Er zijn wel wat redenen te bedenken waarom een mens ernaar snakt zich met een verbeterde versie van zichzelf in een virtueel bestaan terug te trekken. In De afschuwelijke eenzaamheid van Maxwell Sim laat de Britse schrijver Jonathan Coe de Maxwell Sim uit de titel zich bijvoorbeeld aanmelden als vrouw met precies dezelfde interesses als zijn ex op de site waar die ook ronddwaalt. Zo wordt hij virtueel haar beste vriendin en lijkt het alsof hij dichter bij haar komt dan hij in werkelijkheid ooit deed.
...

Er zijn wel wat redenen te bedenken waarom een mens ernaar snakt zich met een verbeterde versie van zichzelf in een virtueel bestaan terug te trekken. In De afschuwelijke eenzaamheid van Maxwell Sim laat de Britse schrijver Jonathan Coe de Maxwell Sim uit de titel zich bijvoorbeeld aanmelden als vrouw met precies dezelfde interesses als zijn ex op de site waar die ook ronddwaalt. Zo wordt hij virtueel haar beste vriendin en lijkt het alsof hij dichter bij haar komt dan hij in werkelijkheid ooit deed. Even moest ik aan Maxwell Sim en zijn afschuwelijke eenzaamheid denken toen ik Odette - Sien Eggers - in Red Sonja door de gangen van haar woonblok zag dwalen. Ze stapte niet, ze sloop, alsof ze bang was door haar eigen schaduw ontdekt te worden. Odette is dan ook een van de vrouwen die er alle redenen voor hebben zichzelf wat op te pimpen in de wereld van het weidse web. Haar schoonheid - als die al aanwezig was - is even vergeeld als het behangpapier in haar appartement. Seks, aandacht en affectie verdwenen uit haar leven op de dag dat haar man als een hoop te verzorgen mens werd thuisgebracht. Niet dat haar leven voor dat ongeluk een en al opwinding was. Met een zin voor pijnlijke details die de hele serie kenmerkt, toont regisseur Gijs Polspoel hoe Odette en Marcel elkaar vluchtig op de wang zoenen als de laatste zich moe van een dag op de baan naar bed sleept. 'Niet te snel slapen', roept Odette haar man nog na. Het is een totaal nutteloze poging om een ver verleden van stoeipartijen weer op te schudden. Totaal nutteloos. Zo lijkt het grootste deel van het bestaan van de medebewoners van Odette. De als herinnering aan kokettere tijden opgemaakte buurvrouw. De conciërge die een lachwekkende poging onderneemt zijn persoonlijkheid in zijn kledingstijl uit te drukken. Iedereen in het woonblok lijkt gevangen in een kleurloos leven dat iedere dag als een bewolkte hemel aan hen voorbij schuift. Geen wonder dat Odette helemaal opklaart als ze een account aanmaakt op een sociaalnetwerksite. Het is Sien Eggers op haar best. Hoe ze met zichtbare pret haar schermpersoonlijkheid de juiste maat borsten aanmeet, er lange blonde haren en eindeloze benen aankleeft en de leeftijd met twintig jaar terugschroeft. Meet Red Sonja. Een vrouw met een even spannend en strak zittend leven als het rode kleed rond haar lijf. Als Odette Red Sonja wordt - en Sien Eggers Charlotte Vandermeersch - verandert plots het slepende ritme van de reeks. Het wordt woeliger, jachtiger, stuwender. Om even plots weer in te dommelen op het moment dat Odette de skypeverbinding verbreekt. Ik zei het al: de humor en het bijzondere zitten hem in de details. Het absurde wordt niet uitvergroot, het groteske niet onderlijnd. Het is een reeks die Eggers op het lijf geschreven lijkt en dat belooft enkel nog meer moois. Hoe afschuwelijk de eenzaamheid ook die als vetoogjes aan de oppervlakte drijft. Maandag 5 december, 21.35 - Canvas Meer bedenkingen op www.knackfocus.be/testbeeld TINE HENS'RED SONJA IS SIEN EGGERS OP HET LIJF GESCHREVEN - DAT BELOOFT.'