Fans van Alfred Hitchcock weten dat de master of suspense zijn verhalen graag liet vertrekken vanuit een detail of voorwerp, dat dan verder weinig terzake doet. Een MacGuffin noemde de iconische cineast dat. Ook het verhaal van Etangs Noirs, het debuut van Timeau De Keyser en Pieter Dumoulin, heeft zo'n onopvallende motor: het postpakketje dat het hoofdpersonage Jimi (Cédric Levuezo) krijgt, maar niet voor hem is bestemd. Wat volgt, is geen policier, of milieuschets à la De Dardennes, maar een intense, hypnotiserende, langs feit en fictie laverende tocht door onze hoofdstad om de juiste geadresseerde te pakken te krijgen. 'We nemen de tijd om het personage te volgen zonder ons te laten afleiden. Daardoor hopen we dat film inhoudelijk net méér wordt', vertelt De Keyser.
...

Fans van Alfred Hitchcock weten dat de master of suspense zijn verhalen graag liet vertrekken vanuit een detail of voorwerp, dat dan verder weinig terzake doet. Een MacGuffin noemde de iconische cineast dat. Ook het verhaal van Etangs Noirs, het debuut van Timeau De Keyser en Pieter Dumoulin, heeft zo'n onopvallende motor: het postpakketje dat het hoofdpersonage Jimi (Cédric Levuezo) krijgt, maar niet voor hem is bestemd. Wat volgt, is geen policier, of milieuschets à la De Dardennes, maar een intense, hypnotiserende, langs feit en fictie laverende tocht door onze hoofdstad om de juiste geadresseerde te pakken te krijgen. 'We nemen de tijd om het personage te volgen zonder ons te laten afleiden. Daardoor hopen we dat film inhoudelijk net méér wordt', vertelt De Keyser.'Het schrijfproces verliep vrij vlot, met dank aan Lunanime (Gents productiehuis, nvdr.). Maar toen er scherpe keuzes moesten gemaakt worden, beslisten Timeau en ik dat we zelf alles in handen wilden houden', zegt Dumoulin, die naast regisseur ook cameraman en fotograaf is. Daarom ging het duo in zee met Accattone films, een keuze die minder verrassend is dan ze op het eerste gezicht lijkt. Collega-regisseur en vriend Ruben Desiere richtte Accattone vijf jaar geleden op als structuur om zijn afstudeerwerk Kosmos, gedraaid in het Gesù-klooster in Brussel, te produceren. 'De productie, de financiële planning en het artistiek product hangen allemaal aan elkaar vast', aldus de oprichter. 'Samen met producent Rasmus Van Heddeghem, die als spilfiguur van het huis fungeert, besloot ik de controle niet uit handen te geven.' Desiere, Van Heddeghem, Dumoulin en De Keyser gaan al een tijdje terug. Alle vier zaten ze op dezelfde schoolbanken in de Steinerschool in Gent én in het Kask. In de filmschool maakten ze kennis met het werk van Olivia Rochette en Gerard-Jan Claes. Hun schoolafscheid Because We Are Visual (2010) en hun daaropvolgende films Rain (2012) en Grands travaux (2016) maakten indruk op Desiere. 'Daarom ben ik nu betrokken bij Mitten, het nieuwe werk van Olivia en Gerard-Jan', legt die uit. 'Het is een documentaire over de finale repetitieweken van Mitten wir im Leben sind - een performance van Anne Teresa De Keersmaeker.' En zo breidde de kliek verder uit.Accattone betekent 'bedelaar' of 'schooier' in het Romeinse dialect en is een directe verwijzing naar de eerste, neorealistische film van Pier Paolo Pasolini, bad boy en beeldenstormer van de Italiaanse cinema. Net als vele neorealistische films is Etangs Noirs gedraaid voor een appel en een ei , met amateurs in de cast en met een hoog doe-het-zelf gehalte, maar de makers zijn absoluut geen schooiers. Weinig middelen? So be it. Ambitie en goede smaak hebben ze des te meer. De kliek verzameld rond het eigenzinnige label ontsnapt aan elke vorm van mediahype en spectaculaire filmprijzen bleven tot nu toe uit, maar laat u dat niet misleiden. Het oeuvre van het huis, dat voorlopig uit vier auteursfilms bestaat, is pure (slow) cinema. Lees: films die getuigen van cinefilie, engagement en eigenzinnigheid.Bovendien voelen ze zich gesteund door elkaars vriendschap én professionaliteit. 'Het is zeer waardevol om te rade te gaan bij mensen die je goed kent', zegt Desiere. 'Iedereen zit altijd in een andere stap van een proces, toch kun je gemakkelijk feedback en praktische hulp vragen. Het netwerk is misschien geformaliseerd in Accattone films, maar het is een open gemeenschap die over het online filmmagazine Sabzian, het KASK en kennissen heen gaat.' Desieres enigmatische heistfilm La fleurière (2017) over drie Roma-jongens die een tunnel graven naar de Nationale Bank vanuit een bloemenwinkel, heeft alvast enorm gebaat bij de stevige constructie van het productiehuis. 'Ik hou het graag simpel. Het is gewoonweg praktisch om met weinig mensen te werken. Toch zijn we niet bewust bezig met een Accattone-stijl. Dit is niet de enige manier om te draaien. Als iemand van ons een groots opgezet ridderepos wil maken, geen probleem. Er is geen juist of fout.'Dumoulin bevestigt: 'Wij gingen er niet vanuit om een Accattone-film te maken. Dat het voor Etangs Noirs klein en goedkoop bleef, is slechts de som van het maakproces. We zijn gewoon regisseurs die vertrekken vanuit een eigen engagement. We willen de standaard hoog houden en totale controle hebben.''We botsen vaak op weerstand. Heel wat filmmakers onderschatten hun publiek. Men waarschuwt vaak voor Etangs Noirs. 'Te moeilijk.' Te traag'.' Ongrijpbaar.' Het is de perceptie vooraf die het ons lastig maakt, want in feite is het een fragiel, gevoelig verhaal over één persoon die geobsedeerd raakt met een zoektocht. We willen geen merk of concept zijn. We willen makers zijn die een engagement aangaan, met elkaar en met cinema.'