'Een gezonde portie alcohol'. Dat is volgens Sascha Vansant, de frontman van Captain Kaiser, het geheim achter de aanzienlijke hoop punkbands uit de Kempen. We schreven het vorig jaar nog in dit blad: de Kempen leveren met de regelmaat van een klok garagerock- en punkgroepen af. Crackups, The Priceduifkes en Stoop Kid bijvoorbeeld, om er maar enkele te noemen. En Thibault Christiaensen van Equal Idiots - óók een Kempenaar - ziet het als zijn morele plicht om die allemaal op de radio te krijgen.

Met succes. Captain Kaiser, een vijftal uit Oevel (Westerlo), Herentals en Antwerpen, mocht de voorbije herfst het themalied schrijven voor de ochtendshow van Studio Brussel. 'Botterhammen, kinderkak, waar is mijnen turnzak? / Tijd staat stil, niet te geloven, files tot in Massenhoven / den ochtend suckt,' klonk het toen onverbloemd. De vroege uurtjes brengt Captain Kaiser liever níét met bovenstaand onheil door, maar wel in een van de vele jeugdhuizen die de Kempen rijk is. Die jeugdhuizen spelen de hoofdrol in de videoclip voor hun opzwepende nieuwe single Post-Gig Depression uit hun aanstormende tweede plaat The Drover's Inn.

Zwart gat

Want de band is dan wel vernoemd naar een bier - 'een goedkope pils uit de Carrefour die we als studenten dronken' - én bracht uit verveling deze zomer een eigen tripel uit, het is niet alleen alcohol die aan de basis van de Kempense punkscene ligt. Het zijn de jeugdhuizen en de groezelige cafeetjes waar zowel schimmels als harde genres welig tieren. Waar bands hun eerste shows spelen, waar veertienjarige jonkies zich ietwat vertwijfeld in een eerste moshpit storten. Jeugdhuizen zijn 'de ruggengraat van de punkscene en een onmisbare schakel in de ontwikkeling van een jonge band', in de woorden van Vansant.

Maar de binnenkant van een jeugdhuis hebben we ondertussen al bijna een jaar niet meer gezien. Ze gingen dicht in maart vorig jaar en, in tegenstelling tot de grotere zalen, konden ze later geen coronaproof evenementen organiseren. Daarvoor zijn de zaaltjes simpelweg te klein. Bereken maar eens hoeveel bubbels je op een veilige afstand in een ruimte van 25 vierkante meter kunt toelaten - je snapt het.

Post-Gig Depression ging oorspronkelijk over het zwarte gat waarin muzikanten na een optreden kunnen vallen, maar krijgt in dit coronajaar een ruimere betekenis: 'Ik kijk vaak dagen uit naar een optreden. Nadien voel je je leeg. Niet alleen omdat je je net een uur volledig hebt gegeven, maar vooral omdat je weet dat het weer even kan duren voor je opnieuw op een podium staat.' Een jaar, zo blijkt. Om die post-gig depression tegen te gaan, verzamelde Captain Kaiser filmpjes van shows én stuurde de band een cameraman naar maar liefst vijftien jeugdhuizen en concertzaaltjes om beelden van lege podia te schieten. Bekijk het resultaat hier.

The Drover's Inn

Verschijnt op 12 maart bij Bearded Punk Records en White Russian Records op cd en op roze en bierkleurig vinyl.

'Een gezonde portie alcohol'. Dat is volgens Sascha Vansant, de frontman van Captain Kaiser, het geheim achter de aanzienlijke hoop punkbands uit de Kempen. We schreven het vorig jaar nog in dit blad: de Kempen leveren met de regelmaat van een klok garagerock- en punkgroepen af. Crackups, The Priceduifkes en Stoop Kid bijvoorbeeld, om er maar enkele te noemen. En Thibault Christiaensen van Equal Idiots - óók een Kempenaar - ziet het als zijn morele plicht om die allemaal op de radio te krijgen. Met succes. Captain Kaiser, een vijftal uit Oevel (Westerlo), Herentals en Antwerpen, mocht de voorbije herfst het themalied schrijven voor de ochtendshow van Studio Brussel. 'Botterhammen, kinderkak, waar is mijnen turnzak? / Tijd staat stil, niet te geloven, files tot in Massenhoven / den ochtend suckt,' klonk het toen onverbloemd. De vroege uurtjes brengt Captain Kaiser liever níét met bovenstaand onheil door, maar wel in een van de vele jeugdhuizen die de Kempen rijk is. Die jeugdhuizen spelen de hoofdrol in de videoclip voor hun opzwepende nieuwe single Post-Gig Depression uit hun aanstormende tweede plaat The Drover's Inn. Want de band is dan wel vernoemd naar een bier - 'een goedkope pils uit de Carrefour die we als studenten dronken' - én bracht uit verveling deze zomer een eigen tripel uit, het is niet alleen alcohol die aan de basis van de Kempense punkscene ligt. Het zijn de jeugdhuizen en de groezelige cafeetjes waar zowel schimmels als harde genres welig tieren. Waar bands hun eerste shows spelen, waar veertienjarige jonkies zich ietwat vertwijfeld in een eerste moshpit storten. Jeugdhuizen zijn 'de ruggengraat van de punkscene en een onmisbare schakel in de ontwikkeling van een jonge band', in de woorden van Vansant.Maar de binnenkant van een jeugdhuis hebben we ondertussen al bijna een jaar niet meer gezien. Ze gingen dicht in maart vorig jaar en, in tegenstelling tot de grotere zalen, konden ze later geen coronaproof evenementen organiseren. Daarvoor zijn de zaaltjes simpelweg te klein. Bereken maar eens hoeveel bubbels je op een veilige afstand in een ruimte van 25 vierkante meter kunt toelaten - je snapt het.Post-Gig Depression ging oorspronkelijk over het zwarte gat waarin muzikanten na een optreden kunnen vallen, maar krijgt in dit coronajaar een ruimere betekenis: 'Ik kijk vaak dagen uit naar een optreden. Nadien voel je je leeg. Niet alleen omdat je je net een uur volledig hebt gegeven, maar vooral omdat je weet dat het weer even kan duren voor je opnieuw op een podium staat.' Een jaar, zo blijkt. Om die post-gig depression tegen te gaan, verzamelde Captain Kaiser filmpjes van shows én stuurde de band een cameraman naar maar liefst vijftien jeugdhuizen en concertzaaltjes om beelden van lege podia te schieten. Bekijk het resultaat hier.