Een klein podium op het podium, een plantenbak en één personage in het centrum, vertolkt door Evelien Bosmans, dat mensen wil overtuigen om een enquête te ondertekenen voor de aanleg van 'Park Spoor Oost'. Dat is Hoge Weg in een notendop, een coproductie van Toneelhuis en MartHa!tentatief en een 'typische' creatie van auteur en regisseur Bart Van Nuffelen. Samen met Johan Petit - met wie hij het MartHa!tentatief leidt - beschouwt hij het als zijn missie om de stem van de stad ten volle op de planken te laten klinken.
...

Een klein podium op het podium, een plantenbak en één personage in het centrum, vertolkt door Evelien Bosmans, dat mensen wil overtuigen om een enquête te ondertekenen voor de aanleg van 'Park Spoor Oost'. Dat is Hoge Weg in een notendop, een coproductie van Toneelhuis en MartHa!tentatief en een 'typische' creatie van auteur en regisseur Bart Van Nuffelen. Samen met Johan Petit - met wie hij het MartHa!tentatief leidt - beschouwt hij het als zijn missie om de stem van de stad ten volle op de planken te laten klinken. Enkele seizoenen geleden leverde dat de parel De Fietsendief op. De hoofdrol was weggelegd voor de vorig jaar overleden Marc Van Eeghem. Zijn personage leerde nieuwkomers letterlijk en figuurlijk door het leven fietsen. Dit keer voert Van Nuffelen een erg charmante wereldverbeteraar op die haar persoonlijk leven (ze herstelt van een burn-out, ze heeft geen partner ...) volledig op een zijspoor zet om haar ideaal - 'op het braakliggend terrein vlakbij een supermarkt een park met bomen en bankjes om op te wachten aanleggen in de plaats van een parking' - te realiseren. Wij zijn getuige hoe ze op haar eentje, vanuit de inkomhal, de bewoners van een volledig flatgebouw wil overtuigen. Ze is onvermoeibaar, blijft vriendelijk en is de belichaming van het te naïeve meisje dat rotsvast in een mooie, maakbare wereld gelooft en haar teleurstellingen dapper wegslikt. Amper een mens wil tekenen voor haar ideaal. Ze komt wél steeds meer te weten over de idealen van de flatbewoners. Sommigen dromen net wel van een parking. Anderen dromen van een goede job of wat gezelschap. Bosmans breit dapper het ene gesprek aan het andere, maar kan niet verhinderen dat haar spel wat eentonig wordt. Halverwege de voorstelling verschijnt achter het kleine podiumpje een tribune waarop een twintigtal 'flatbewoners' zitten. Die spelers - amateurspelers en buren van MartHa!tentatief plus acteurs Eric van Herreweghe (die de geestige conciërge speelt) en Luc Nuyens - breken de eentonige vorm en geven de voorstelling eindelijk extra pit maar dat verhelpt weinig aan het te lang aanslepende eerste deel van de voorstelling. Bovendien schort er wat aan de tekst. Bart Van Nuffelen schreef en regisseert een tekst die onmiskenbaar uit het leven is gegrepen. Hij vat oprechte verzuchtingen en verlangens van de bewoners van een doorsnee flatgebouw en liet zich daarbij inspireren door de getuigenissen van de amateurspelers die mee op de scène staan. Maar hij gaat zodanig respectvol om met dit bronmateriaal dat het materiaal op de scène veel glans verliest en haast triviaal wordt.Hoge Weg gloeit van de goede bedoelingen maar dat levert geen glanzend goed toneel op omdat auteur en regisseur Bart Van Nuffelen zijn materiaal vooral monteert maar het niet tot begeesterend toneel transformeert.Trailer