1Een talkshow over emoties, wat moeten we ons daarbij voorstellen?

In DiALLOOg komen alle interrelationele fenomenen aan bod: geld, werk, kinderen, passie, maar ook vertrouwen, wantrouwen, ontrouw. Ik praat daarover met drie vaste gasten, die de zaken die besproken worden ook hebben beleefd. Het is een heel sec programma, back to basics, zonder publiek. Ik miste de conversaties op tv waarin mensen echt kunnen doorpraten.
...

In DiALLOOg komen alle interrelationele fenomenen aan bod: geld, werk, kinderen, passie, maar ook vertrouwen, wantrouwen, ontrouw. Ik praat daarover met drie vaste gasten, die de zaken die besproken worden ook hebben beleefd. Het is een heel sec programma, back to basics, zonder publiek. Ik miste de conversaties op tv waarin mensen echt kunnen doorpraten. Temptation Island is Britney Spears op speed, dat heeft niets te zien met een onderhoudend gesprek over de dingen des levens. Dit is geen programma met eyeliner, of een beetje snollerige reukwaar. In de televisiewereld heerst een 'creatieve sfeer' met heel weinig zin voor dosering. Ik kan bijvoorbeeld leven met twee leuke dating-programma's, maar dit seizoen komen er tien aan. De kijker zal een indigestie krijgen. Neen, er komen géén bekende koppen; mijn gasten zijn gewone mensen. Ze zijn wel gescreend op verbale vermogens: radio en tv maak je met mensen die zich mooi kunnen uitdrukken. Ik blijf op de achtergrond. Ik ben enkel een klankbord: de moderator langs de zijlijn die zorgt dat de dialoog verdergaat. Het is niet mijn bedoeling om mensen ongemakkelijk te maken. Geen enkele gast- zelfs niet in Advocaat van de Duivel - heeft ooit willen weglopen. Je probeert nooit gratuit te zijn, hè. Maar: iemand die in the picture staat, moet niet zijn product promoten. Die moet ook iets durven zeggen. Dat was ook zo! Een stap terug was dat niet: ik mocht altijd de projecten kiezen die ik echt graag wou doen. Voor mij is het leuker om een bijrol te spelen dan een programma te dragen dat me niet volledig ligt. Ik ben ook een echte, naïeve sportliefhebber: ik weiger te koketteren met kennis over sport. De Heilige Cijfers maken alles kapot, maar hey: ik ben behoorlijk flexibel en hou rekening met de wensen van de bazen. (lacht:) Ze noemen mij nog steeds een enfant terrible, maar ik ben godverdomme veertig jaar! Ik vind nog altijd dat er plaats is voor een nieuwe zender: alles stagneert, mensen blijven niet meer thuis voor tv zitten, want er zijn geen highlights meer. Reality-tv hebben we gehad, dit seizoen worden we met dating-programma's gebombardeerd. Ze doen maar. Ik ben met Xinix (Alloo's productiehuis; gva) gestart omdat ik niet in die logge apparaten wou stappen. Tot dusver hebben we enkel programma's met mijzelf gemaakt, maar we zien wel. Nee, ik had gewoon echt zin in dit programma. Dat is toch fantastisch? Ik wil iets zien, dus maak ik het gewoon zelf! Maar televisie blijft, objectief genomen, tijdverlies! Een tv-avond voor mij betekent nu eens Ally McBeal, dan weer Sex & The City. Je kunt me ook een plezier doen met Guy Polspoel op Canal+, of Lieven Verstraeten in het Canvas-journaal om acht uur. Maar ik blijf al heel lang nergens meer bewust voor thuis. Vooral aan de reclameblokken. Ik meen dat: Sterren & Kometen duurde veertig minuten, maar werd twee keer onderbroken. Je haalt de drive uit een programma en doet kijkers zappen. De kijker is ook zijn klokvaste afspraken verloren: Jambers en De Laatste Show zijn uitzonderingen, maar bij VT4 bijvoorbeeld is het programmaschema stuurloos. Als kijker heb je er geen flauw benul van wat je zult zien als je de tv aanzet. Ik erger me aan diezelfde stuurloosheid in de media: meningen worden afgeknipt, verbloemd, er worden rookgordijnen opgetrokken. Ik hou niet van mistbankjes, maar van authentieke resolute meningen.door gunter van assche'Een gesprek waarin mensen echt kunnen doorpraten. Dat mis ik op tv.'