goed met zo'n jongen, vraag je je als lezer af. Is de menselijke geest wel flexibel genoeg? Verlooy: Ik denk het wel. Laat ons de veerkracht van een mens niet onderschatten. Die mensen komen hier niet als toerist of expat, zoals wij naar hun landen trekken. De jongen uit Brood wil hier echt wel een leven opbouwen. We kunnen ons niet voorstellen dat na alles wat hij heeft meegemaakt om tot hier te komen hij het nu zal laten schieten. Maar het vergt veel, deze maatschappij doorgronden en je persoonlijke verhaal verwerken in zo'n nieuwe onbekende context. Dat leerden we afgelopen weekend ook nog uit de tentoonstelling Be.Land, een project van Vluchtelingennetwerk Vlaanderen, dat we in Ukkel hebben gezien.