In deze eerste van vier thematische afleveringen, getiteld Beyond Belief, gaat de ontwapenende Engelsman op bezoek bij oude bekenden die heel erg in iets geloven - wereldwijde samenzweringen of ufo's, bijvoorbeeld - of ergens niet in geloven, zoals de Holocaust.

De weirdo's uit zijn beroemdste reportage zijn in die eerste episode gek genoeg afwezig. In 2007, en nog eens in 2011, trok Theroux een tijdlang op met de Westboro Baptist Church, die een diepe haat koesterde tegen dingen als homoseksualiteit, Joden en alles wat niet in hun enge wereldvisie paste. Ze gingen betogen bij begrafenissen van gesneuvelde militairen, omdat hun dood volgens hen een straf van God voor de verdorvenheid van de VS was. De reden waarom ze niet in de aflevering over geloof zitten, is overigens heel prozaïsch: in Family Ties, de vierde en laatste episode, worden ze opgevoerd samen met getuigen uit Therouxs film over transkinderen. De horror!

In de tweede aflevering, getiteld The Dark Side of Pleasure, praat hij dan weer met JJ, een pornoacteur die opdraafde in Louis Theroux' Weird Weekends, zijn allereerste eigen serie. Dat die reeks uit 1998 stamt en we hier desondanks over een kwarteeuw Louis praten, heeft een interessante reden: Theroux maakte zijn tv-debuut in 1994 in de satirische nieuwsshow TV Nation van de Amerikaanse documentairemaker Michael Moore. De regisseur van Bowling for Columbine en Fahrenheit 9/11 gaf hem niet alleen zijn eerste kans, maar deed hem ook een gouden formule aan de hand: hij raadde de jonge Brit aan om steeds op zoek te gaan naar vreemde mensen, én om altijd zo beleefd en ontwapenend mogelijk te blijven. Kernachtiger kun je het parcours dat Louis Theroux sindsdien heeft afgelegd niet omschrijven. Hij heeft ons de afgelopen vijfentwintig jaar meegenomen naar de onderbuik van Los Angeles, een ziekenhuis voor pedofielen en het hart van de Scientologykerk, liet ons kennismaken met pornoacteurs, drankverslaafden en polyamorie, ging in debat met godsdienstwaanzinnigen en homohaters. En dat allemaal zonder zich een ogenblik vijandig of minder dan begripvol op te stellen. Ons was het niet gelukt.

Louis Theroux: Life on the Edge

Vrijdag 6/11, 21.00, NPO3

In deze eerste van vier thematische afleveringen, getiteld Beyond Belief, gaat de ontwapenende Engelsman op bezoek bij oude bekenden die heel erg in iets geloven - wereldwijde samenzweringen of ufo's, bijvoorbeeld - of ergens niet in geloven, zoals de Holocaust. De weirdo's uit zijn beroemdste reportage zijn in die eerste episode gek genoeg afwezig. In 2007, en nog eens in 2011, trok Theroux een tijdlang op met de Westboro Baptist Church, die een diepe haat koesterde tegen dingen als homoseksualiteit, Joden en alles wat niet in hun enge wereldvisie paste. Ze gingen betogen bij begrafenissen van gesneuvelde militairen, omdat hun dood volgens hen een straf van God voor de verdorvenheid van de VS was. De reden waarom ze niet in de aflevering over geloof zitten, is overigens heel prozaïsch: in Family Ties, de vierde en laatste episode, worden ze opgevoerd samen met getuigen uit Therouxs film over transkinderen. De horror! In de tweede aflevering, getiteld The Dark Side of Pleasure, praat hij dan weer met JJ, een pornoacteur die opdraafde in Louis Theroux' Weird Weekends, zijn allereerste eigen serie. Dat die reeks uit 1998 stamt en we hier desondanks over een kwarteeuw Louis praten, heeft een interessante reden: Theroux maakte zijn tv-debuut in 1994 in de satirische nieuwsshow TV Nation van de Amerikaanse documentairemaker Michael Moore. De regisseur van Bowling for Columbine en Fahrenheit 9/11 gaf hem niet alleen zijn eerste kans, maar deed hem ook een gouden formule aan de hand: hij raadde de jonge Brit aan om steeds op zoek te gaan naar vreemde mensen, én om altijd zo beleefd en ontwapenend mogelijk te blijven. Kernachtiger kun je het parcours dat Louis Theroux sindsdien heeft afgelegd niet omschrijven. Hij heeft ons de afgelopen vijfentwintig jaar meegenomen naar de onderbuik van Los Angeles, een ziekenhuis voor pedofielen en het hart van de Scientologykerk, liet ons kennismaken met pornoacteurs, drankverslaafden en polyamorie, ging in debat met godsdienstwaanzinnigen en homohaters. En dat allemaal zonder zich een ogenblik vijandig of minder dan begripvol op te stellen. Ons was het niet gelukt.