Ik geloof in Hemingway. En bijgevolg ook in Raymond Carver en Richard Yates. Amerikaanse schrijvers uit de vorige eeuw en meesters van het understatement. Korte zinnen, heldere taal, betrouwbaar ritme. Elke vorm van talige opschepperij of flauw zweverig gedoe meedogenloos aan de kant. Want de ware emotie kruipt tussen de woorden, de dialogen zijn zelden expliciet, altijd betekenisvol. Dat is de plaats waar ik mij, op het smaakpalet van de literatuur, het meeste thuis voel.
...