Voor de podcast van Interne keuken zit sinds enkele weken een opgenomen boodschap waarin Koen Fillet zegt dat de podcast bedoeld is voor de mensen die niet hebben kunnen luisteren naar Radio 1 op zaterdag.
...

Voor de podcast van Interne keuken zit sinds enkele weken een opgenomen boodschap waarin Koen Fillet zegt dat de podcast bedoeld is voor de mensen die niet hebben kunnen luisteren naar Radio 1 op zaterdag. Nu ben ik een trouwe luisteraar van Interne keuken, maar wel enkel omdat en sinds er een podcast van bestaat. Ik volg een tiental podcasts en tijdens mijn lange autoreizen luister ik uren aan een stuk naar mensen die met elkaar praten. In die zin hebben podcasts voor mij niet zozeer de radio vervangen, maar wel die goeie oude cd-map, die nu tot een bijrol in de kofferbak is gedegradeerd. Muziek is zo voorbij. De meest voor de hand liggende reden voor die vreselijk vervelende boodschap van Fillet lijkt mij het ontbreken van de reclameblokken te zijn, omdat die samen met het nieuws en de verkeersinformatie worden weggemonteerd. Hoe meer podcastluisteraars, hoe minder radioluisteraars, denkt men, en dus minder hoge opbrengsten door de reclameblokken wegens kleiner bereik. En de oplossing is die boodschap, dus. Want dat zal die valsspelende podcastluisteraars eens leren, of tenminste een schuldgevoel aanpraten. Je zou denken: laat die reclame er dan toch gewoon in zitten. Maar reclameruimte wordt aangekocht door gespecialiseerde firma's, en hoe kwantificeer je dan zo'n spot in een podcast als er al eens voor betaald werd op de radio? Plus: wil je als radio aan je adverteerders leren hoe weg te gaan van klassieke radio? Of denken ze: die rotzakken van luisteraars zullen de reclame natuurlijk gewoon doorspoelen! En dat mag niet, want dan stort heel het publicitair-commerciële heelal in! Een paar woorden daarover, aangezien er even terug ook al wat te doen was om Sven Gatz die, al dan niet toevallig na een bezoekje aan Netflix, overwoog om reclame skippen gewoon te verbieden, zoals door het rood rijden of mensen verkrachten. Ik denk toch dat mensen intussen een geheel vertekend beeld hebben van de tijd voor je alles kon pauzeren en doorspoelen. Het alternatief voor reclame doorspoelen is zeker niet enkel braaf naar reclame luisteren. We veranderen van kanaal of bellen, of zetten muziek op als we in de auto zitten. We gaan naar het toilet, de keuken, de buren of de tuin als we thuis tv kijken. Overigens is opnemen en later afspelen helemaal niet nieuw. Hoeveel mensen hadden een cassette klaarzitten om hun lievelingsliedjes van de radio op te nemen? Hoeveel VHS-tapes met verkleurde films op VTM liggen er intussen op de bodem van de oceaan of het containerpark van Mariakerke? Wat veranderd is, is de technologie. Met een paar fantastische voordelen. Bijvoorbeeld dat ik op reis podcasts kan beluisteren. Door op play te duwen op mijn telefoon. In stereo. In mijn auto. Door tien luidsprekers. Gratis! Het minst belangrijke aan die lijst van voordelen, ondanks het uitroepteken, is 'gratis'. Ik zal geen seconde twijfelen om op de buy-knop te drukken als zo'n download straks 0,99 of 1,99 euro of wat dan ook kost. Zolang ik maar geen ergerlijke boodschappen meer krijg voor het programma begint.