'You wanted a hit, but we don't do hits.' Je moet James Murphy heten om zo een afsluiter van een festival te openen.
...

'You wanted a hit, but we don't do hits.' Je moet James Murphy heten om zo een afsluiter van een festival te openen. Hij is de muzieknerd-met-dadbod die bijna stoemelings de voorman van een van 's werelds grootste bands werd. Waarmee kan je LCD Soundsystem vergelijken? Naast ons deed iemand een verdienstelijke poging: Talking Heads misschien? Niet dat de sound zelfs maar in de buurt komt, maar precies omdat Talking Heads ook zo'n band was die klonk als geen ander. A propos, u las het hier eerst: Best Kept Secret heeft een nieuw hoofdpodium nodig, want het oude is door LCD Soundsystem uit de hengsels gelicht. 'Tribulations' knalde moorddadige elektroclash bij elkaar, 'I Can Change' duwde een shot adreline door de aderen. Prachtig detail: heel even, niet meer dan een tiental seconden, ging LCD aan de slag met Kraftwerks 'Radioactivity'. Even later was er opnieuw plaats voor de Duitse technogrootheden, wanneer 'Get Innocuous' de motorikbeat van 'We Are The Robots' recycleerde. In een stevig bijgeplamuurd 'Daft Punk Is Playing Is Playing At My House' werd pas echt uitgepakt: razernij, bijtende punk, en een streepje cowbells om het af te maken. 'Movement' trapte nog harder op de punkpedaal. Wie dan nog niet aan het infuus hing, voelde de hartkleppen opengaan met 'Someone Great'. Murphy maakte ook tijd voor een pissing contest waarin de dertien-in-een-dozijn-hits het genadeloos moesten afleggen. 'Everybody's singing the same song / It goes "tonight, tonight, tonight, tonight, tonight, tonight" / I never realized these artists thought so much about dying,' gaat het in - welja - 'Tonite'. Trillende bassen, digitaal houtslagwerk, een analoge synthesizer die het tempo opvoert, en voor je het weet draait 'Home' je benen in een knoop. Nog meer spoorwissels: zwoele soul, wanneer Nancy Whang zich waagt aan 'I Want Your Love' van Chic. Vlak voor de bissen riep Murphy al even de gitzwarte nacht over Best Kept Secret af, met het sublieme 'How Do You Sleep': een loden basbeat deint over het water naast de mainstage, Murphy's stem huilt en echoot door het donker. En weg waren ze: 'Don't worry, we're just gonna pee and stuff.'Het moment van de avond, afgezien van dat onvermijdelijke 'All My Friends'? 'Dance Yrself Clean, een liedje met de mooiste 'a-aah' uit de popgeschiedenis, op Best Kept Secret door duizenden kelen tegelijk naar buiten geduwd. Ook gevoeld hoe uw bloedvaatjes opensprongen? Dat heet catharsis.Er werd nog even gelonkt naar Arcade Fire in 'Oh Baby', de onstuimige krautrock van Emotional Haircut schopte wild om zich heen, en dan was er dus dat 'All My Friends', een nummer dat zo goed is dat geen woorden het kunnen beschrijven. Het melancholische anthem van een generatie volwassen festivalgangers die een dag later wakker worden, de katerkop voelen, en beseffen dat de dansbenen met de jaren steeds zwaarder gaan aanvoelen. Geen erg, want voor LCD Soundsystem zouden wij naar de oorlog trekken. Kunnen we met James Murphy afspreken dat zijn band nooit meer de stekker eruit trekt? De vrees bestaat dat we dat niet overleven.