Ik was van plan om over liefde in tijden van corona te schrijven. Ik dacht: Paul, makker, schrijf nu eens iets minder boos, wees eens wat zachter.
...

Ik was van plan om over liefde in tijden van corona te schrijven. Ik dacht: Paul, makker, schrijf nu eens iets minder boos, wees eens wat zachter. Maar dat zal een week moeten wachten, want toen las ik een zoveelste stuk over Éric Zemmour en dacht ik (weer typisch single veertiger): de liefde moet maar even wachten. We nemen deze weken afscheid van Angela Merkel als bondskanselier. In een Duitse adaptatie van Obama's 'Yes we can' liet mevrouw Merkel zich het net iets minder swingende 'Wir schaffen das' ontvallen. Dat was in 2015, tijdens een 'Europese migratiecrisis'. In mijn beleving haar grootste moment, een goed jaar later helaas gevolgd door haar iets minder grote moment 'Sorry, wir schaffen das toch niet sorrrrrryyyyyy hihihi ciaooo xoxo'. Ze had natuurlijk gezien hoe haar uitspraak door elke partij en politicus die ook nog maar een klein beetje rechts was, gebruikt werd om mensen wijs te maken dat de troepen aliens ons nu snel zouden overspoelen dus KOM MAAR NAAR ONS KAMP DAAR BEN JE VEILIG. Het 'Wir schaffen das'-idee werd jaren afgedaan als gevaarlijk naïef, en velen geloofden dat. Maar als de covidcrisis nu iets bewezen heeft, dan wel dat we, wanneer het moet, lockdowns, sluitingen en zware kosten ondergaan. Mensen scholen om, vaccinatiecentra verrijzen, heel de maatschappij past zich aan. Dus als ik nu politici nog hoor beweren dat het migratieprobleem 'te moeilijk' is? Fuck. You. De laatste gevaarlijke idioot in de rij is nu dus Zemmour, de man die Marine Le Pen doet lijken op een soort gezellige Mieke Vogels die haar bier gewoon iets minder bruin drinkt. Ik ben ze zo beu. Maar zo beu. En ik bedoel niet eens die politici: smerige opportunisten gonna smerig opportunist. Nee, ik bedoel echt de mensen die daarop stemmen. En dat zijn er altijd meer dan op voorhand wordt gedacht. Want even terugkoppelen naar ons land. Elke keer hebben we hier peilingen en elke keer zitten die er grof naast. Oei, we dachten dat er maar 5 procent op Vlaams Belang ging stemmen, blijkt nu dat het 89 procent is! Foutje! 'Statistiek', weet je wel. Och, de ballen, statistiek. Mensen zijn gewoon laffe vodden. Ze liegen en ze zeveren en ze lullen en dan komt de dag en dan stemmen ze hun hart weg omdat ze bang zijn dat er een zwarte in Wezemaal gaat komen wonen. Weet je wie liegt over iets waar hij fier op is? Niemand. Waarom zijn er dan geen fiere extreemrechtse mensen? Zeg mij waarom. Deel dit stuk eens op extreemrechtse pagina's, zodat ik eens een antwoord krijg. Dries? Tom? Iemand die in Brasschaat woont? Iedereen die die percentages stemmen voor extreemrechts vult: wees consequent. Is je advocaat een Marokkaan? Vind een andere. Is je kapper een Armeen? Laat je haar groeien. Die ene Turk in het dorp die dan zoals altijd toevallig net 'ne goeie' is: gedaan met daar een durum te gaan halen en op dat tv'tje voetbal te staan kijken, blij dat je thuis even weg bent. Leef in de wereld zoals je blijkbaar zou willen dat hij eruit zou zien.