Op A Seat at the Table, haar derde langspeler, verweeft Solange Knowles het persoonlijke en politieke tot een bedachtzaam, traag maar zeker overrompelend tijdsdocument over wat het betekent om anno 2016 een zwarte vrouw te zijn. Het is een werk dat schippert tussen pijn en waardigheid, onzekerheid en bravoure. Minstens zo indrukwekkend als de songs zijn de interludes: spokenwordgetuigenissen van haar vader (Mathew Knowles), moeder (Tina Beyincé-Lawson) en rapper en platenbaas Master P, waarin zij black pride niet als een radicale eis naar voren schuiven, niet als een nood aan overcompensatie voor de onderdrukking die nog steeds heerst, maar als een doodgewoon menselijk recht. Het maakt van A Seat at the Table een oase van sereniteit in een wereld van oprukkende polarisatie.
...