De afspraak met Leaneagh en Bierden had moeten doorgaan in het chique Soho House in Londen, tussen de peperdure maatpakken en lunchende trofeevrouwen. Zou, want op het laatste moment laat de zangeres me overkomen naar hun eigen appartement, aan de andere kant van de stad. Ze verwelkomt mij met een kop thee en - ietwat beschaamd - een excuus. 'De taxi had ons voor de deur afgezet en toch zijn we de weg nog kwijtgeraakt.' Haar oprechte verlegenheid is alvast zeer innemend.
...

De afspraak met Leaneagh en Bierden had moeten doorgaan in het chique Soho House in Londen, tussen de peperdure maatpakken en lunchende trofeevrouwen. Zou, want op het laatste moment laat de zangeres me overkomen naar hun eigen appartement, aan de andere kant van de stad. Ze verwelkomt mij met een kop thee en - ietwat beschaamd - een excuus. 'De taxi had ons voor de deur afgezet en toch zijn we de weg nog kwijtgeraakt.' Haar oprechte verlegenheid is alvast zeer innemend. Poliça, opgebouwd uit de resten van het indierockcollectief Gayngs, kwam in februari 2012 naar buiten met Give You the Ghost. De melancholische mix van r&b, breed uitgesmeerde synths en zigeunerzanglijnen maakte van hen de hit van Coachella 2013. Shulamith, dat enkele maanden geleden verscheen, gaat verder op dat elan, zij het met meer levenservaring op zak en een afgebakend doel in het vizier. CHANNY LEANEAGH: Nee, volledig juist. Onze eerste keer was een schets, een demo. We probeerden toen allerlei ideeën uit. Bij Shulamith hadden we meer tijd om na te denken over wat we allemaal wilden doen. We hebben de muziek deze keer opgenomen tijdens kleine rustmomenten in ons tourschema. Op een saaie tourbus dwaalt je hoofd dan automatisch af richting die opnames. Die momenten van reflectie waren er minder tijdens de opnames van Give You the Ghost. LEANEAGH: Dat niet, ik zie het meer als een eerbetoon. Kort na de opnames heeft mijn broer me The Dialectic of Sex,een boek van Firestone, cadeau gedaan. Op de een of andere voorbestemde manier dichtte zij perfect de gaten tussen alle nummers. Al de gevoelens die ik in mijn teksten had gestoken, bracht zij samen. Dit is mijn manier om haar te bedanken en haar de aandacht te geven die ze verdient. LEANEAGH: Deels wel, maar dat is niet alles. Die vrouw staat symbool voor het leven van een meisje de dag van vandaag. Vrouwen moeten zich tegenwoordig almaar mooier maken. Op die manier worden ze hun eigen grootste vijand, want je kunt er nooit perfect uitzien. LEANEAGH: Ongetwijfeld wel, maar dan onbewust. Zelf probeer ik daar zo ver mogelijk van weg te blijven. Ik ben een vrouw, uiteraard, maar voor de buitenwereld ben ik vooral een zangeres en deel van Poliça. Daar ligt mijn prioriteit. De rest probeer ik zo veel mogelijk aan mij voorbij te laten gaan. LEANEAGH: Daar heb ik eigenlijk nog nooit bij stilgestaan. Het is wel zo dat ik altijd op zoek ga naar namen met diepte, met inhoud. Een titel moet symbolisch zijn voor het hele project. Ik heb graag dat mensen zelf op zoek moeten gaan naar de betekenis achter het woord. LEANEAGH:(plagend) Zoek het maar op.LEANEAGH: De samenstelling van de groep en de manier waarop we de nummers opbouwen, stond inderdaad al van het begin vast. Er waren namelijk elementen nodig die alles in balans hielden. Iedereen is verantwoordelijk voor een even groot deel van het eindresultaat, wat betekent dat elke muzikale achtergrond even sterk meetelt. Godzijdank wist Ryan (Olson, de producer en het brein achter de groep, nvdr.) al snel welke drummers en welke bassist hij erbij wilde om dat evenwicht te bewaren. ONS GESPREK WORDT ONDERBROKEN door gestommel en zacht gekreun afkomstig uit de zetel. Verscholen onder een deken van kussens, een grote muts en een nog grotere koptelefoon ontwaakt bassist Chris Bierden. Hij geeuwt even, verontschuldigt zich met een slaperig 'goeiemorgen' en schuift ietwat gegeneerd mee aan tafel. CHRIS BIERDEN: Heeft hij dat echt gezegd? (lacht)LEANEAGH: Ja, na ons optreden op Dour. Justin is al lang een goede vriend van ons, maar dit is het origineelste en vriendelijkste dat hij al over ons heeft gezegd. Het aangenaamste aan dat compliment vond ik eigenlijk dat hij ons niet had herkend. Er zijn heel wat goede Amerikaanse bands, maar kunnen doorgaan voor een onbekende, Europese groep zegt veel over onze muziek en progressie. LEANEAGH: Niet zo veel, eigenlijk. Wat wij vooral proberen te onthouden, is dat alles begint bij de basis en voor ons zijn dat de beats van Ryan. Dat is onze fundering. Daarop bouwen we verder en niemand wordt tegengehouden in zijn ideeën. Komt iemand af met een voorstel, dan proberen we daarrond te werken. BIERDEN: Onze verschillende muzikale achtergronden zijn er nu eenmaal. We laten ze gewoon nooit frontaal op elkaar botsen. LEANEAGH:(lacht) Exact diezelfde vraag kreeg ik een uur geleden ook en de zoektocht naar een gepast antwoord maakte me helemaal gek. I got stuck in a wormhole. LEANEAGH: Het is niks, ik kan het ondertussen alweer aan. Het liefst van al zou ik willen leven in een wereld zonder labels, waar muziek gewoon muziek is. Als muziek te moeilijk is om te definiëren, is dat dan niet de definitie ervan? BIERDEN: Wat denk je van 'synthgebaseerde, droomgedreven soundscapes'? LEANEAGH: Soundscapes en nachtmerries. (lacht)LEANEAGH: Ik doe dat niet bewust, alleen zijn de woorden voor mij niet het belangrijkste in het nummer. Wat primeert, is dat de mensen het juiste gevoel meekrijgen. De emotie komt op de eerste plaats en de woorden zijn daaraan ondergeschikt. LEANEAGH: Dat zou dan betekenen dat ik Cher geklopt heb? Daar ben ik heel blij om. Eigenlijk maakt het me niet uit wat mensen over mij zeggen. Ze mogen me noemen wat ze willen. Ik denk er trouwens aan om Autotune niet meer te gebruiken. Niet dat ik het niet meer passend vind, maar het is live gewoon veel te veel werk. BIERDEN: Zoals daarjuist schandalig genoeg bewezen: het tekort aan slaap. Zonder twijfel. Ik verdraag het tourschema fysiek en emotioneel helemaal niet goed. Ik kan het nu nog wel aan, maar ik vrees dat op termijn mijn prestaties op het podium eronder zullen lijden. LEANEAGH: Het klinkt wat cliché, maar ik probeer altijd te slapen met dezelfde geluiden op de achtergrond. Momenteel zijn dat oceaan- en NASA-geluiden. Daarnaast neem ik ook altijd kleine souvenirs van thuis mee op tournee. BIERDEN: Ik ga ook met een cliché moeten uitpakken. Persoonlijk heb ik gewoon geluk dat ik op tournee kan gaan met drie echt goede vrienden van mij. Er zijn maar weinig bands die onderling zo goed overeenkomen als wij. LEANEAGH: Veel. Zouden we nu ergens anders een album opnemen, het zou volledig anders klinken. Dat gezegd zijnde, een opnamesessie in New York, Washington of Californië zie ik zeker zitten. Nu nog hopen dat ons management dit leest. LEANEAGH: We zouden ongetwijfeld heel wat meer laidback klinken. (lacht) POLIÇA Woensdag 29/1 in de AB. Alle info: abconcerts.beDOOR XAVIER VUYLSTEKE DE LAPSChanny Leaneagh: 'ONZE GOEDE VRIEND JUSTIN VERNON VAN BON IVER ZEI DAT WE OP DOUR ALS EEN COOLE DUITSE BAND KLONKEN. DAT VOND IK VOORAL EEN MOOI COMPLIMENT OMDAT HIJ ONS NIET HERKEND HAD.'