Begin augustus, het Naamse festival Esperanzah! Op het podium danst een vrouw in een zilveren glitterkostuum de ziel uit haar lijf, half aan het oog onttrokken door de springende en joelende mensen rondom haar. Het lijkt wel alsof de helft van het publiek het podium op is geklommen. De muziek weerklinkt al een tijdje niet meer, maar daar trekt niemand zich iets van aan. Allemaal tieren ze hetzelfde: wegue wegue!
...