Brengt Miles Teller, de acteur die hoofdpersonage Andrew speelt in Whiplash, het er wat geloofwaardig af als drummer?

SIMON SEGERS: Als muzikant, en in dit specifieke geval sowieso als drummer, let je er tijdens een film hoe dan ook op of de bewegingen in het beeld kloppen met de muziek. Je raakt het op de duur zo gewend dat het niet synchroon is, dat het niet langer meer stoort. Maar die gast hier deed het behoorlijk overtuigend, zeker en vast.
...

SIMON SEGERS: Als muzikant, en in dit specifieke geval sowieso als drummer, let je er tijdens een film hoe dan ook op of de bewegingen in het beeld kloppen met de muziek. Je raakt het op de duur zo gewend dat het niet synchroon is, dat het niet langer meer stoort. Maar die gast hier deed het behoorlijk overtuigend, zeker en vast. FREDERIK VAN DEN BERGHE: Ja, die jongen kan in elk geval wel drummen. SEGERS: Ik stel me wel vragen bij de opzet van de film. Persoonlijk geloof ik niet dat je iemand beter kan maken door zijn prestaties en hem persoonlijk af te kraken. VAN DEN BERGHE: Die Andrew krijgt in de film toch wel héél veel te verwerken. Ik had al lang gezegd: de pot op met je tempo! (lacht)SEGERS: Ik heb het nooit meegemaakt, nee, toch niet op dat niveau. Maar ik geloof best dat er zulke karakters rondlopen in het academische wereldje. Vooral in het klassieke milieu gaat het er soms stevig toe, blijkbaar. Een zeer harde wereld, schijnt het. VAN DEN BERGHE: Er is volgens mij een groot verschil tussen hier en de VS. Daar wordt het fanatiek drillen sociaal meer aanvaard. Zij hebben ook meer die winnaarsmentaliteit dan wij, alles is er competitie. SEGERS: Kijk maar naar de Amerikaanse traditie van marching bands, tijdens vieringen en zo. Die drumfanfares doen ook constant mee aan competities. Strakker kan het haast niet. VAN DEN BERGHE: Een jaar of zes. SEGERS: Echt waar? Zo vroeg? Ik was tien. VAN DEN BERGHE: Neen. SEGERS: Je leert gewoon sneller en meer op jonge leeftijd, net zoals met talen en sport. VAN DEN BERGHE: Het is in elk geval een terechte vraag. Alleen is het enige juiste antwoord 'ja en neen'. SEGERS: Ik heb eens gelezen dat het type jazz - of het type muziek in het algemeen - dat onderwezen wordt het soort jazz is dat gequoteerd kan worden. Dat lijkt me ergens logisch, want vanaf het moment dat je van een bepaalde lijn afwijkt, kun je enkel beoordelen op smaak. Maar er is uiteraard een vorm van moeilijkheidsgraad nodig om te leren, en dat betekent voldoende moeilijke noten leren spelen, het juiste tempo leren houden, harmonie, enzovoort. Het is de taak van een conservatorium om muzikanten in de markt te zetten die kunnen overleven, vind ik. Je moet er een soort drummer universalis worden. VAN DEN BERGHE: Sneller is niet beter, daar geeft de film een vertekend beeld van. Het vergt zelfs heel veel studie om rustig te leren spelen. Soms ben ik uren zoet met trage oefeningen. Met een metronoom erbij. SEGERS: Wat een enorm saaie film zou opleveren. (hilariteit) Een snel tempo kun je trouwens ook traag spelen, simpelweg door minder te spelen. Dat leer je óók op de academie, je wordt er dus niet constant afgebeuld. VAN DEN BERGE: De legendarische jazzdrummer Buddy Rich, het idool van die gast in Whiplash, zag je nooit zweten, en hij kon supersnel spelen. SEGERS: Drummen kán fysiek afmattend zijn, maar als je spieren verzuren of je blaren krijgt ben je eigenlijk niet goed bezig. Het zwaarste is constant met al dat materiaal zeulen. (lacht)VAN DEN BERGHE: Moeilijker dan dit of dat bestaat niet. Misschien lijkt het beginnersniveau van jazz wat moeilijker, vooral omdat er een groot deel coördinatie bij komt kijken. Maar je hebt simpele jazz, ingewikkelde rock, en vice versa. SEGERS: Net zoals je puristen hebt in alle genres. Ook in de rock, geloof me. Maar moeilijk en makkelijk bestaan niet, daar ben ik mee akkoord. Op een piano is het makkelijker om een juiste noot te spelen dan op een viool, maar dat wil daarom niet zeggen dat viool een moeilijker instrument is. VAN DEN BERGHE: Dat is een klassieke insidersgrap. VAN DEN BERGHE: De zaal zat dan ook vol drummers. (hilariteit)SEGERS: Hoe noem je een drummer zonder lief? SEGERS: Neen, maar wist je dat drummers vroeger in een bigband een arbeiderscontract kregen? Alle andere muzikanten werden als bedienden ingeschreven. Dat onderscheid heeft dus echt bestaan. VAN DEN BERGHE: Ik ga voor Roy Haynes, een van de grote jazzdrummers. Je lezers moeten hem maar opzoeken op het internet. Dan leren ze misschien eens iets. (grijnst)SEGERS: Doe mij maar Ginger Baker. Bekend van Cream, maar vooral een zeer veelzijdige muzikant en ook een kleurrijk figuur. De documentaire Beware of Mr. Baker is een echte aanrader, zelfs voor wie zijn muziek niet kent. De man is een soort kruising tussen Johnny Rotten en Animal van The Muppet Show. DOOR JONAS BOELFrederik Van den Berghe 'SNELLER IS NIET BETER, DAAR GEEFT DE FILM EEN VERTEKEND BEELD VAN, MAAR DIE ACTEUR IN WHIPLASH KAN IN ELK GEVAL WEL DRUMMEN.'