Lucrecia Martel maakt al vijftien jaar lang de ene gedurfde, vernieuwende film na de andere - check bijvoorbeeld La ciénaga (2001) en The Headless Woman (2008). De grande dame van de Argentijnse cinema is een vaste klant op grote filmfestivals maar hier te lande krijgen haar films zelden een bioscooprelease.

Voor Zama greep Martel terug naar de gelijknamige existentialistische roman van Antonio di Benedetto. De laaghartige, paranoïde Zama is eind achttiende eeuw de voornaamste ambtenaar van de Spaanse kroon in een Latijns-Amerikaans rivierstadje. Hij kijkt uit naar een overplaatsing die er nooit zal komen, gedijt in het corrupt, bureaucratisch klimaat en misprijst de oorspronkelijke bevolking. Hij is kortom een uitwas van de koloniale mentaliteit. Martel past voor een droge geschiedenisles of muf kostuumdrama en trakteert u op een bedwelmende, desoriënterende filmtrip van jewelste.