Aan de allereerste editie namen twee Belgen deel

In 1956 vond het eerste Eurovisiesongfestival plaats. De Franstalige openbare omroep mocht meteen twee Belgische inzendingen uitkiezen, want elk land mocht met twee liedjes deelnemen. En dus trokken Fud Leclerc (foto) en Mony Marc naar Zwitserland om het op te nemen tegen Frankrijk, Italië, Luxemburg, Nederland, Duitsland en Zwitserland. De Zwitserse Lys Assia mocht zich uiteindelijk de allereerste Songfestivalwinnaar noemen. In 2012, op haar achtentachtigste, waagde ze opnieuw haar kans met een ietwat ongemakkelijke samenwerking met de rapgroep New Jack. Ze raakte niet door de nationale selectie.
...

In 1956 vond het eerste Eurovisiesongfestival plaats. De Franstalige openbare omroep mocht meteen twee Belgische inzendingen uitkiezen, want elk land mocht met twee liedjes deelnemen. En dus trokken Fud Leclerc (foto) en Mony Marc naar Zwitserland om het op te nemen tegen Frankrijk, Italië, Luxemburg, Nederland, Duitsland en Zwitserland. De Zwitserse Lys Assia mocht zich uiteindelijk de allereerste Songfestivalwinnaar noemen. In 2012, op haar achtentachtigste, waagde ze opnieuw haar kans met een ietwat ongemakkelijke samenwerking met de rapgroep New Jack. Ze raakte niet door de nationale selectie. In Luxemburg waren ze blijkbaar minder fan van de voetbalclub. Nicole & Hugo eindigden in 1973 op de laatste plaats. Spanje mocht in 1969, ondanks de kritiek op het Franco-regime, dan toch het Songfestival organiseren en haalde alles uit de kast. Zo werd Salvador Dalí aangesteld om het design en promotiemateriaal van de wedstrijd te verzorgen. Kleurentelevisie had Spanje dan weer niet, dus moest het Duitse camera's huren om de bizarre armbewegingen van Louis Neefs alsnog in kleur vast te leggen. Een speciale editie die nog specialer eindigde: vier landen eindigden ex aequo aan de top en werden bij gebrek aan regels dan maar allemaal tot winnaar gekroond. Xandee was in 2004 nog niet eens in Turkije aangekomen of het liep al mis. Onderweg overleed een van de andere passagiers, wat pas na de landing werd vastgesteld. Een voorteken misschien, want Xandee haalde slechts zeven punten binnen. In plaats daarvan speelden ze hun nummer Euro-Vision volledig met elektronische instrumenten op band. Daar was het Songfestival in 1980 blijkbaar niet klaar voor. Tijdens een van de repetities vroeg de band elektriciteit op het podium, maar dat mocht niet van de brandweer. Toen tijdens de puntenverdeling van 1978 steeds duidelijker werd dat de Israëlische kandidaat Izhar Cohen & The Alphabeta met de overwinning naar huis zou gaan, braken verschillende Arabische landen de uitzending vroegtijdig af. In Jordanië kregen ze een bos narcissen te zien, en maakten ze de kijkers vervolgens wijs dat de Belgische kandidaat Jean Vallée (foto) de winnaar was. De jury van de nationale preselectie was zo ontevreden over de kwaliteit van de inzendingen dat ze even overwoog om helemaal niemand te sturen. Uiteindelijk werd het dan toch Pas de Deux, nog steeds een van onze meest iconische deelnemers. Ben Crabbé zat tijdens de voorrondes achter de drums, maar ging niet mee naar de finale. Later zou hij toegeven dat hij het nummer Rendez-vous niet kon drummen 'omdat het patroon zo raar was'. Omdat internationale kijkers daardoor hadden kunnen denken dat Sergio in de vrouwentoiletten zat, werd zijn naam voor de finale aangepast naar Sergio & The Ladies. Clouseau was al in Rome om er deel te nemen aan het Songfestival van 1991 toen hun gitarist Chris Peeters ziek werd en met een privéjet naar België moest worden gerepatrieerd. Jan Leyers, die aan hun inzending Geef het op meegeschreven had, mocht hem vervangen. Al moest hij dat zelf via de krant vernemen en kwam hij amper een dag voor de finale aan. In 2010 scoorde ons land nog eens met Tom Dice en zijn gitaar. Vlak voor hij het podium op moest, was hij in de loge nog naar Willy's en Marjetten aan het kijken. Blijkbaar heeft dat geholpen.