Zeggen dat Tom Kestens sinds das pop niet heeft stilgezeten, is als zeggen dat de moslimwereld een beetje verveeld zit met spotprenten van Mohammed. Er waren tournees als sessiemuzikant met Sarah Bettens en Venus In Flames. Er waren soundtracks voor kortfilms en theaterstukken, zoals Haarmann en Teheran van De Queeste. En sinds kort is er dus ook Heliotropic van Lalalover, een plaat die Kestens mag omschrijven als 'Amerikaans beïnvloede Europese soul'. (Voor wie het zich zou afvragen: heliotropisme is volgens Van Dale 'de eigenschap van plantendelen om naar het licht te groeien'.) Ik ontmoet Tom Kestens in het Spaanse bergstadje Ronda, waar hij zich eind vorig jaar met zijn vrouw en kinderen ging vestigen. Naast zijn huis gaapt een diep ravijn waar in lang vervlogen tijden ketters werden ingegooid - methodes veranderen, denken we, mensen helaas niet.
...