Knack op de Boekenbeurs: 'Wat heb ik gelezen? Héb ik wel iets gelezen?'

06/11/16 om 08:18 - Bijgewerkt op 05/11/16 om 11:40

Tijdens de Boekenbeurs praten journalisten van Knack, Knack Weekend en Knack Focus elke dag over hun favoriete boeken op Knack.be. Vandaag: Cathérine Ongenae, medewerker van Knack en columnist voor Knack Weekend.

Knack op de Boekenbeurs: 'Wat heb ik gelezen? Héb ik wel iets gelezen?'

Journalist en columniste Catherine Ongenae © Carmen De Vos

Cathérine Ongenae (°1971)

Recentste werk

#Seksisme (Nee, wij overdrijven niet!) (2015)

Bekend van

Haar artikels voor Knack, De Morgen en Feeling en haar columns voor weekend.be.

Favoriete boek: de sprookjes van Grimm

Ik ben eerder gevormd door een genre dan door specifieke titels. Als kind had ik De sprookjes van Grimm met tekeningen van Anton Pieck, een uitgave uit de jaren vijftig. De gebroeders Grimm verzamelden eind 18e eeuw en begin 19e eeuw oude volkssprookjes, maar pasten die aan aan de zeden van hun tijd. Ze voegden bijvoorbeeld christelijke elementen toe (uitdrukkingen, engelen) en verzonnen varianten voor wat men toen aanstootgevend vond.

In de oorspronkelijke 'wilde' sprookjes waren vrouwen even bloeddorstig als mannen, ook voor hun eigen bloed. Maar omdat men van vrouwen verwachtte dat ze zuiver en puur waren, introduceerde men de boze stiefmoeder, een archetype dat nog steeds op vrouwen wordt geplakt.

Maar toch zijn de sprookjes in mijn oude boek nog steeds duister, eng en wreed. Ze zijn van voor Disney ze van een vrolijke suikerlaag voorzag. Ze sparen geen zieltjes, de lessen zijn hard. Ik herinner me één verhaal in het bijzonder, De ganzenhoedster, waarin het hoofd van het pratende lievelingspaard van een prinses wordt afgehakt en aan de poorten van het paleis wordt gespijkerd. Tranen met tuiten heb ik bij dat verhaal gelaten, elke keer opnieuw.

Favoriete boek van de afgelopen vijf jaar: Verbroken beloftes (Jennifer Offill)

'Het soort vragen waar ik spontaan een black-out van krijg. Wat heb ik gelezen? Héb ik wel iets gelezen? Waarom herinner ik het me dan niet? Net dat gevoel weet de Amerikaanse schrijfster Jenny Offill perfect op te roepen. Ik ben als een blok gevallen voor Verbroken beloftes, haar tweede roman - al is de Engelstalige titel, Dept. of Speculations, wel beter.

Een koppel leert elkaar kennen, trouwt, krijgt een kind. De aandacht die zo'n kind eist, doet haar naar adem happen en heeft invloed op de relatie. Zij, schrijfster, krijgt geen letter meer op papier. Hij, bediende, rijdt een scheve schaats met een collega.

Het is ploeteren op zijn best, maar Offill zet geen belerend verhaal neer, noch relativeert ze. Zuinig met taal stuurt ze je door de gebalde gedachten van de vermoeide, misschien wel depressieve vrouw. Intelligent, warm en eloquent vertaalt ze emoties en twijfels, en het voorzichtige opnieuw beginnen. Maar het mooiste is: ze beschrijft niet alles. De schrijver die openingen durft te laten die de lezer zelf kan invullen zonder dat die op zijn honger blijft zitten, is een meester - of in dit geval een meesteres - in de suggestie.'

Favoriete boekhandel

'Mijn favoriete boekhandel is Het Paard van Troje op de Kouter in Gent. Er is een excellente selectie non-fictie en romans, ook voor adolescenten. Ik hou van de hebbedingen-boekjes aan de toog. Ik ben gelukkig niet vies van kookboeken, want ze hebben een fantastisch aanbod. In het Paard binnenstappen is een beetje thuiskomen.'

Onze partners

Deze website maakt gebruik van cookies om uw gebruikservaring te verbeteren. Door verder te surfen, stemt u in met ons cookie-beleid. Meer info