Tom Van Dyck en Bruno Vanden Broecke gloriëren vanuit een XXXL-lolbroek

Bruno Vanden Broecke en Tom Van Dyck
Els Van Steenberghe
Els Van Steenberghe Els Van Steenberghe is theaterrecensent.

De twee acteurs wurmden zich in een XXXXL-broek van bruin ribfluweel en toonden zich in ZWIJG! meesters van de lach, de mimiek én de subtiele maatschappijkritiek.

Veertien dagen. Zo lang zouden Bruno Vandenbroecke en Tom Van Dyck onderweg zijn als ze met de speciaal voor hen ontworpen elektrische rolstoel aan een heldhaftige zes kilometer per uur de 2000 kilometer tussen Antwerpen en Kiev al bollend zouden overbruggen. Neen, deze twee toppers proppen de wereldperikelen niet in hun parelschoon stuk. Ze brengen geen razend actueel maar razend noodzakelijk theater. Theater dat de lachspieren traint en de keelkroppen op de gepaste momenten doet aanzwellen. Het is toneel van het soort dat iedereen verleidt tot de modus ‘ik denk even niet meer aan de wereld, ik ga enkel genieten van deze meesterlijke speelvogels’.

Bruno Vanden Broecke en Tom Van Dyck
Bruno Vanden Broecke en Tom Van Dyck© maruszak.photo

Is het niet wat te gul om met de term ‘meesterlijk’ te zwieren? In dit geval niet. Om dat te bewijzen, verklappen we het decor: twee kamerplanten in een mooie, simpele pot. Er staat een plant langs weerszijden van het rolstoelgevaarte waarin de twee als de Siamese tweeling Schneider vertolken. Ze doen dat met een ernstig paleontologisch getinte missie die Jean aka Bruno Vanden Broecke secuur uiteenzet terwijl Luc (Tom Van Dyck) dat verhaal becommentarieert met een korte knik, een frons, een onweerstaanbare lach of een liedje.

De twee brengen geen razend actueel maar razend noodzakelijk theater dat de lachspieren traint en de keelkroppen op de gepaste momenten doen aanzwellen

Wat hebben ze te vertellen? Vanden Broecke en Van Dyck schaafden aan een stevig doortimmerd verhaal over twee levenslang tot elkaar veroordeelde broers en tegenpolen die mekaar stevige katers, paleontologisch euforie en geluk gunnen en niet te beroerd zijn om hun medemens op zijn/haar minzame grootsheid of wrange kleinzieligheid te wijzen. Het is een met passie voor paleontologie doorspekt levensverhaal vol smart, teleurstelling, geknakte dromen, hoop, opgekropte liefdeshonger en een speklaag aan geestige verwijzingen naar uitsplitsingen, toenaderingsmeldingen op een Mazda, ‘sexy’ B, eigenDOM en eigenAARS, …

Maar, wat ZWIJG! tot zo’n machtige tragikomedie maakt, is ook hoé die twee acteurs hun verhaal vertellen. Samengeperst tot één misvormd lichaam geeft het duo een masterclass tragikomisch toneelspelen.

Bruno Vanden Broecke en Tom Van Dyck
Bruno Vanden Broecke en Tom Van Dyck© maruszak.photo

Van zodra ze met een bloedernstig gezicht in hun karretje de bühne op rijden, kan je niet anders dan heel breed glimlachen. Tom Van Dyck zit als de corpulente Jean onderuitgezakt in de stoel. Zijn gezicht staat op ‘zwaarbewolkt’. Zijn linkerhand grijpt afwisselend naar de ‘joystick’ van de rolwagen, zijn blikje frisdrank en zijn rode das die altijd van zijn dikke pens glijdt. Ter hoogte van Van Dycks rechternier hangt het bovenlichaam van Vanden Broecke. Jawel, u leest dat helemaal goed.

Anderhalf uur lang kijk je naar twee mannen in een enorme rolwagen die samen een gigantische ribfluwelen (lol)broek delen en elk maar een arm kunnen gebruiken. Supercomfortabel moet dat niet zitten maar de acteurs zetten al het mogelijke fysieke ongemak om in anderhalfuur spelenergie. Zo minutieus de tekst is opgebouwd, zo zorgvuldig spelen ze. Elke blik, elk woord, elke handbeweging maakt deel uit van een soort vloeiende tragikomische choreografie die het verhaal sterker, grappiger én ontroerender maakt.

Elke blik, elk woord, elke handbeweging maakt deel uit van een soort tragikomische choreografie die het verhaal enkel sterker, grappiger én ontroerender maakt.

‘Wij zijn een korstmos’, floept bolleboos Jean er in een van zijn bevlogen betogen uit. Luc knikt trots. Korstmos is al eeuwenlang een overlever en eentje die niet destructief is voor de planeet. Integendeel. Dat willen de broers ook zijn én dat is wat ook Van Dyck en Vanden Broecke zijn: spelende overlevers die niet destructief zijn voor de wereld. Integendeel. Dit is een olijk duo dat met volle teugen geniet en laat genieten van komisch spel, weliswaar stevig wortelend in bezorgdheid in de medemens.

Want hoe geestig het beeld van die twee krakken in hun rolstoel ook is, het is ook een beeld dat op de meest grappige manier de grootste levensles toont: mensen – in alle kleuren en vormen, met of zonder beperking – kunnen niet zonder elkaars zorgzaamheid. Speelser en guitiger dan ZWIJG! wordt die boodschap niet.

Zwijg! van Bruno Vanden Broecke en Tom Van Dyck speelt nog tot 21 mei 2022. Alle info: dekempvader.be

Fout opgemerkt of meer nieuws? Meld het hier

Partner Content