BLUE RUIN (zaterdag 18/2, 22.55, Canvas)

'Een soort No Country for Old Men met een idioot achter het stuur', zo omschrijft regisseur Jeremy Saulnier zijn beklemmende wraakthriller Blue Ruin. Dat is niet alleen goed gevonden, het is ook waar.
...

'Een soort No Country for Old Men met een idioot achter het stuur', zo omschrijft regisseur Jeremy Saulnier zijn beklemmende wraakthriller Blue Ruin. Dat is niet alleen goed gevonden, het is ook waar. Ergens aan de kust van Delaware leeft de haveloze Dwight Evans in zijn al even haveloze blauwe Pontiac Bonneville - de Blue Ruin uit de titel. Zich wassen doet hij zo nu en dan door in leegstaande vakantiehuisjes in te breken, eten schraapt hij hier en daar bij elkaar. Er komt verandering in zijn troosteloze bestaan wanneer een politieagente hem tipt dat Wade Cleland, de moordenaar van zijn ouders, vrijkomt. Dwight keert daarop terug naar zijn geboortestad in Virginia met slechts één doel: bloedwraak. Hij ziet hoe Wades familie hem oppikt aan de gevangenis, volgt hem in een club naar de toiletten en steekt hem neer. Maar wanneer hij daarna, voor het eerst in jaren, zijn zus opzoekt, merkt hij dat de tv-journaals met geen woord over de moord reppen ... Jeremy Saulnier regisseerde niet alleen, hij schreef ook het scenario en nam het camerawerk voor zijn rekening. De hoofdrol wordt vertolkt door Macon Blair, een jeugdvriend, ronduit een revelatie én goedkoop, want dat moest. 'Een échte financiering is er nooit geweest', zei Saulnier bij de release in dit blad. 'Via crowdfundingsite Kickstarter vergaarden we 38.000 dollar. Voor de rest hebben mijn vrouw en ik een lening aangegaan en onze kredietkaarten misbruikt.' Maar uit dat beperkte budget heeft hij echt wel het maximum gehaald. Saulnier houdt het intrigerend door geleidelijk de laagjes te pellen van de fatale gebeurtenis die Dwight tot zijn oudtestamentische queeste heeft aangezet. Blue Ruin, dat door de internationale filmkritiek in Cannes onderscheiden werd, staat met beide voeten stevig in het wraakgenre, maar net als de Coens in sommige van hun films wisselt hij suspense af met humor. Want Dwight ontpopt zich bepaald niet tot een handige moordenaar. Hoe vastberaden hij ook een geweer in zijn knuisten knelt, soms roept hij meer medelijden dan angst op. Ook dat maakt Blue Ruin bijzonder: in tegenstelling tot veel andere films in dit genre klopt hier in de elkaar bekampende poppetjes ook een hart. 'Blue Ruin' slaat niet alleen op Dwights auto, maar ook op zijn geestesgesteldheid. De ruïnes van de menselijke ziel, in uitbundig bloedrood. Terwijl Natalia in het introfilmpje van de komische één-reeks Zie mij graag 'I will survive' uit haar Kempische strot perst, is het met de overlevingskansen van Anna (Alejandra Theus) heel wat triester gesteld. Wanneer haar man Ben (Stan Van Samang) al kussend met de juf van hun kinderen op zijn eigen verrassingsfeestje binnenkomt - surprise! - trekt Anna de stekker uit hun huwelijk. Zal ze het wel redden, als alleenstaande moeder van twee? Een eerste uitdaging dient zich aan wanneer een duif tegen haar raam te pletter vliegt en Anna de vogel niet durft te begraven. Zie mij graag belooft een wekelijkse afspraak met de meest aandoenlijke gescheiden vrouw van Vlaanderen te worden.Tussen Inglourious Basterds (2009) en The Hateful Eight (2015) draaide Quentin Tarantino deze vermakelijke pastiche op de spaghettiwestern, een hommage ook aan Django (1966) van regisseur Sergio Corbucci. Centraal staat de ongewone band tussen premiejager Dr. King Schultz (Christoph Waltz) en Django Freeman (Jamie Foxx), een zwarte slaaf die Schultz bevrijd heeft. Hun deal? Django jaagt mee op een trio snode outlaws, in ruil helpt Schultz Django's vrouw te bevrijden uit de klauwen van Calvin J. Candie (Leonardo DiCaprio), de sadistische eigenaar van een katoenplantage. Een kruising tussen De hut van oom Tom en Sam Peckinpahs The Wild Bunch, maar dan helemaal binnenstebuiten gekeerd. En zoals altijd bij Tarantino zijn de dialogen succulent.Mocht je de kracht hebben om nieuw leven te scheppen, zou je dat dan doen? En zouden het dan echte mensen worden? Dat is de vraag die Humans, gebaseerd op het Zweedse Real Humans, stelt. In een parallel universum zijn Synths de nieuwste hebbedingen. Het tweede seizoen start zes maanden nadat de Synths door een computervirus menselijke trekjes hebben gekregen en zich over de hele wereld verspreid hebben. Ondertussen werkt miljardair Milo Khoury samen met Dr. Athena Morrow in Silicon Valley aan een geheim project. Humans hoort thuis in het rijtje tv-series over technologieangst, al heeft Humans heel wat meer diepgang dan pakweg Westworld.Het donkere misdaaddrama Acquitted haalde de mosterd bij de moord op de zeventienjarige Birgitte Tengs, op het Noorse eilandje Karmøy in 1995. Haar neef werd in eerste aanleg voor de moord veroordeeld, maar werd in beroep vrijgesproken. Omdat de zaak-Tengs na al die jaren nog steeds de publieke opinie beroert, besloot het Noorse gerecht in december vorig jaar de cold case te heropenen. Acquitted baseert zich losjes op de zaak-Tengs. De jonge Aksel Borgen wordt veroordeeld voor de moord op zijn vriendin, maar komt na één jaar cel onverwacht vervroegd vrij. Omdat niemand in zijn onschuld gelooft, trekt Aksel naar Maleisië, waar hij zich ontpopt tot een succesvolle zakenman. Twintig jaar later wordt hij opgebeld om een bedrijf uit zijn geboortedorp van het faillissement te redden. Zijn terugkeer confronteert hem met de mensen die hij twee decennia geleden probeerde te ontwijken - mensen die nog steeds geloven dat hij zijn vriendin vermoordde.In 1965 vertrekt vanuit het stadje Selma, Alabama een historische protestmars naar Montgomery, de 87 kilometer verder gelegen hoofdstad van de staat. Het doel: afdwingen dat de zwarte bevolking, met name in het zuiden van de VS, haar grondwettelijke stemrecht ook effectief kan uitoefenen. Drie dagen en drie doden later bereiken 25.000 actievoerders het Alabama State Capitol. Deze verkapte biopic focust op de inbreng van Martin Luther King Jr., een van de organisatoren van de mars. Hij wordt met veel charisma vertolkt door David Oyelowo.Voor het tweede jaar op rij blikt Sporza-journalist Ruben Van Gucht samen met enkele ex-profvoetballers terug op hét succesjaar van hun voormalige ploeg. Club Brugge mag in het tweede seizoen de spits afbijten. Een kwarteeuw geleden vierde de club zijn honderdjarige bestaan en wonnen de Bruggelingen onder leiding van coach Hugo Broos in twee seizoenen maar liefst twee titels, twee bekers en twee supercups. Van Gucht nodigt helden van toen als Franky Van der Elst, René Verheyen, Lorenzo Staelens en Foeke Booy uit in het Jan Breydel-stadion voor een gesprek over dat magische jaar 1992 en een analyse van het blauw-zwarte team, toen en nu. Ook Anderlecht (2001), Lokeren (1981), Antwerp (1993), Standard (1993) en Lierse (1997) scoorden een plek in het nieuwe seizoen.Na The Voice en Belgium's Got Talent lanceert VTM een nieuwe talentenjacht op vrijdagavond. En dit keer is het boys only. The Band is een wekelijkse zoektocht naar een hippe mannelijke popgroep, gepresenteerd door Laura Tesoro, Niels Destadsbader en de Nederlandse zanger Jim Bakkum. De kandidaten moeten zich bewijzen met Nederlandstalige popsongs, die ze in een eigen jasje steken. In de jury duikt naast Kris Wauters, Min Hee Bervoets en het Nederlandse popfenomeen Nielson ook Slongs Dievanongs op. 'We zoeken geen popgroep die alleen de meisjes bekoort', zegt de rapster met de Antwerpse tongval. 'Natuurlijk is een goede stem een van de belangrijkste criteria. Maar mooi zijn? Dat is zo 1990. Neem nu Frank Vander linden. Die is kaal, maar hij heeft wel charisma en authenticiteit te over. Het gaat om het totaalpakket. Ik ben vooral op zoek naar iemand die het pubiek kan raken.'In januari 2013 kreeg documentairemaker Laura Poitras versleutelde mails van ene 'Citizenfour', die clandestiene spionagepraktijken van de VS wereldkundig wilde maken. Enkele maanden later ontmoette ze in Hongkong de mysterieuze mailer - Edward Snowden, zoals iedereen intussen weet - in levenden lijve. Poitras' film focust op de acht dagen waarin Snowden in een Hongkongs hotel aan haar, onderzoeksjournalist Glenn Greenwald en diens collega van The Guardian Ewen MacAskill onthulde dat de Amerikaanse inlichtingendienst NSA op grote schaal burgers online bespiedde. Een urgente documentaire en een nerveuze spionagethriller in één.Het twintig jaar oude proces van O.J. Simpson vormde nog maar net de basis voor de uitstekende miniserie The People v O.J. Simpson, vorig jaar goed voor een stek in onze top tien van beste internationale series. Valt er dan überhaupt nog íéts te zeggen over de voormalige footballster? Veel, zo blijkt uit deze minstens even uitstekende docuserie van Ezra Edelman.In 1994 keek de hele wereld mee hoe O.J. Simpson in zijn witte Ford Bronco over de snelwegen rond Los Angeles reed, met in zijn zog een rist politiewagens en in de lucht een zwerm tv-helikopters. Hij was hoofdverdachte nummer één van de moord op zijn ex Nicole Brown en haar vriend Ronald Goldman, wier verminkte lichamen werden gevonden in de tuin van haar woonst in Los Angeles. Simpson ontkende en werd in 1995 na een lang proces vrijgesproken door een grotendeels zwarte jury. Hij had nochtans alle bewijzen tegen zich, maar huurde een dreamteam van advocaten in. En dan was er nog de hele achtergrond van politiegeweld tegen zwarten in de VS, met de wereldwijd vertoonde beelden van taxichauffeur Rodney King die in elkaar geslagen wordt door agenten. Edelman vraagt in zijn documentaire aan Carrie Bess, een jurylid van Simpsons proces, of sommigen van haar collega's voor vrijspraak stemden vanwege Rodney King. Ze antwoordt ja, en voegt eraan toe dat zij een van hen was.O.J.: Made in America werd in de VS eerst in de bioscoop vertoond - en kan straks een Oscar winnen. Canvas vertoont de tv-versie in vijf afleveringen, nog steeds goed voor bijna acht uur, maar die vliegen voorbij. Edelman reconstrueert de op- en ondergang van Simpson en schetst een beeld van de samenleving die hem maakte: het diep verdeelde Amerika, waar blank en zwart op gespannen voet leefden, en waar met name in het LA van de jaren 60 en 70 geregeld rassenrellen uitbraken.Omdat er in Amerika zoveel heisa was over de zaak-Simpson, had Edelman een onuitputtelijke bron aan archiefmateriaal voorhanden. Verrassend voor kijkers die met weinig voorkennis in het verhaal stappen zijn de beelden van O.J. als een charmante, ongepolijste jonge footballatleet uit een arme wijk van San Francisco die hoge toppen scheert als running back van de Buffalo Bills. Hij wordt het gezicht van reclamespots voor Hertz en Chevrolet en gaat acteren - het bekendst is hier allicht zijn detective Nordberg in The Naked Gun. Zijn roem is grotendeels gebaseerd op zijn aanzien bij blanken. Simpson streefde er ook zijn hele carrière naar om zijn huidskleur niet zijn leven te laten bepalen: 'I'm not black. I'm O.J.', zoals hij het zelf zegt.Voor zij die te jong waren om zich Simpsons proces te herinneren, is O.J.: Made in America bingewaardige true crime. Voor de iets ouderen is het een journalistiek meesterwerk dat je het gevoel geeft dat je naar een portret van Amerika zelf kijkt. Laat die Oscar maar komen.