Luc Dufourmont: 'Ik mag dat zeggen, hé, dat ik werk zoek?'

03/06/16 om 14:49 - Bijgewerkt om 16:29

U kent hem ondertussen als Roste Luc in de rolstoel uit Bevergem, maar Luc Dufourmont is veel meer dan dat. De frontman van noiserockband Idiots, van wie het tweede album II al al drie maanden in de rekken ligt, over als vijftiger onvrijwillig op de arbeidsmarkt belanden en de mensen die hem in zijn jeugd mismeesterd hebben: broeders, Chiroleiders en muziekleraars. 'Ik word fysiek onwel als ik een notenbalk zie.'

Zaterdag, winkelstraat de Barakken in Menen, aan de Frans-Belgische grens. Terwijl op de E17 de auto's kilometers ver staan aan te schuiven voor de post-13/11-controles is er aan de grensovergang in het hart van de stad geen agent te bekennen. Luc Dufourmont, de fotograaf en ik duiken de Barakken in. Het is een universum op zich, een tot winkelpromenade omgeturnde arbeiderswijk waar vooral Franse kooplustigen de kleine zaken aan beide kanten van de straat in- en uitstappen. We houden halt voor seksshops, delicatessenzaken en tabakswinkels. 'Dit is de beste americain préparé van België', wijst Dufourmont naar de etalage van een slecht verlichte beenhouwerij. Hij koopt nootjes aan een kraam en deelt ze met de fotograaf.
...

Verder lezen?

Registreer u en lees elke maand gratis 4
artikelen.

Onze partners