Muziekjournalist Johan Ral neemt u mee, in woord en beeld, naar de hoogtijdagen van de Brusselse art-decojazzbar L’Archiduc.
Bestaat er iets leukers dan een halve snipperdag te nemen, naar Brussel te treinen en je op een terras te parkeren in afwachting van een avondlijk concert in de Ancienne Belgique? Straks beukt Dizzee Rascal de zaal aan diggelen, maar nu struin je langs De Munt richting de gouden drinkdriehoek van de hoofdstad. Even een krantje en een koffie in Le Coq, dan een garnaalkroket en een demi-demi in Cirio, en tegen vijf uur afzakken naar De Bizon voor een Guinness.
Na het concert heb je keuze te over om je zweet weg te spoelen, maar de fijnproevers weten waarheen: in het midden van die Brusselse Bermudadriehoek ligt L’Archiduc, samen met de Gentse Hotsy Totsy een van de meest legendarische bars van het land. Het ruikt er altijd naar jazz, maar net zo goed vind je er een peroxidehaar van Lady Gaga tussen het velours, of begint een stamgast te vertellen over die keer dat David Bowie op jouw stoel zat.
What happens in L’Archiduc, stays in L’Archiduc. En gelukkig maar.
L’Archiduc is muziekgeschiedenis in een cocktailglas, en de Vlaamse journalist Johan Ral besloot de historiek van het roemruchte etablissement in een koffietafelboek te gieten. Ral dook in de archieven en schetst de bewogen ontstaansgeschiedenis van de bar, en besteedt daarna uitgebreid aandacht aan de eigenaars en de jazzgrootheden die allemaal de nukkige vleugelpiano bespeelden. De art-decoclub blijkt een plek van culturele verbinding te zijn; rockmuzikanten kwamen er dichters tegen, muziekproducenten sloten er deals die de charts veranderden, en kunstenaars als Luc Tuymans vonden er inspiratie voor hun miljoenendoeken.
Ral heeft zijn documentaireboek ook gul geïllustreerd met iconisch fotomateriaal: een bonkige Jeroen Brouwers die zijn Gouden Uil viert met een tafel bier, de Hombres Complicados die snode filmplannen smeden, Graham Coxon van Blur die dromerig tegen een vergulde zuil leunt – bij elk beeld denk je: fuck, daar had ik bij willen zijn.
Natuurlijk krijgt Arno een apart hoofdstuk, maar wie hoopt op allerlei smeuïge verhalen over affaires en dronken rockzangers, botst op een muur van discretie: what happens in L’Archiduc, stays in L’Archiduc. En gelukkig maar, er zijn al zo weinig vrijplaatsen in de stad.
