Oost west, tristesse

05/03/08 om 00:00 - Bijgewerkt op 30/03/18 om 14:09

Teder en pervers, grappig en tragisch, ziek en geniaal. Hebt u een geweten, wees dan gewaarschuwd dat Ulrich Seidl het weer beurs zal beuken met zijn nieuwe docudrama 'Import/Export', over mensen die tevergeefs elders het geluk gaan zoeken. 'Privé ben ik best aangenaam, maar met mijn films wil ik schoppen, spuwen en slaan.'

Toen wij ons enkele jaren geleden richting recenseertafel begaven na het zien van Ulrich Seidls eerste fictiefilm Hundstage ( Dog Days), was dat met de sleutelwoorden 'magistrale mokerslag', 'briljante zedenstudie' en 'vier sterren' in ons hoofd. Die mening bleek niet iedereen toegedaan, want in sommige andere commentaren voerden termen als 'ranzig', 'deprimerend' en 'hondsbrutaal' de hoofdtoon. Met Ulrich Seidl is het kortom erop of eronder. Of je vindt zijn semi-documentaire maar hypergestileerde doorlichtingen van de condition humaine confronterend en cathartisch. Of je houdt er een kloeke depressie en een nog kloekere degout aan over.
...

Verder lezen?

Lees elke maand gratis 3 artikelen

Ik registreer mij Ik ben al geregistreerd
of

Knack-abonnees hebben onbeperkt toegang tot alle artikelen van Knack

Ik neem een abonnement Ik ben al abonnee

Onze partners