Op een dag zat Truman Capote, toen op het hoogtepunt van zijn roem, met een nieuwe kennis op restaurant. Hij eiste het gesprek volledig op en onderhield zijn tafelgenoot met uitvoerige verhalen over zijn nieuwste plannen en laatste belevenissen in de beau monde. Na zowat een uur hield de schrijver even zijn mond en zei: 'Wat ben ik toch onbeleefd! Totnogtoe hebben we alleen maar over mij gepraat. Laten we het eens over jou hebben. Wat vind jij eigenlijk van mij?' Of het echt zo gebeurd is, blijft onduidelijk, maar Capote vertelde de anekdote wel graag tegen iedereen die hij ontmoette. Hij was dan ook de meest egocentrische Amerikaanse schrijver van de twintigste eeuw, een man die zelfverheerlijking tot kunst heeft verheven. Dat er 22 jaar na zijn dood een film over hem is gemaakt die bovendien zijn naam draagt, had hij wellicht niet meer dan normaal gevonden.
...