THE LOBSTER (vrijdag 3/11, 21.05, Canvas)

En als je niet snel een lief vindt, verander je in een dier - vraag maar aan je broer, de bordercollie! In de dystopische wereld van The Lobster (2015) wordt eenzaamheid gestraft: vrijgezellen worden naar een afgelegen hotel in de bossen gebracht, waar je binnen de vijfenveertig dagen een partner moet vinden, zo niet word je in een dier naar keuze veranderd.
...

En als je niet snel een lief vindt, verander je in een dier - vraag maar aan je broer, de bordercollie! In de dystopische wereld van The Lobster (2015) wordt eenzaamheid gestraft: vrijgezellen worden naar een afgelegen hotel in de bossen gebracht, waar je binnen de vijfenveertig dagen een partner moet vinden, zo niet word je in een dier naar keuze veranderd. Dat is dus al gebeurd met de broer van David (Colin Farrell). Nu wacht David, een architect die na elf jaar huwelijk door zijn vrouw is gedumpt, mogelijk hetzelfde lot. En het is menens, zo blijkt in het hotel, waar hij net heeft ingecheckt. Het meedogenloze personeel controleert de gasten voortdurend. Masturberen is er ten strengste verboden (om de geslachtsdrift zo veel mogelijk te stimuleren). Je kunt je deadline wel opschuiven door op 'loners' te jagen, een verzetsbeweging die vanuit het bos het vrijgezellenbestaan verheerlijkt, maar de visie van hun tirannieke leider (Léa Seydoux) is al even radicaal: elke blijk van genegenheid is taboe. En net bij die loners wordt David, die een bestaan als kreeft wacht, verliefd op een mysterieuze vrouw (Rachel Weisz). Yorgos Lanthimos is de eerste Griekse regisseur in lange tijd - het moet geleden zijn van Theo Angelopoulos - die internationaal veel weerklank krijgt. Dat doet hij met fel afwijkende films zoals Dogtooth (2009), Alps (2011) en het dit jaar in Cannes bekroonde The Killing of a Sacred Deer (zie ook het interview op pagina 30). Hij creëert telkens met betrekkelijk weinig middelen een bevreemdende wereld, à la Spike Jonze in Her of Michel Gondry in Eternal Sunshine of the Spotless Mind. Hij is daarbij duidelijk meer geïnspireerd door het surrealisme van Luis Buñuel, die zich ook altijd met sarcastische humor verweerde tegen dictatoriale instituten - van de familie en het huwelijk tot de staat of de maatschappij - die hun wil opleggen aan het individu. The Lobster is niet altijd even gefocust maar deze satire, gevat in fraaie, afgemeten tableaus, scoort als commentaar op onze obsessie met relaties, datingsites als Tinder en de verlossende kracht van de liefde. Vorig jaar doken overal killer clowns op in de VS. Ook vorig jaar werd Donald Trump - met zijn verdacht komische kapsel - er president. Toeval? Uiteraard. Maar dat is niet het geval in American Horror Story: Cult, het zevende seizoen van Ryan Murphy's anthologiereeks. Daarin kan een linkse lesbienne met een clownfobie de realiteit niet meer onderscheiden van nepnieuws na de verkiezing van Trump. Olie op het vuur: haar stad en haar gezin worden geteisterd door de cultus rond een gefrustreerde cellar dweller die zich graag insmeert met kaaschips, zijn tv-scherm berijdt en hispanics misbruikt. In de Trumpchaos ziet hij een kans om via angst een zitje in het lokale bestuur te bemachtigen. Verwacht deze Halloween dus politieke paranoia tot in het absurde, inclusief een hersenspoelende oppas, een gemicrogolfde hamster en een met vleeshaken, een nagelpistool en ingewanden spelend leger clowns.Canvas brengt een derde reeks minidocumentaires over anciens en jong geweld uit film- en tv-land. In 4 X 7 vertellen vier mensen per aflevering een eigenzinnig verhaal van zeven minuten. In de mix: Nathalie Basteyns (Beau séjour, Chaussée d'Amour), VRT-journaliste Phara de Aguirre en regisseur/ producent Frank Van Passel. Komt eerst aan de beurt: Sofie 'Femme de la rue' Peeters. Zij ervoer haar eigen bevalling als een klinische routineklus en praat met andere mama's die ook die mening toegedaan zijn. Isabel Junius bezoekt een Ierse vriend die van filosofiestudent op crimineel overschakelde. Leander Verdievel is gefascineerd door een autoracer uit Tielt. En Ilona Dumoulin probeert, samen met haar gezin, de zelfdoding van haar eigen broer te vatten.Het psychologische drama Manchester by the Sea van Kenneth Lonergan was dit jaar goed voor zes Oscarnominaties. Twee daarvan wist het te verzilveren: voor beste originele scenario en voor beste mannelijke hoofdrolspeler, in casu Casey Affleck. Die speelt Lee Chandler, een klusjesman die zijn moeilijke verleden definitief achter zich wil laten. Wanneer zijn broer Joe plots overlijdt, wordt hij opgezadeld met het voogdijschap over zijn puberende neefje Patrick (Lucas Hedges). Hoewel Lee zijn familie voorgoed vaarwel had gezegd, wordt hij verplicht om weer toenadering te zoeken. En dat terwijl hij nog volop aan het worstelen is met zijn innerlijke demonen.Margaret Atwood is hot in tv-land. The Handmaid's Tale, een adaptatie van haar gelijknamige roman, won zopas een handvol Emmy's, waaronder die voor beste drama. En nu komt Netflix met Alias Grace. Die miniserie, gebaseerd op een waargebeurd verhaal dat Atwood in 1996 bewerkte, speelt zich niet af in de toekomst, maar in het victoriaanse Canada van 1843. Toen kreeg ene Grace Marks, een zestienjarige dienstmeid, levenslang voor de moord op haar baas en zijn huishoudster. In Alias Grace legt Grace (Sarah Gadon uit 11.12.63) haar ziel bloot bij Dr. Jordan. Ze blijkt een onbetrouwbare verteller. Haar verhaal is als een lappendeken, waarin ze van bang meisje transformeert tot woedende vrouw tot huisengel en terug. Atwood zelf vond de reeks, geregisseerd door Mary Harron (I Shot Andy Warhol, American Psycho), alvast zo krachtig dat ze er nachtmerries van kreeg.Granieten, door rimpels en littekens getekende kop, Fu Manchu-snor, een vel vol tattoos: weinig Hollywoodacteurs zien er zo bad-ass uit als Danny Trejo - ex-gedetineerde en intussen 73 jaar jong. In de Machete-reeks van Robert Rodriguez (Sin City, Planet Terror), waarvan dit het tweede deel is, speelt hij weer de titelrol, een gewezen federale Mexicaanse agent die gore dingen doet met een kapmes en aan de lopende band droge oneliners produceert - 'Machete don't tweet', bijvoorbeeld. Dit keer moet hij van de Amerikaanse president (Charlie Sheen) in Mexico een gevaarlijke revolutionair (Demián Bichir uit The Hateful Eight) uitschakelen. Alleen heeft de snoodaard het ontstekingsmechanisme voor een nucleaire raket in zijn hart laten implanteren. Bijrollen zijn er voor Mel Gibson, Lady Gaga en model Sofia Vergara als een babe met machinegeweren in haar stalen beha. Op naar deel drie van deze groteske Mexploitation-serie, Machete Kills in Space.David Chase, bedenker van The Sopranos, groeide op in de Italo-Amerikaanse arbeidersklasse in het New Jersey van de jaren zestig. Als tiener droomde hij ervan om drummer te worden in een rock- 'n-rollband à la The Rolling Stones (vandaar de titel, een verwijzing naar een vroege hit van de Stones). In deze coming of age uit 2012, zijn wat over het hoofd geziene debuut als filmregisseur, blikt hij terug op die periode. John Magaro speelt zijn alter ego Douglas, een verliefde adolescent die graag optredens en een platencontract wil versieren met zijn band The Twylight Zones, al ziet zijn vader (een prima James Gandolfini) dat niet meteen zitten. Dit aardige jongerenportret is soms wat anekdotisch maar bekoort als zoete mijmering over de charmes van de rockmuziek in de jaren zestig.Geweldig stop-motionavontuur in zwart-wit van Hollywoodzonderling Tim Burton, naar de gelijknamige korte live-actionfilm die hem in 1984 zijn job bij Disney kostte omdat die té donker en niet kindvriendelijk genoeg was. Alles in dit staaltje gotisch vernuft, een van zijn meest persoonlijke films, draait om de jonge Victor en zijn geliefde hond Sparky. Wanneer de bulterriër overreden wordt, probeert Victor hem à la Frankenstein, met behulp van elektrische impulsen, opnieuw tot leven te wekken. Net als met zijn macabere poppenfilms Corpse Bride en The Nightmare Before Christmas ontroert Burton ook met dit sprookje over dood en zijn grillen. De vele referenties aan oude B-films en de horror- en monsterfilms van Universal uit de jaren dertig krijgt u er zomaar bij.Jef is 94 en kan dankzij de hulp van zijn kinderen toch alleen blijven wonen. De zestienjarige Noémi vecht tegen een ongeneeslijke longziekte. Sanne en Tom zijn na ettelijke vruchtbaarheidsbehandelingen eindelijk in verwachting van een tweeling. Voor de nieuwe realityreeks Het gezin nestelde productiehuis Geronimo zich achter de gevels van acht Vlaamse huizen. Maandenlang volgden ze met bewegingsgerichte camera's het lief en leed van gezinnen die op een kantelpunt in hun leven staan. Geen verhaal zo puur als een verhaal dat zich bij ieder van ons kan afspelen, moeten de makers gedacht hebben, waarop een van hen zijn ex vroeg of hij haar nieuw samengestelde gezin mocht volgen. In Het gezin ziet u onder meer hoe zijn kinderen nu samenwonen met een andere man.Nazi's, drugs, seks: Babylon Berlin heeft alles om een internationale tv-hit te worden. Althans, daar hopen de makers heel hard op, ook al omdat deze Duitse historische krimi belachelijk veel gekost heeft.Lente 1929, vier jaar voor Hitler aan de macht komt. Berlijn is een stad van extremen, van glamoureuze nachtclubs en bittere armoede, van immigranten, kunstenaars, criminelen, gefnuikte ambities ook. Toenemende werkloosheid en inflatie zorgen voor dito politiek extremisme.In die heksenketel komt de jonge politie-inspecteur Gereon Rath (Volker Bruch, die u kent van Unsere Mutter, unsere Väter en als de geliefde van Kate Winslet in The Reader) terecht. Hij is vanuit Keulen overgeplaatst om een afpersingszaak rond een seksfilmpje met de Keulse burgemeester Konrad Adenauer uit te pluizen. Rath moet zich een weg banen door een kluwen van corruptie, drugs en wapenhandel. En terwijl de Weimarrepubliek stilaan in elkaar stuikt, wordt hij verliefd op Charlotte (Liv Lisa Fries), een jonge stenografe die, zoals veel werkloze vrouwen in die tijd, af en toe iets bijverdient als prostituee.Het naderende spook van het Derde Rijk is prominent aanwezig in de reeks, maar voor Tom Tykwer (Lola rennt, Perfume), een van de drie regisseurs, is het ook een liefdesverklaring aan de bruisende metropool die Berlijn toen óók was. 'Kunstenaars uit alle windstreken vonden elkaar hier en kwamen met iets radicaal nieuws. Berlijn maakte een culturele explosie mee, een abrupte zedenverwildering ook, en een totale omwenteling.'Der Spiegel zag dat het goed was, en trok meteen een parallel naar onze tijd: 'Hier hat die Macht, wer die Angst beherrscht.' Dat beaamt coregisseur Achim von Borries op de première in Brussel: 'Toen we vijf jaar geleden aan deze reeks begonnen te werken, worstelde Europa nog met de gevolgen van de financiële crisis. Ondertussen staat de vluchtelingenproblematiek bovenaan de agenda. Berlijn was in 1929 een stad vol migranten, uit Oost-Europa toen. Politiek links en rechts konden geen compromis vinden. Ik hoef daar geen tekening bij te maken, zeker? Vechten voor de democratie blijft onze plicht.'Meer dan een detectivereeks is Babylon Berlin (naar de Gereon Rath-bestsellers van Volker Kutscher) een portret van een natie worden, zegt Von Borries. 'We weten wat er na 1933 gebeurd is. Daar werkt de serie naartoe. Over zes of zeven seizoenen zullen de personages beslissingen nemen die levens veranderen. De reeks zal een antwoord geven op de vraag hoe gewone mensen in monsters konden veranderen.' Dat mag wat kosten: de eerste twee seizoenen slorpten zo'n 40 miljoen euro op, waarmee Babylon Berlin de duurste niet-Engelstalige tv-serie ooit zou zijn. De reeks is al aan meer dan zestig landen verkocht.