Hoe ironisch. Net in tijden dat we ons met zijn allen stilaan in een poppenkast wanen, grijpen tv-makers terug naar komische poppenshows van weleer om te vermijden dat we al te zeer aan het somberen slaan. De reboot van het weinig fijnzinnige Spitting Image ontlokte ons al gegrinnik, en nu zorgt ook Disney+ met de terugkeer van de veel gezinsvriendelijker Muppets voor wat afleiding - en een warm gevoel van nostalgie

Want The Muppet Show, die vormde vanaf 1976 tot 1981 - en lang daarna, dankzij de vele herhalingen - een uitstekende reden om met het hele gezin voor de beeldbuis post te vatten. De kinderen konden zich vergapen aan de hyperactieve, vilten marionetten die bedenker Jim Henson over het scherm liet stuiteren. De ouderen verheugden zich op de komst van telkens weer een andere celebrity die met de poppen in dialoog ging. Legendarisch zijn de gastoptredens van Elton John (in verenkostuum) en jazzdrummer Buddy Rich (die een drumbattle aanging met de primitieve huistrommelaar Animal).

Bijna zestien jaar nadat Disney de rechten op de Muppets heeft overgekocht, zorgt het Huis van de Muis eindelijk voor een waardige, naar deze digitale tijden vertaalde opvolger. Anno 2020 is niet langer Kermit de kikker de lijm die alles samenhoudt, maar wel Scooter. De nerd met bril zit thuis achter zijn pc en moet er 'live' voor zorgen dat de bijdragen van de andere personages op tijd in de show gemonteerd worden.

Net zoals vroeger is de show samengesteld uit terugkerende segmenten. Zo probeert de egocentrische Miss Piggy het in Lifesty tot influencer te schoppen en doet Kermit in Mup Close and Personal verwoede pogingen om sterren als RuPaul en Seth Rogen te interviewen. Hilarisch zijn ook de destructieve experimenten van dokter Bunsen Honeydew en Beaker en Økeÿ Døke ÿ Køøkïñ, het segment waarin de onverstaanbare Swedish Chef het opneemt tegen echte topkoks - en één keer tegen B-acteur Danny Trejo (Machete).

Het grootse manco van Muppets Now is misschien wel de afwezigheid van het variété-element, en dan met name de muziek. Speelde de originele show zich nog goeddeels af in een knus theater, compleet met rode gordijnen en balkons, en ging er vrijwel geen episode voorbij zonder fors muzikaal intermezzo, dan vallen de poppen nu volledig terug op dialoog. Maar goed, de zes afleveringen van Muppets Now zijn voor de rest chaotisch, onnozel en amusant genoeg om zelfs te duchten criticasters als Statler en Waldorf (die in deze reboot schandalig weinig schermtijd krijgen) mild te stemmen.

The Muppets Now

Vanaf vrijdag 6/11, Disney+

Hoe ironisch. Net in tijden dat we ons met zijn allen stilaan in een poppenkast wanen, grijpen tv-makers terug naar komische poppenshows van weleer om te vermijden dat we al te zeer aan het somberen slaan. De reboot van het weinig fijnzinnige Spitting Image ontlokte ons al gegrinnik, en nu zorgt ook Disney+ met de terugkeer van de veel gezinsvriendelijker Muppets voor wat afleiding - en een warm gevoel van nostalgie Want The Muppet Show, die vormde vanaf 1976 tot 1981 - en lang daarna, dankzij de vele herhalingen - een uitstekende reden om met het hele gezin voor de beeldbuis post te vatten. De kinderen konden zich vergapen aan de hyperactieve, vilten marionetten die bedenker Jim Henson over het scherm liet stuiteren. De ouderen verheugden zich op de komst van telkens weer een andere celebrity die met de poppen in dialoog ging. Legendarisch zijn de gastoptredens van Elton John (in verenkostuum) en jazzdrummer Buddy Rich (die een drumbattle aanging met de primitieve huistrommelaar Animal). Bijna zestien jaar nadat Disney de rechten op de Muppets heeft overgekocht, zorgt het Huis van de Muis eindelijk voor een waardige, naar deze digitale tijden vertaalde opvolger. Anno 2020 is niet langer Kermit de kikker de lijm die alles samenhoudt, maar wel Scooter. De nerd met bril zit thuis achter zijn pc en moet er 'live' voor zorgen dat de bijdragen van de andere personages op tijd in de show gemonteerd worden. Net zoals vroeger is de show samengesteld uit terugkerende segmenten. Zo probeert de egocentrische Miss Piggy het in Lifesty tot influencer te schoppen en doet Kermit in Mup Close and Personal verwoede pogingen om sterren als RuPaul en Seth Rogen te interviewen. Hilarisch zijn ook de destructieve experimenten van dokter Bunsen Honeydew en Beaker en Økeÿ Døke ÿ Køøkïñ, het segment waarin de onverstaanbare Swedish Chef het opneemt tegen echte topkoks - en één keer tegen B-acteur Danny Trejo (Machete). Het grootse manco van Muppets Now is misschien wel de afwezigheid van het variété-element, en dan met name de muziek. Speelde de originele show zich nog goeddeels af in een knus theater, compleet met rode gordijnen en balkons, en ging er vrijwel geen episode voorbij zonder fors muzikaal intermezzo, dan vallen de poppen nu volledig terug op dialoog. Maar goed, de zes afleveringen van Muppets Now zijn voor de rest chaotisch, onnozel en amusant genoeg om zelfs te duchten criticasters als Statler en Waldorf (die in deze reboot schandalig weinig schermtijd krijgen) mild te stemmen.