Bucolische folk, uitgestrekte ambientelectronica, atmosferische rock, producer en multi-instrumentalist in hetzelfde lichaam: is Engelsman Stephen Wilkinson de Mike Oldfiel...

Bucolische folk, uitgestrekte ambientelectronica, atmosferische rock, producer en multi-instrumentalist in hetzelfde lichaam: is Engelsman Stephen Wilkinson de Mike Oldfield van dit millennium? Op zelfingenomen verveling heeft de man zich na een aanzienlijke rist lp's en ep's alleszins nog niet laten betrappen. Ribbons knoopt aan bij de eeuwenoude, akoestische Engelse muziektraditie, met veel getokkel, een pastorale sfeer en bloemige wijsjes. Als u vreest dat elke blootstelling hieraan u biogroen zal doen uitslaan: Wilkinson wil er weleens een hiphopcadans, hallucinogeen effect, zwaar zuigend basritme of psychjazzgroove doordrukken. Alleen al de rubberen souloprisping Old Graffiti is niet te missen. Dat de plaat met zestien songs te lang aansleept, kost Bibio wel een ster. Tóch een beetje Oldfield.