Van Charlie Chaplin in The Great Dictator en Peter Sellers in Dr. Strangelove, via Eddie Murphy in The Nutty Professor, tot James Franco in The Deuce en Ewan McGregor in Fargo: acteurs die in films of tv-series twee of meerdere personages vertolken zijn van alle tijden. Vaak is dat niet meer dan een manier om publiek te lokken. De premisse van het beklijvende Counterpart stelt echter heel andere vereisten. J.K. Simmons, die in 2015 een Oscar won voor zijn rol als de onmenselijk strenge drumleraar in Whiplash, vertolkt daarin twee fysiek identieke maar karakterieel heel verschillende mannen uit parallelle werelden. Een eeneiïge tweeling zonder bloedbanden, zeg maar.

Uiteindelijk moet J.K. Simmons niet twee maar eigenlijk víér versies van hetzelfde personage neerzetten.

Even recapituleren: Howard Silk (Simmons) is een sul die een godsgruwelijk saaie kantoorjob uitoefent in een VN-gebouw in Berlijn. Wanneer blijkt dat een huurmoordenaar zijn comateuze echtgenote om het hoekje wil helpen, wordt hij door schimmige overheidsfiguren ingewijd in een groot geheim: naast zijn wereld bestaat er een andere, die bevolkt wordt door counterparts - tegenhangers, of beter: spiegelbeelden - van de mensen in Howards wereld, en die je enkel kunt betreden via een zwaarbewaakte, onderaardse gang. Om de moorden te stoppen en een diplomatieke rel te voorkomen stuurt 'de andere kant' een schofterige geheimagent over de grens. Zijn naam: Howard Prime (ook Simmons). Zijn grootste troef: hij is de counterpart van Silk en kan dus ongestoord op zoek naar de dader. In het begin van het tweede seizoen bevinden de Howards zich een weinig benijdenswaardige positie: ze zitten elk vast in de wereld van de ander.

Vier personages

Meer nog dan het leuke high concept en het feit dat Counterpart zich afspeelt in twee versies van Berlijn, nog niet zo heel lang geleden de poort tussen twee radicaal verschillende werelden, is het Simmons' dubbele vertolking die intrigeert. De acteur moest zich twee personages eigen maken, elk met hun eigen karaktertrekken, lichaamshouding en gelaatsuitdrukkingen, met verschillende emoties en reacties op stresssituaties - en dat zijn er nogal wat.

© .

Silk is een goeierd met afhangende schouders, hondenogen en een gouden hart, Prime een niets en niemand ontziende rotvent met doordringende blik, een aan arrogantie grenzende vastberadenheid en een kaarsrechte rug. Naarmate de twee elkaars leefwereld en gevoeligheden beter leren kennen, evolueren ze: Silk ontwikkelt zowaar een stel ballen, Prime wordt steeds weker en toegeeflijker. Waardoor Simmons uiteindelijk niet één, niet twee maar liefst vier versies van hetzelfde personage moest vertolken. Een uitzonderlijke uitdaging.

Weinig trucjes

De hoogtepunten in Counterpart zijn de scènes waarin de Howards samen in beeld komen en met elkaar interageren. In plaats van te kiezen voor een louter technische oplossing - in montage en postproductie kan tegenwoordig vrijwel alles - gingen showrunner Justin Marks en zijn team voor solide acteerwerk.

Hun geheime wapen: acteur John Funk, die op de set telkens de rol van 'de andere Howard' op zich nam en zich net als Simmons grondig in beide personages inwerkte om een zo goed mogelijke sparringpartner voor de hoofdrolspeler te worden. Volgens Marks moest de interactie tussen de Howards aanvoelen als theater en wilden ze vermijden dat Simmons tegen een green screen met de spreekwoordelijke tennisbal moest converseren, waarna alles in postproductie zou worden ingevuld. Dat grotendeels analoge proces werpt zijn vruchten af: in tegenstelling tot veel films of series waarin dezelfde acteur in eenzelfde scène opduikt, voelt de interactie tussen Silk en Prime heel natuurlijk aan.

Counterpart

Seizoen 2 vanaf maandag 10/12 in Play More.