De eerste versie van The Beguiled dateert al van 1971. In Don Siegels bewerking van de gelijknamige Southern gothic-roman van Thomas P. Cullinan speelt Clints Eastwood een gewonde noordelijke soldaat die tijdens de Amerikaanse Burgeroorlog in het diepe Zuiden opgevangen wordt in een meisjesinternaat. Daar stelt hij al snel vast dat al zijn fantasieën en angsten omtrent vrouwen op gruwelijke wijze realiteit worden.

In deze remake, in Cannes goed voor de regieprijs, vertelt Sofia Coppola min of meer hetzelfde verhaal. Union-korporaal John McBurney (Colin Farrell) komt in het Virginia van 1864 zwaargewond op een kostschool voor meisjes terecht, die wordt gerund door de autoritaire directrice Miss Martha (Nicole Kidman). In plaats van hem uit te leveren aan een voorbijtrekkende zuidelijke patrouille, verzorgt ze McBurney en gunt hem de tijd om te herstellen. De vrouwen, met de flirterige studente Alicia (Elle Fanning) en de lerares Frans Edwina (Kirsten Dunst) op kop, doen er echter alles aan om de bedlegerige held te charmeren. Zodra McBurney genezen is, gaat hij er, met behulp van krukken, als tuinman aan de slag, maar zijn aanwezigheid zorgt voor alsmaar meer lust en jaloezie.

Ging de uit het standpunt van McBurney vertelde versie van Siegel nog dieper in op 'het diepgaande verlangen van vrouwen om mannen te castreren', dan keert Coppola dat om. Ze vertelt het verhaal niet alleen vanuit vrouwelijk perspectief, maar geeft haar update van The Beguiled ook een stevige feministische insteek, onder meer door van de man het lustobject te maken. Daarbij zoomt ze, net zoals ze deed in The Virgin Suicides, Marie Antoinette en The Bling Ring in op de verlangens van en de groepsdynamiek binnen een select kransje vrouwen.

Coppola maakt van dit broeierige, introspectieve kostuumdrama een lust voor het oog. Zo lopen de fiere dames rond in stijlrijke jurken in zachte pastelkleuren, alsof ze geesten zijn uit een verloren tijdperk. Ze hebben, net zoals de meeste van Coppola's vrouwelijke protagonisten, tegelijk iets moois en angstaanjagends.

The Beguiled

Vrijdag 15/5, 21.25, Canvas

De eerste versie van The Beguiled dateert al van 1971. In Don Siegels bewerking van de gelijknamige Southern gothic-roman van Thomas P. Cullinan speelt Clints Eastwood een gewonde noordelijke soldaat die tijdens de Amerikaanse Burgeroorlog in het diepe Zuiden opgevangen wordt in een meisjesinternaat. Daar stelt hij al snel vast dat al zijn fantasieën en angsten omtrent vrouwen op gruwelijke wijze realiteit worden. In deze remake, in Cannes goed voor de regieprijs, vertelt Sofia Coppola min of meer hetzelfde verhaal. Union-korporaal John McBurney (Colin Farrell) komt in het Virginia van 1864 zwaargewond op een kostschool voor meisjes terecht, die wordt gerund door de autoritaire directrice Miss Martha (Nicole Kidman). In plaats van hem uit te leveren aan een voorbijtrekkende zuidelijke patrouille, verzorgt ze McBurney en gunt hem de tijd om te herstellen. De vrouwen, met de flirterige studente Alicia (Elle Fanning) en de lerares Frans Edwina (Kirsten Dunst) op kop, doen er echter alles aan om de bedlegerige held te charmeren. Zodra McBurney genezen is, gaat hij er, met behulp van krukken, als tuinman aan de slag, maar zijn aanwezigheid zorgt voor alsmaar meer lust en jaloezie. Ging de uit het standpunt van McBurney vertelde versie van Siegel nog dieper in op 'het diepgaande verlangen van vrouwen om mannen te castreren', dan keert Coppola dat om. Ze vertelt het verhaal niet alleen vanuit vrouwelijk perspectief, maar geeft haar update van The Beguiled ook een stevige feministische insteek, onder meer door van de man het lustobject te maken. Daarbij zoomt ze, net zoals ze deed in The Virgin Suicides, Marie Antoinette en The Bling Ring in op de verlangens van en de groepsdynamiek binnen een select kransje vrouwen. Coppola maakt van dit broeierige, introspectieve kostuumdrama een lust voor het oog. Zo lopen de fiere dames rond in stijlrijke jurken in zachte pastelkleuren, alsof ze geesten zijn uit een verloren tijdperk. Ze hebben, net zoals de meeste van Coppola's vrouwelijke protagonisten, tegelijk iets moois en angstaanjagends.