LINE-UP

Kaya Wilkins.
...

Kaya Wilkins. 'Ik weet niet wat het is met die Scandinavische popartiesten, maar ze hebben iets ongrijpbaar gemeens dat me aantrekt', aldus de Britse ster in wording Kwabs onlangs in onze tête-à-tête - een volledig verslag daarvan leest u binnenkort in dit blad. Zijn woorden zijn Kaya Wilkins, alias Okay Kaya, op het lijf geschreven. Zelfs met haar gemengd bloed - half Amerikaans, half Noors - beschikt Wilkins over dat specifieke aura waar het gros van de huidige popgeneratie uit het hoge noorden een patent op lijkt te hebben. En net als haar landgenote Hanne Hukkelberg zette de jongedame (23) haar eerste muzikale stapjes in de black metal. 'Toen ik opgroeide, net buiten Oslo, speelde mijn oudere broer drums in een blackmetalband', vertelde ze aan de blog Pigeons and Planes. 'Zo heb ik - een beetje - gitaar leren spelen.' Wanneer Wilkins in 2009 naar New York verhuist, zit de gitaar in haar koffer en begint ze zelf songs te pennen. Twee van die songs deelde Okay Kaya tot nu toe met de buitenwereld. Het akoestische Clouds is een naïef niemendalletje, maar in het no-budgetclipje speelt Wilkins wel twee troeven uit: die grote, melancholische kijkers en een licht rokerig stemgeluid met het verleidelijke timbre waar, jawel, de huidige popgeneratie uit het hoge noorden een patent op lijkt te hebben. Iets moet een gevoelige snaar geraakt hebben bij producer Rodaidh McDonald (King Krule, The xx, How to Dress Well), die bereid bleek liedje nummer twee te overzien: Damn, Gravity is een torch song waarin McDonald de blues in Wilkins naar boven haalt. 'Glacier soul music', zo becommentarieerde iemand het op SoundCloud, Disco Naïvité hoort verwantschap met de ongepolijste pracht van Willis Earl Beal en nog een andere blog sleept er zelfs Joan Armatrading bij. Damn, Gravity verschijnt via Hot Charity, een New Yorks boetieklabel dat in Europa gedistribueerd wordt door XL Recordings, dat op zijn beurt gelinkt is aan True Panther Sounds, het label dat onlangs het magnifieke Goon van Tobias Jesso Jr. uitbracht. En die neemt Okay Kaya dan weer mee op zijn komende tournee. 'Mijn moeder gaf mijn broer en mij de leiding over de autoradio', aldus Wilkins op Pigeons & Planes. 'Moederlief verkoos Cypress Hill, mijn eerste cd was The Very Best of Aretha Franklin, Volume Two. De track Never Play That Song (You Lied) heb ik grijsgedraaid. Ik was nog maar een jaar of tien toen ik uit volle borst meezong met regels als 'I was only seventeen, I never dreamed he'd be so mean'.' JONAS BOEL