'There's nothing behind the wall', klinkt het in de trailer van de fictieve Game of Thrones-spin-off Westeros. Het filmpje hield miljoenen mensen in zijn greep en haalde heel wat grote nieuwssites. Uiteindelijk bleek het een stunt te zijn van Arjen Lubach, de Nederlandse komiek die in Zondag met Lubach al zes seizoenen lang wél achter het muurtje kijkt.
...

'There's nothing behind the wall', klinkt het in de trailer van de fictieve Game of Thrones-spin-off Westeros. Het filmpje hield miljoenen mensen in zijn greep en haalde heel wat grote nieuwssites. Uiteindelijk bleek het een stunt te zijn van Arjen Lubach, de Nederlandse komiek die in Zondag met Lubach al zes seizoenen lang wél achter het muurtje kijkt. Het is niet de eerste keer dat Lubach het internet uit zijn hand laat eten. U herinnert zich wellicht nog America First, The Netherlands Second, waarin Lubach een Trump-imitator Nederland liet voorstellen en tientallen parodieën genereerde. Nog voor Paul Magnette de onderhandelingen over het CETA-handelsverdrag wekenlang blokkeerde, had Lubach het hele zaakje al helder uitgelegd aan zijn kijkers. En er was #hoedan, de hashtag die viraal ging nadat de komiek twintig minuten lang het programma van de populistisch-rechtse Geert Wilders fileerde.Hoe Lubach zelf van hit naar hit vlindert? Met hetzelfde recept als andere verontwaardigde men in suits zoals John Oliver, Trevor Noah en Stephen Colbert. De Nederlander neemt de tijd voor zijn betogen, sluit geen compromissen - Lubach geeft nauwelijks interviews en weigert verzoeken van journalisten die zijn redactie willen bezoeken - en leunt op een sterke redactie met scherpe comedians én researchers. Een weetje in dat verband: Janine Abbring, die afgelopen zomer Zomergasten presenteerde, is Lubachs eindredacteur. Intussen trapte Zondag met Lubach een nieuw seizoen af, het zevende alweer. Het programma lag enkele maanden stil en dus mocht correspondent Tex De Wit Lubach, in hawaïhemd en met blonde pruik op, 'bijpraten' over de actualiteit, van fipronil tot Despacito. Een geestige vondst met enkele scherpe grappen, zoals de poging van Lubach om alle aanslagen van de zomer met een ezelsbruggetje te onthouden. Na een verplicht nummertje om mensen geld te laten storten voor de slachtoffers van orkaan Irma, werden we opgewarmd met een nieuwigheid van de Nederlandse Spoorwegen. We noteerden slechts één mop, namelijk dat mensen die graag op de NS kafferen - zo hard verschillen Belgen en Nederlanders toch ook weer niet - niet blij zijn met treinen die elke tien minuten rijden.Met de gag erna, over de propagandadocumentaire rond Groen Links'er Jesse Klaver, schakelde Lubach een versnelling hoger. De neptrailer voor de kritische versie van de film praatte Klaver een drugsverslaving en exhibitionistische trekjes aan, ondersteund met beelden uit speeches en debatten. De combinatie tussen de soundbites van Klaver en de talking heads zat af en toe echt goed, maar was te langdradig om echt te blijven hangen. Met het eerste hoofditem van de nieuwe jaargang, een samenvattend exposé van een kwartier over het salafisme naar aanleiding van een nieuwe islamitisch lyceum in Amsterdam, zette de komiek meteen hoog in. Met filmpjes van experts en een infographic bracht hij een heldere, nuchtere en genuanceerde boodschap: ja, salafisme is een gevaar, maar nee, niet alle moslims zijn salafisten. Wie hem er ooit van verdacht enkel voor de eigen, linkse kerk te preken, kwam hier bedrogen uit.Ondanks het zware onderwerp - elke programmadirecteur valt van zijn stokje bij de woorden 'zondagavond' en 'salafisme' - strooide Lubach nu wél met grappen en vondsten. Onze favoriet was het idee dat de eerste moslims praatten als Herman Van Veen, inclusief haarfijne imitatie door alleskunner Lubach. Bij wijze van toetje mocht de presentator zijn pleidooi herhalen om godsdienstonderwijs af te schaffen en introduceerde hij een antibekeerteddybeer om uit de delen in het lyceum. We zagen de stokpaardjes, het gedegen onderzoek en de gedurfde onderwerpenkeuze, maar op een Arjen Lubach in bloedvorm was het in deze eerste aflevering wachten tot het einde. Eén zwaluw maakt de satirische lente niet - ook niet elke aflevering van De ideale wereld schrijft televisiegeschiedenis - en dus geven we Zondag met Lubach met plezier nog een paar kansen.